Dlaczego przebaczenie braci jest ważniejsze niż myślisz

W związku z bratami i siostrami jest to najtrwałe więzi, które będą miały osoby przyjaźne przyjaźnie, kariery, a nawet wiele małżeństw. Jednak te same relacje są również najczęstszym źródłem konfliktów w dzieciństwie. Nauczanie dzieci przebaczyć i iść naprzód po walkach, zdradzie lub prostych nieporozumień wyposaża je w narzędzia emocjonalne, które będą używać przez resztę życia. Przebaczenie w związku z siostrami nie oznacza, że nic się nie stało; oznacza to uznanie rany, wybór odpuścić uraz i aktywne prace nad przywrócenie zaufania.

Badania pokazują, że osoby, które uczą się przebaczać, rozwijają silniejszą empatię, lepsze umiejętności rozwiązywania konfliktów oraz niższe poziomy lęku i depresji. Dziennik Psychologii RodzinyWśród dzieci, które praktykują przebaczenie, wiele lat później odnotowano większą satysfakcję związków i bardziej współpracę.

Rodzice i opiekunzy, którzy priorytetowo przyjmują przebaczenie w domu, pomagają dzieciom budować odporność i Inteligencja emocjonalnadwa cechy związane z sukcesem w szkole, pracy i życiu osobistym. Kiedy bracia i siostry uczą się przebaczać, uczą się również widzieć sytuacje z perspektywy innej osoby, co zmniejsza egocentryczne myślenie i wspiera współczucie.

Psychologiczne podstawy przebaczenia w dzieciństwie

W przypadku dzieci, które są w stanie wychowywać się w sposób wyrozumiały, w przypadku dzieci, które są w stanie wychowywać się w sposób wychowywać się w sposób wychowywany, w przypadku dzieci, które są w stanie wychowywać się w sposób wychowywać się w sposób wychowywany, w przypadku dzieci, które są w stanie wychowywać się w sposób wychowywany, w przypadku dzieci, które są w stanie wychowywać się w sposób wychowywany, w przypadku dzieci, które są w stanie wychowywać się w sposób wychowywany, w przypadku dzieci, które są w stanie wychowywać się w sposób wychowywany, w przypadku dzieci, które są w stanie wychowywać się w sposób wychowywany, w przypadku dzieci, które są w stanie wychowywać się w sposób wychowywywywywywywany.

W wieku przedszkolnym (w wieku 35)

W tym wieku dzieci wciąż uczą się kontroli impulsu i regulacji emocjonalnej. Często postrzegają przeprosiny jako magiczne słowa, które natychmiast wszystko naprawią. Używaj prostego języka: Kiedy uderzysz brata, to boli jego ciało i serce. Wybaczymy, a potem możemy się przytulić i znowu bawić. Modelować przebaczenie wyraźnie mówiąc: Wybaczę ci.

Zacznijmy od początku. W tym etapie przebaczenie dotyczy przywrócenia zabawy i połączenia, a nie głębokiego przetwarzania emocjonalnych.

Wczesna szkoła podstawowa (w wieku 68)

Dzieci zaczynają rozumieć sprawiedliwość i celowość. podejmowanie perspektywZadaj pytania takie jak: Jak myślisz, że czuła się twoja siostra, gdy zabrałaś jej zabawkę? Co chciała ci powiedzieć? Zachęcaj je do rozróżnienia pomiędzy błędem a celowym złymi czynamiobie mogą być wybaczone, ale droga może się różnić.

Średnie dzieciństwo (w wieku 9 lat)

Dzieci mogą zrozumieć abstrakcyjne pojęcia, takie jak wrogość, pojednanie i pomysł, że przebaczenie jest wyborem, nawet jeśli druga osoba nie przeprasza. znane badania dotyczące przebaczenia omówić, jak zachowanie gniewu rani właściciela bardziej niż przestępcę.

W wieku nastolatków (w wieku 13+ lat)

Wśród nastolatków można rozmawiać o przebaczeniu - jego granicach, roli sprawiedliwości i kiedy przebaczyć, a kiedy wyznaczyć granice. Konfliktów między siostrami w wieku nastolatkowym często wiąże się z prywatnością, szacunkiem i tożsamością. Zachęcaj nastolatków do zapisania tego, co potrzebują przebaczyć lub do rozmowy pośredniczej. Pomóż im zrozumieć, że przebaczenie brata nie oznacza przebaczenia szkodliwego zachowania; oznacza wybór, aby iść naprzód bez ciężaru goryczności.

