Rozumienie znaczenia szacunku i komunikacji

Przed rozwiązaniem przez dzieci konfliktów dotyczących przedmiotów osobistych lub przestrzeni, muszą one włączyć w sobie koncepcję, że każda osoba dziecko lub dorosły ma prawo do własnych rzeczy i określonej strefy osobistej. Centrum rozwijającego się dziecka na Uniwersytecie Harvarda Występuje wśród dzieci, które w wieku dwóch lat zaczynają rozumieć posiadanie, a w wieku czterech lat potrafią rozróżnić mine i yours w kontekście społecznym.

Kiedy dzieci uczą się, że ich własne zabawki i przestrzeń będą chronione przez dorosłych i rówieśników, czują się bezpiecznie. To bezpieczeństwo, z kolei, ułatwia im dzielenie się przedmiotem lub tymczasowo pożyczać, ponieważ ufają, że zostanie zwrócony. Odwrotnie, jeśli dorośli rutynowo przedawiają dziecku poprzez zmuszanie do dzielenia się, dziecko uczy się, że prawa osobiste są warunkowe, co może prowadzić do albo pasywnego przestrzegania, albo obronnego gromadzenia.

Rozumienie motywów emocjonalnych powodujących konflikty

W przypadku dzieci, które są zmęczone, lub które są zmęczone, lub które są zagrożone ich rozgrywką, często się zagrają zabawki, ponieważ szukają połączenia, wyrażają zmęczenie lub reagują na postrzegane zagrożenie dla ich sekwencji gry. Starsze dzieci mogą się eskaladować, ponieważ czują się nieusłyszane lub obawiają się utraty kontroli. Rozpoznawanie tych emocjonalnych prądem pozwala dorosłym rozwiązać główną przyczynę, a nie zachowanie powierzchowne.

Podsumowanie szacunku stosowane w wieku

W każdym etapie rozwoju rozwiązywanie konfliktów wygląda inaczej. Dwoletni dzieciak, który chwyta ciężarówkę z ręki swego brata, nie jest złośliwy. Nie ma kontroli impulsu i języka. Do siedmiu lub ośmiu lat dzieci potrafią wyrazić uczucia, negocjować i rozumieć sprawiedliwość.

Dzieci i dzieci przedszkolne (w wieku 24)

W tym etapie konflikty są prawie zawsze związane z bezpośrednim posiadaniem i przestrzenią. Użyj krótkiego, konkretnego języka: To jest samochód Liama. Możesz grać z czerwoną piłką. Przewoduj zanim frustracja przeboje. 0 do 3 Organizacja zaleca użycie prostych skryptów takich jak Teraz jest jego kolej, wkrótce twoja kolej, aby zbudować pojęcie oczekiwania. W przypadku konfliktów przestrzennych, przykładać się i delikatnie kierować ciałem dziecka, jeśli to konieczne: Twoje stopy dotykają matę Maya.

Wczesna szkoła podstawowa (w wieku 57)

Dzieci w tym wieku zaczynają rozumieć sprawiedliwość, ale często postrzegają ją jako równość w sztywny sposób. Chcę dokładnie tyle naklejek, ile ona. Mogą zrozumieć proste zasady przeprowadzania zmian i mogą uczestniczyć w przewodnim burzeniu mózgów. Wprowadź ideę bąbel przestrzennych (długość ramion wokół każdej osoby) i praktykuj szacunkowe prośby: Mogę mieć zmianę, gdy skończysz? Role-play zwykłe scenariusze, takie jak przyjaciel biorąc zabawkę bez pytania. PBS Rodzice W tym wieku dzieci dobrze reagują na terminy wizualne ustawione przez pięć minut i pozwalające im zobaczyć, jak się liczy.

