Nauczanie dzieci szanować postaci autorytetów jest elementem podstawowym ich rozwoju społecznego i emocjonalnego. Kiedy ta lekcja jest przekazywana z współczuciem, staje się znacznie więcej niż lekcją posłuszeństwa; staje się ścieżką do zrozumienia granic, rozwoju samodyscypliny i budowania zdrowych relacji z rodzicami, nauczycielami, trenerami, funkcjonariuszami ścigania i innymi dorosłymi, którzy je prowadzą.

Ważność poszanowania władz

Szanowanie autorytetów pomaga stworzyć bezpieczne, zorganizowane i współpracujące środowiska, czy w domu, w klasie, czy w sąsiedztwie. Dzieci, które uczą się szanować właściwe władze, są lepiej przygotowane do przestrzegania zasad, słuchania instrukcji i pokojowego rozwiązywania konfliktów.

W perspektywie rozwoju zrozumienie autorytetu pomaga dzieciom zrozumieć społeczne hierarchii i normy. Według Amerykańskiej Akademii Pediatrii dzieci, które internalizują zachowanie szacunkowe wobec opiekuna i nauczycieli, mają tendencję do mniejszych problemów behawioralnych i silniejszych wyników akademickich. Ponadto szacunek dla autorytetu jest ściśle związany z rozwojem rozumowania moralnego, ponieważ dzieci uczą się zrównoważyć swoje własne pragnienia z potrzebami grupy.

W tym celu dzieci powinny być nauczane, że osoby władzy nie są nieomylne, że mogą popełniać błędy, a także że należy w sposób szacunkowy kwestionować lub wyrażać niezgodność.

Organizacja od zera do trzech Podkreślają, że dyscyplina szacunkowa rozpoczyna się w dzieciństwie, z ciepłym, reagownym opieką. Centrum rozwijającego się dziecka na Uniwersytecie Harvarda W tym artykule podkreślono, że nauczanie szacunku nie jest jednorazowym wykładem, ale ciągłym procesem relacyjnym.

Strategie nauczania szacunku z współczuciem

Wskazanie szacunku wymaga celowych, konsekwentnych strategii, które wzorowują właśnie zachowanie, które chcemy wprowadzić.

Przykładowy zachowanie z szacunkiem

Dzieci są bardzo obserwatorami. Uczą się więcej z tego, co robią dorośli niż z tego, co mówią dorośli. Kiedy rodzice i nauczyciele mówią sobie wzajemnie uprzejmie, słuchają bez przerwy i uznają autorytet innych (np. policjantów, kierowców autobusów lub lekarzy), dzieci wchłaniają te wzorce.

Na przykład, gdy nauczyciel wysyła do domu notatkę, mów o tym pozytywnie: Twój nauczyciel ciężko pracuje, aby pomóc Ci się uczyć. Dzieńmy jej dziękczyni za jej wiadomość. Kiedy wchodzimy w interakcję z policjantem lub strażnikiem przejścia, ciepło je pozdrawiamy i wyjaśnijmy dziecku, dlaczego ich praca jest ważna. To normalizuje interakcje szacunkowe i pokazuje, że szacunek jest dwukierunkową ulicąDoskonalcy okazują szacunek także dzieciom i sobie nawzajem.

Wyjaśnij, dlaczego obowiązują zasady i władza

Dzieci są bardziej skłonne przestrzegać zasad, gdy rozumieją "dlaczego". Zamiast po prostu mówić: "Zrób to, bo tak powiedziałem", poświęć sobie czas na wyjaśnienie rozumowania. Na przykład: "Czekaliśmy na strażnika przejścia, ponieważ chroni nas przed samochodami. Strażnik jest tam, aby nam pomóc, a nie by nas przewodzić.

Wskazówki o przyczynach rozwijają się w sposób krytyczny i pomagają dzieciom w zrozumieniu wartości zasad. Zmniejsza to także niezadowolenie i walki o władzę. Psychologia dzisiaj wytyczne dyscypliny, które podkreślają, że autorytatywne wychowanie (ciepłe, ale mocne) daje najlepsze wyniki dla rozwoju dziecka.

Używaj pozytywnego wzmocnienia

Chwała i zachęty są silnymi narzędziami kształtowania zachowania. Kiedy dziecko okazuje szacunek słuchając nauczyciela, uprzejmie pozdrawiając sąsiada lub śledząc instrukcje rodziców bez skargi szaznaj to w sposób szczególny. Powiedz: Widzełam, jak patrzyłeś na menedżera sklepu, gdy mówiła do ciebie. To wykazało szacunek, lub Dziękuję za cierpliwość, która czekała, gdy rozmawiałem z dyrektorem. To było bardzo szacunkowe.

Pozytywne wzmocnienie buduje poczucie własnej wartości dziecka i sprawia, że zachowanie szacunkowe jest bardziej prawdopodobne, aby powtarzać. Naucza również, że szacunek jest zauważany i ceniony. Unikaj nadmiernego pochwały lub używania pustej frazy, takich jak "dobry job"; zamiast tego, powiązać pochwałę bezpośrednio z aktem szacunku.