Praktyczne sposoby nauczania braci przebaczenia

Wystarczy, aby dzieci były w stanie wybaczyć, a nie przebaczyć.

1. Udowodnij wybaczenie

Dzieci uczą się więcej z tego, co robisz, niż z tego, co mówisz. Kiedy popełniasz błąd ze swoim partnerem, przyjacielem lub dzieckiem, powiedz: Błem w błędzie. Przykro mi. Czy wybaczysz mi? A kiedy ktoś ci wybaczy, powiedz: Dziękuję za wybaczenie.

Spróbuję zrobić lepiej. Kiedy wybaczysz, opisz to: Byłem zdenerwowany, że tata zapomniał mnie odebrać.

2. Stwórz kulturę, która wywołuje uczucia

Dzieci często zachowują się, ponieważ nie mają słów, aby wyrazić swoich uczuć. Naucz się wymowy emocjonalnej. Użyj koła uczuć lub wykresu. Zanim możesz wybaczyć, musisz wymienić krzywdę. Powiedz: Wydaje się naprawdę zły, że twój brat zabrał twoje Lego. Czy to prawda?

Możesz też użyć Gottman podejście emocjonalnego coachinguWidać, że jesteś frustrujący. Trudno, gdy twoja siostra popsuje twój rysunek. Jestem tutaj. Dajmy oddychać, a potem możemy razem znaleźć sposób, aby to naprawić.

3. Rozróżniaj przeprosiny od przebaczenia

Wiele dzieci myśli, że jeśli powiedzą "przepraszam", to brat musi im natychmiast wybaczyć. Nie tak to działa. Naucz ich, że przeprosiny to ofiara, to prośba o przebaczenie.

W podobnym sposób nauczaj, że przebaczenie nie oznacza, że krzywdy nigdy się nie zdarzyły.

4. Korzystaj z opowieści i mediów

Dzieci rozumieją złożone pomysły poprzez opowieści. Ogród przebaczenia S. V. Richard lub Wróg Pie Czytając, zapytaj: Co nauczyli się postaci? Jak się czuli przed i po przebaczeniu? Zamrożone (Przejazd Elsy i Anny) lub Znalezienie Nemo Omówić, co umożliwia przebaczenie.

5. Praktykuj scenariusze gry w rolę

Wybierz ten scenariusz, w którym dziecko jest w stanie zagrać w sytuacji, najpierw bez przebaczenia (śmiech, szczotkowanie), a następnie z przebaczeniem (poświęcenie się, przeprosiny, naprawa).

6. Wdrożenie rytuału Return

Po konflikcie tworz przewidywalną sekwencję:

  1. Czas ochłodzenia: Oddzielić na kilka minut, aby się uspokoić (w tym czasie nie ma telefonu ani ekranu).
  2. Podzielić się uczuciami: Każde dziecko mówi: Czułem się ______, gdy ty ______. Druga słucha bez przerwy.
  3. Przepraszam. Dziecko, które wyrządziło krzywdę, wyraża specjalne przeprosiny: "Przykro mi za wzięcie twojej zabawy.
  4. Oferując przebaczenie: Zranione dziecko mówi: "Przybaczam ci" lub "Nie jestem gotowy cię całkowicie wybaczyć, ale spróbuję".
  5. Działania naprawcze: Robią razem coś pozytywnego - pięćkę, wspólną grę, przytulek lub pomagają w pracy domowej.

Z czasem rytuał ten staje się automatyczny.

Postęp: odbudowa zaufania i połączeń

Przebaczenie jest pierwszym krokiem, a postęp w życiu. Po konflikcie bracia i siostry często czują się niezręcznie, zawstydzeni lub obawiają się, że to samo się powtórzy.

Ważność nowego początku

Po przebaczeniu nie rozmyślaj o tym incydentie. Nie wprowadzaj go w głowę, aby go ukarać lub zawstydzić: Pamiętasz, kiedy złamałeś jej lalkę? Zamiast tego skup się na teraźniejszości. Powiedz: Lubię, że znowu razem grasz. Jesteś taki dobry w rozwiązywaniu rzeczy.