Dorośli (w wieku 8 lat)

W wieku późnego uczniów podstawowych dzieci mogą zarządzać bardziej złożonymi negocjacjami obejmującymi czas, dzielenie się i kompromis. Mogą również zrozumieć takie pojęcia jak prywatność (zamknięte drzwi sypialni) i tymczasowe pożyczanie z jasnymi oczekiwaniami. Naucz je używać I-powiedzeń i sprawdzić się z uczuciami drugiej osoby. W tym wieku, relacje międzyludzkie stają się silnymi motywaczami. Dzieci są bardziej skłonne do rozwiązywania konfliktów przyjaźnie, aby utrzymać przyjaźń.

Zachęcaj je do zaproponowania wielu rozwiązań przed wyborem jednego, umiejętności, która buduje funkcję wykonawczą i elastyczność społeczną. Wprowadź pojęcie cool-down umowy: jeśli konflikt eskalacji, obie strony zgadzą się na dziesięć minut przed rozmową.

Podstawowe strategie nauczania rozwiązywania konfliktów

W przypadku dzieci, które są w stanie wypełnić swoje obowiązki w zakresie rozwoju, w przypadku których nie mają prawa do rozwoju, w przypadku których nie mają prawa do rozwoju, w przypadku gdy nie mają prawa do rozwoju, w przypadku gdy nie mają prawa do rozwoju, w przypadku gdy nie mają prawa do rozwoju, w przypadku gdy nie mają prawa do rozwoju, w przypadku gdy nie mają prawa do rozwoju, w przypadku gdy nie mają prawa do rozwoju, w przypadku gdy nie mają prawa do rozwoju, w przypadku gdy są w stanie rozwijać się w różnych dziedzinach życia.

  • Zachęcanie do otwartej komunikacji: Naucz dzieci spokojnie wyrażać swoje uczucia, używając fraz takich jak: "Czuję się zdenerwowany, gdy gracie w moją grę bez pytania". "Uważajcie na to, że nie ma nic przeciwko". "Uważajcie na to w neutralnych momentach, a nie tylko w czasie konfliktu.
  • Przykładowy zachowanie z szacunkiem: Dorośli muszą wykazać te same umiejętności rozwiązywania konfliktów, o których oczekują. Kiedy nie zgadza się z partnerem lub innym dorosłym, opowiedz głośno swój proces: Potrzebuję minuty, aby się uspokoić, a potem porozmawiam o moim problemie. Dzieci wchłaniają te modele szybciej niż każda lekcja. Jeśli popełniasz błądwy wyśpieranie lub chwytanie przepraszaj otwarcie: Nie powinienem był krzyczeć.
  • Naucz się rozwiązywania problemów: Wytycz dzieci w ramach struktury: zdefiniować problem, opcje brainstorming (bez osądzania podczas brainstorming), ocenić uczciwość każdej opcji, wybierać jedną i spróbować. Użyj deski czy papieru, aby było wizualne dla młodszych dzieci. W przypadku konfliktów przestrzennych problemem może być dwóch osób chce ten sam róg kanapy. Rozwiązania mogą obejmować harmonogram rotacji lub umieszczenie fizycznego podziału.
  • Użyj gry rolne: Na przykład, zrób sobie sprawę, co powiedzieć, gdy kolega nie przestaje dotykać twojego biurka. Powtórz, aż dziecko poczuje się pewne siebie. Role-gry redukuje niepokój i buduje pamięć mięśniową dla spokojnych odpowiedzi. Zmień role, aby dziecko doświadczyło obu stron konfliktu.
  • Ustawcie jasne granice: Stwórz zasady rodzinne dotyczące przedmiotów osobistych i przestrzeni. Przykłady: Prosz przed dotknięciem innych rzeczy, Koknij przed wejściem do zamkniętych drzwi i Jeśli ktoś powie stop, natychmiast się zatrzymasz. Wpisz zasady, aby wszyscy mogli je zobaczyć. Dla starszych dzieci, włącz granice cyfrowe: Nie używaj innego urządzenia bez zgody.