Praktykuj empatię

Wymagnij, że jesteś nauczycielem i uczniowie ciągle rozmawiają, gdy próbujesz wyjaśnić problem matematyczny. Jak byś się czuł? lub Jak myślisz, że policjant się czuje, gdy ludzie nie przestrzegają zasad bezpieczeństwa? Takie ćwiczenia budują inteligencję emocjonalną i sprawiają, że szacunek jest mniej żądany, a bardziej wzajemne zrozumienie.

Zachęcaj dzieci do zauważania niewerbalnych sygnałów - wyrażeń twarzy, tonów głosu - które są sygnałem, gdy osoba z władzą jest poddana stresu, zmęczona lub sfrustrowana. Omówić, jak zachowanie szacunkowe może ułatwić i przyjemnie wykonywać pracę tej osoby.

Z życzliwością wyznacz jasne granice

Granice są niezbędne dla poczucia bezpieczeństwa dziecka. Jednak sposób, w jaki są egzekwowane, jest bardzo ważny. Używaj stanowczego, ale delikatnego tonu, kiedy wyrażasz oczekiwania. Unikaj krzyków, wstydu lub surowych kar. Na przykład zamiast Przystąpić do kary, bo zostaniesz zmuszony do kary!

W przypadku gdy dzieci testują granice, nieuchronnie odpowiedzą spokojnie i konsekwentnie. Działaj z logicznymi konsekwencjami, gdy jest to konieczne, ale zawsze w sposób, który zachowuje godność dziecka. Na przykład, jeśli dziecko odmawia przeprosin przed nauczycielem, naturalną konsekwencją może być napisanie notatki refleksyjnej zamiast przymusowego przeprosin.

Zrozumiałe podejście do nieuczciwości

Nawet jeśli dzieci uczą się najlepiej, czasami okazują brak szacunku. W tym momencie ważne jest, jak dorosłe zareagują.

Kiedy dziecko okazuje się nieuczciwe, wykonaj następujące kroki:

  1. - Nie martw się. Weź głęboki oddech, zanim zareagujesz, i naucz się samoregulacji.
  2. - Rozwiąż zachowanie w prywatności. Jeśli to możliwe, niech dziecko będzie odległo, aby nie wstydzić się publicznie.
  3. Nazwaj zachowanie bez oznakowania dziecka. Na przykład, Kiedy rzuciłeś oczy na kierowcę autobusu, to było nieuczciwe zamiast Jesteś nieuczciwym dzieckiem
  4. Wyjaśnij, jaki to wpływ. Kiedy tak zachowujesz się, kierowca czuje się nieoceniany i może utrudniać pracę.
  5. Zaproś dziecko do rozwiązania problemów. Co możesz zrobić inaczej następnym razem? lub Jak możesz poprawić sprawy?
  6. - Przygotujcie się. /Więcej potwierdź swoją miłość i wiarę w zdolność dziecka /do osiągnięcia lepszych wyników. /Wiedzę, że jesteś miła osoba. /Próbujmy jutro ponownie.

W ten sposób uczymy się odpowiedzialności bez wstydu, a także w tym, że błędy są sposobnością rozwoju, a nie powodem odrzucenia.

Zasoby zewnętrzne, takie jak Nauka o rodzicach Wykorzystanie tych metod w celu zapewnienia odpowiednich wskazówek w zakresie zachowania się bez szacunku, zapewnienie opartych na dowodach strategii zgodnych z współczującą dyscypliną.

Rola różnych danych władzy

Dzieci w codziennym życiu spotykają się z różnymi autorytetami, a każda z nich wymaga nieco różnych metod nauczania:

Rodzice i opiekunowie

Rodzice są pierwszą autorytetem, którą doświadczają dzieci. Relacja rodziców-dzieci wyznacza wzór dla wszystkich przyszłych relacji z autorytetem. Modelowanie szacunku w domu, używanie delikatnej orientacji i utrzymanie otwartej komunikacji buduje zaufanie. Rodzice powinni również nauczyć dzieci, że szacunek rozciąga się na siebie.

Nauczyciele i pracownicy szkoły

Występują wśród nauczycieli osoby, które są autorytetem społecznym w strukturalnym środowisku. Dzieci muszą nauczyć się przestrzegać zasad w klasie, słuchać instrukcji i współpracować z rówieśnikami. Rodzice mogą to wspierać poprzez pozytywne mówienie o nauczycielach, uczestnictwo w wydarzeniach szkolnych i wzmacnianie zasad szkolnych w domu.

Trenerzy i mentorzy

Trenerzy nauczają dyscypliny, pracy zespołowej i szacunku poprzez sport i aktywność. Często mają wyjątkowe więzi z dziećmi poza rodziną i szkołą. Zachęcaj dzieci do słuchania trenera, akceptacji opinii, a także bycia życzliwymi zwycięzcami i przegranymi.