Ta pozytywna podtrzymanie potwierdza ideę, że iść naprzód jest lepsze niż pozostać przypięty.

Zwiększ więź poprzez wspólne działania

W przypadku wspólnego celu, nie ma nic szybciej odbudowywania połączenia. Planuj działania wymagające współpracy, takie jak budowanie forte, pieczenie ciasteczek lub ukończenie zagadki. Kiedy bracia i siostry osiągają sukcesy razem, rozwijają poczucie we, które przewyższa indywidualne skargi.

Rozważ również użycie aktywności związane z rodzeństwem W tym przypadku, jak tworzyć braci, przyjaźnić ręce, robić razem film, lub zasadzić mały ogród, który obydwoje się troszczą.

Naucz umiejętności następnym razem

Po konflikcie zapytaj każde dziecko: Co możemy zrobić następnym razem, aby temu zapobiec? To zmieniło formę walki jako okazję do nauki. Mogą powiedzieć: następnym razem zapytam przed pożyczeniem jej wymazki, lub następnym razem powiem mamie zamiast krzyczeć. Zapisz to i ponownie go obejrzyj później. Ta mentalność rozwiązywania problemów zmniejsza powtarzające się konflikty i umożliwia dzieciom podejmowanie odpowiedzialności.

Kiedy wejść i kiedy wyjść

Nie każda kłótnia między braćmi i siostrami wymaga wtrącenia dorosłych. W rzeczywistości ciągłe wtrzymanie w nią dzieci pozbawia je szansy na samodzielne praktykowanie przebaczenia i negocjacji.

Zwycięstwo wspólnych barier w przebaczaniu

Czasami dzieci (i dorośli) nie potrafią przebaczyć.

To nie fair!

Dzieci często sprzeciwiają się przebaczeniu, ponieważ czują, że przestępca nie poniósł wystarczająco wielu konsekwencji. Uznaj, że masz rację, nie jest sprawiedliwe, że twoja siostra przypadkowo rozbiła zabawkę. Ale złość nie naprawi zabawki.

On zawsze to robi!

Wciąż nie ma potrzeby, aby za to zaufać. Możesz mu przebaczyć, ale także przypomnieć mu o zasadzie. A jeśli znowu to złamią, będziemy mieć większą rozmowę.

/Jestem nadal zraniony.

Właściwe. Przebaczenie nie wymaga tłumienia uczuć. Daj dzieciom znać, że dobrze jest czuć się smutno lub zły, nawet jeśli zdecydują się przebaczyć. Użyj frazy: Możesz przebaczyć swojemu bratu i nadal być smutny z powodu tego, co się stało. To normalne. Smutek zniknie, gdy będziesz grać razem.

Daj im pozwolenie na mieszane uczucia.

Długoterminowe korzyści wynikające z nauczania współprzyjaciół przebaczenia

Dorosłe osoby, które dorastały w domach, gdzie przebaczanie było praktykowane, mają tendencję do zdrowszych małżeństw, głębszych przyjaźni i większego sukcesu w środowiskach pracy.

Ponadto, rodzeństwo, które przebacza sobie nawzajem, jest bardziej prawdopodobne, że pozostanie blisko w całym dorosłym życiu.

Jako psycholog. Dr. Robert Enright Wiele lat badań wykazało, że przebaczenie jest umiejętnością, którą można celowo rozwijać. Im wcześniej zaczynamy, tym bardziej naturalnie się to rozwija.

Wniosek: Przebaczenie w rodzinie

W przypadku, gdy rodzice konsekwentnie modelują przebaczenie, tworzą bezpieczne przestrzenie dla emocji i zapewniają narzędzia do naprawy, bracia i siostry uczą się, że konflikt nie jest zagrożeniem dla ich związku, ale okazją do jego pogłębienia.

Zacznij od małego. Wybierz jedną z strategii z tego artykułu: wzorowanie przebaczenia na głos, rytuał naprawy lub dzielenie się uczuciami i praktykuj to przez tydzień. Zauważ, jak reagują twoje dzieci. Z czasem zobaczysz, jak zaczynają bardziej szczerze przepraszać, bardziej swobodnie przebaczać i ruszać szybciej naprzód.