Praktyczny język i skrypty w chwilach konfliktów

Wykorzystanie gotowych fraz pomaga dorosłym zachować konsekwentną reakcję nawet w przypadku zmęczenia lub stresu.

  • Kiedy dziecko chwyta: Widzę, że chcesz tę zabawkę. Ale chwytać boli. Wykorzystajmy nasze słowa. Możesz powiedzieć: Mogę mieć kolej, gdy skończysz? Potem zwracaj się do drugiego dziecka: Ona chce kolej.
  • Kiedy dziecko odmawia udostępnienia osobistego przedmiotu: To jest twoje specjalne kochanie, a nie musisz go dzielić. Możesz powiedzieć: To moje, ale pozwolę ci je zatrzymać przez dwie minuty. Albo możesz wybrać inną zabawkę, którą chcesz dzielić. To potwierdza własność, oferując jednocześnie opcję oszczędzania twarzy.
  • Kiedy przestrzeń jest zaatakowana: Twoje ciało brata jest bardzo blisko ciebie. Zróbmy dwa duże kroki wstecz, aby wszyscy mieli miejsce.
  • Kiedy dziecko chce zakończyć konflikt: W obu wypadkach wygląda na frustrację. Czy chcecie zrobić przerwę i wrócić, aby to rozwiązać?

Początkowe rozwiązywanie konfliktów

Kiedy wybucha konflikt, dorośli powinni szybko, ale spokojnie interweniować. Następujący proces najlepiej działa, gdy wszystkie dzieci są na tyle spokojne, aby słuchać.

  1. Nie martw się. Twój skomponowany głos i neutralny język ciała sygnalizują bezpieczeństwo. Oddychaj powoli, obniż ramiona i klękaj się na kolanach do poziomu oczu dziecka.
  2. Posłuchajcie aktywnie: Pozwól każdemu dziecku dzielić się swoją perspektywą bez przerwy. Użyj parafrasy, aby potwierdzić zrozumienie: Teraz mówisz, że najpierw grałeś z dinozaurem. Tylko ta weryfikacja może rozluźnić obronność. Dla bardzo małych dzieci, użyj prostych słów: Miałeś go.
  3. Zidentyfikować problem: Po tym, jak obie rozmawiają, podsumowuj podstawowy problem w neutralnych kategoriach: Problem jest taki, że jedna osoba używała zestawu Lego, a druga chciała zwrotu. Nazwa go wyraźnie sprawia, że jest ono rozwiązywalne.
  4. Rozwiązania z burzą mózgową: Zaproś dzieci do zaproponowania pomysłów, niezależnie od tego, jak głupie mogą one wydawać się. Zapisz je, aby pokazać, że każdy pomysł jest rozważany. Dla młodszych dzieci, zaproponuj dwie lub trzy opcje, które zostały wcześniej wybrane i są uczciwe i wykonalne. Na przykład: Możesz razem zbudować wieżę Lego, lub jedna osoba buduje, podczas gdy druga patrzy i następnie wymienia.
  5. Zgadzacie się na rozwiązanie: Pomóż dzieciom wybrać rozwiązanie, które każda osoba może zaakceptować. Może to być kompromis (grać razem przez 10 minut, a następnie wymiana) lub jasny plan zmiany. Zapisz to, jeśli są wystarczająco duże.
  6. /Przyjazd: Zwróć uwagę po uzgodnionym czasie, aby sprawdzić, czy rozwiązanie zadziałało. Chwal konkretne zachowanie: Widziałem, że czekasz na swoją kolejkę. To było szacunkowe. Jeśli konflikt ponownie pojawi się, ponownie zwróć uwagę na krok brainstorming.

Częste scenariusze i jak je uporać

W rzeczywistym świecie konflikty rzadko są zgodne z porządnym scenariuszem. Poniżej przedstawiono częste sytuacje i konkretne reakcje, które szanują autonomię dzieci podczas nauczania rozstrzygania.