Wykonywanie przepisów i pierwsi odpowiedzi

Policjanci, strażacy i personel medyczny w nagłych wypadkach są autorytetami, z którymi dzieci mogą się spotkać w neutralnych lub stresujących sytuacjach. Naucz dzieci, że ci ludzie są pomocnikami, którzy utrzymują bezpieczeństwo społeczności. Wyjaśnij, jak wzajemnie współpracować z szacunkiem robienie kontaktu wzrokowego, używanie uprzejmości języka i przestrzeganie instrukcji podczas sytuacji nadzwyczajnych.

Przywódcy Wspólnoty i urzędnicy publiczni

Wyboreni urzędnicy, bibliotekarze, strażnicy parków i inni urzędnicy publiczni również zasługują na szacunek. Pomóż dzieciom zrozumieć, że te role istnieją, aby służyć społeczeństwu i że szacunkowe zaangażowanie (np. dziękowanie, przestrzegając zasad biblioteki) utrzymuje płynne funkcjonowanie społeczności.

Wyzwania w nauczaniu szacunku z współczuciem

W każdym podróży nauki nie ma przeszkód.

  • Niezgodne modele: Dzieci mogą widzieć dorosłych, którzy nie szanują autorytetów w mediach, na ulicy, a nawet w rodzinie.
  • Temperament i stadium rozwoju dziecka: Niektóre dzieci mają naturalnie silniejszą wolę. Mogą sprzeciwiać się władzy jako sposobie uznania niezależności. To normalne, zwłaszcza w okresie małych dzieci i młodzieży. Cierpliwość i elastyczność są kluczowe.
  • Poprzednie negatywne doświadczenia: Dziecko, które zostało ostro traktowane przez autorytatywne osoby, może być nieufne lub nieprzestrzegalne.
  • Różnice kulturowe: W różnych kulturach różne normy dotyczą szacunku dla autorytetu. Niektóre podkreślają szacunek dla starszych; inne zachęcają do kwestionowania. Szanuj kulturowy środowisko rodziny, a jednocześnie pomagaj dzieciom w poruszaniu się w oczekiwaniach szerszego społeczeństwa.
  • Wpływ mediów: Wiele programów telewizyjnych i treści internetowych przedstawia autorytety jako niezdolne, niesprawiedliwe lub przedmioty wyśmiechu.

Korzyści z współczującego nauczania

Nauka o szacunku z współczuciem przynosi ogromne długoterminowe korzyści, które sięgają jeszcze przed dzieciństwem:

Silniejsze relacje

Dzieci, które uczą się szacunku poprzez empatię i zrozumienie, mają tendencję do budowania zdrowszych więzi z rodzicami, nauczycielami i rówieśnikami.

Bezpieczeństwo emocjonalne

Kiedy dzieci czują, że zasady i granice są ustanowione z życzliwością, czują się bezpieczne, wiedzą, czego się spodziewać i mają pewność, że dorośli dążą do ich najlepszych interesów.

Rozwój moralny i etyczny

Dzieci, które rozumieją powody szacunku, rozwijają silny wewnętrzny kompas, są bardziej skłonne do walki o sprawiedliwość, traktują innych z godnością i przyczyniają się pozytywnie do społeczności.

Lepsze umiejętności rozwiązywania konfliktów

Wymaganie w rozmowie z dziećmi o współczuciu zapewnia dzieciom narzędzia do szanowania nieporozumień bez agresji lub pasywnej poddania się.

Przygotowanie do dorosłości

W dorosłym świecie szacunek dla prawnego władzy pozostaje ważny w miejscu pracy, życiu obywatelskim i w osobistych relacjach.

Badania z Amerykańskie Stowarzyszenie Psychologiczne W przypadku dzieci wychowanych w autorystycznym stylu rodzicielskim wysokie ciepło w połączeniu z odpowiednimi granicami wykazują większe kompetencje społeczne, samozależność i sukces akademicki niż dzieci wychowane w stylu autorytarnym lub permisywnym.

Wniosek

Nauczanie dzieci szacunkiem dla autorytetów z współczuciem nie polega na kształtowaniu zgodnych z prawem robotów. Chodzi o wychowywanie przemyślanych, życzliwych osób, które rozumieją wartość współpracy, granic i wzajemnego szacunku. Modelowaniem szacunkowego zachowania, wyjaśnieniem powodów, pozytywnym wzmocnieniem, praktykowaniem empatii i ustawianiem życzliwych granic, dorośli mogą wyposażyć dzieci w umiejętności, które będą im służyły przez całe życie. Wyzwania pojawią się, ale współczująca ramy zamieniają te wyzwania w możliwości uczenia się. Ostateczną nagrodą jest dziecko, które szanuje władzę nie dlatego, że muszą, ale dlatego, że zdecydują się uznać, że szacunek, dany swobodnie, wzmacnia zarówno jednostkę, jak i społeczność.