Bracia walczą o zabawki

Młodszy brat chwyta starszego wzoru. Starszy wciska. Zamiast karzyć wciska, oddzielić je i najpierw rozwiązać pierwotne naruszenie: Nie wolno wciskać w coś innego własność bez pytania. To jest zasada granic. Następnie zapytaj starszego dziecka: Co mogłeś zrobić zamiast wciskać?

Inwazje w przestrzeni w klasie

Uczniowie skarżą się, że współzawodnik ciągle opiera się na ich biurku. Naucz dotknięte dziecku, aby mocno, ale uprzejmie powiedział: Proszę, trzymaj łokieć po swojej stronie stołu. Jeśli to się kontynuuje, dziecko powinno powiedzieć nauczycielowi. Odpowiedni klasy Zaleca krótkie spotkanie w klasie, w którym uczniowie uzgodnią granice przestrzenne i praktykują szacunkowe przypomnienia.

Zagraj: Gość odbiera do domu należącego

Dziecko przynosi ulubioną zabawkę do domu przyjaciela, a przyjaciel odmawia jej oddania. Rodzic gospodarz może powiedzieć: Widzę, że chcesz dalej grać, ale zabawkę należy do Piera. On decyduje, kiedy ją opuścić. Znajdźmy dla ciebie jutro inną zabawkę. To potwierdza pragnienie przyjaciela, jednocześnie egzekwując prawa właściciela.

Przedyskutuj z dzieckiem, które zabawki są biznęciowe zabawki (chętne do udzielenia/przypożyczenia) i które zostaną w domu. Dla dziecka, które czuje się wykorzystane, gra w rolę mówi: Potrzebuję go teraz. Następnym razem możesz mieć kolejkę w moim domu.

Konflikt z urządzeniami cyfrowymi

W przypadku starszych dzieci konflikty często obejmują udostępniane urządzenia, czas ekranu lub prywatność cyfrową. Powszechny scenariusz: jedno dziecko używa tabletu rodzinnego, a inne chce zwrócić. Stosuj ten sam proces: ustawić zegarkownik na równe zwroty, uzgodnić zasady pobierania aplikacji lub zmiany ustawień i szanować pliki przechowywane na osobistych profylach użytkowników. Jeśli dziecko oskarża brata lub siostrę o szpieganie w ich wiadomościach, traktuj to z taką samą poważnością, jak fizyczna inwazja na przestrzeń. Granice cyfrowe wymagają wyraźnego nauczania: Światło rozsądkowe Strona internetowa oferuje poradę rodzinną na temat tego typu problemów.

Rola dorosłych w kierowaniu, a nie w naprawaniu

W przypadku dzieci, które nie są w stanie się zgodzić, może być konieczne ograniczenie wyboru: Chcesz się zmieniać co pięć minut, czy ustawić zegarek na dziesięć minut? To utrzymuje rozstrzygnięcie w rękach, zapobiegając zagrożeniu.

Kiedy dzieci czują, że mają własność rozwiązania, są znacznie bardziej skłonne do podjęcia tego rozwiązania i włączenia umiejętności. Z czasem będą same inicjować kroki, potrzebując tylko cichej instrukcji, jak: Co myślisz, że moglibyście zrobić inaczej? Uważaj na dziecko, które zwykle daje ciską zachęca je do wyrażania swoich potrzeb. Odwrotnie, dziecko, które zawsze dominuje, może potrzebować pomocy w słuchanie perspektywy innych. Twoja rola zmienia się z sędziego na trenerka, kierując drużyną w kierunku uczciwej gry.

Kiedy wchodzić w grę, a kiedy pozwolić im się wyjść

W tym przypadku, jeśli dziecko jest nieprzyjemne, należy wtrącać się w konflikt, jeśli w nim nie ma żadnego postępu. Dzieci w tym wieku mają ograniczoną wytrzymałość do negocjacji. Dobra zasada: zapewnić strukturę rozmowie (powyższe kroki), ale cofnąć się po zajęciu.

Rozpoznawanie i potwierdzenie emocji

Rozwiązanie konfliktów jest niemożliwe, jeśli dzieci są przepełnione gniewem, zazdrością lub urazem. Zanim rozwiązanie problemu może nastąpić, uznaj ich uczucia. Widzę, że jesteś naprawdę sfrustrowany, że twoja siostra wzięła grę bez pytania. Ciężko pracowałeś, aby ją stworzyć. Wydatność obniża wzruszenie emocjonalne i otwiera mózg na rozsąd. Naucz dzieci, aby wymieniły swoje własne emocje: Czy czujesz się zły, smutny lub wyłączony?

Kiedy potrafią oznaczyć uczucia, mogą oddzielić emocje od działania.

Równie ważne jest, aby potwierdzić mniej oczywiste uczucia, które dziecko, które zawsze się poddaje, może czuć się zdenerwowane, ale nie wykazuje tego. Zachęcaj je do mówienia głośno: Nie musisz zawsze mówić "tak". Twoje zabawki są twoje. Jak byś się czuł, jeśli pożyczyłeś je na dziesięć minut, a potem je odzyskasz? Szanowanie dziecka nie buduje asertywność i zapobiega wzorcowi pasywnego uniknięcia konfliktów. Dla dziecka, które zawsze pyta, delikatnie wskaż wpływ emocjonalny: Kiedy ciągle grasz z tabletką bez rzeczy, czuje się, że jej nie jest bezpiecznie.

Długoterminowe korzyści wynikające z szanownego rozwiązywania konfliktów

Dzieci, które wielokrotnie ćwiczą te umiejętności, nie tylko stają się lepsze w dzielenia się; rozwijają się w dorosłych, którzy przechodzą przez nieporozumienia w miejscu pracy, negocjują granice z przyjaciółmi i utrzymują zdrowe relacje romantyczne. Współpraca na rzecz uczenia się akademickiego, społecznego i emocjonalnego (CASEL) W przypadku dzieci, które uczą się rozwiązywania konfliktów w sposób szczery, w późniejszych latach wykazują niższe wskaźniki nękania, wyższe zaangażowanie akademickie i większą empatię.

W szczególności zdolność do negocjacji z wykorzystaniem zasobów (takich jak wspólny komputer lub uwagi rodziców) bez agresji przeniesie się bezpośrednio do dorosłości. Cierpliwość, przejście i wypełnianie potrzeb bez winy są podstawowymi umiejętnościami w każdym środowisku zespołowym. Inwestując teraz czas, wyposażasz swoje dziecko w niezbędne zderzenia z czasem, przestrzenią i posiadłościami z łaską i kreatywnością.

W domu i w szkole rozwija się kultura wzajemnego szacunku

Rozwiązanie konfliktów nie jest lekcją jednorazową, ale ciągłą kulturą. W domu, odbywać spotkania rodzinne, aby ponownie przeanalizować granice i omówić wszelkie wzorce konfliktu. Chwal dzieci szczególnie, gdy widzisz, że dobrze radzi sobie z nieporozumieniem: Zauważyłem, że poprosiłeś o zmianę zamiast chwycić. To było bardzo szanowne. W klasie nauczyciele mogą włączyć codzienne kontrole, w których uczniowie mogą bezpiecznie, w sposób strukturalny dzielić się frustracjami związanymi z przestrzenią.

Wreszcie pamiętaj, że doskonałość nie jest celem. Dzieci czasami wracają do chwytania, krzycząc lub płacząc. Te chwile nie są porażkami - są okazjami do odzyskania. Każda szanowna interwencja buduje silniejszą drogę neuronową dla spokojnego, racjonalnego i empatycznego reagowania. Dzięki konsekwentnej wytycznej, dzieci uczą się, że rozwiązywanie konfliktów nie polega na wygraniu, ale na zachowaniu godności i połączenia dla wszystkich zaangażowanych.