Wprowadzenie: Dlaczego samomotivacja jest ważniejsza niż naklejki i gwiazdy złote

Wiele dobre strategie opiera się na nagrody zewnętrzne: pochwał, ocen, treaty lub czasu na ekran. Chociaż te mogą powodować krótkoterminowe przestrzeganie, badania pokazują, że często podważają właśnie ciekawość i wytrwałość, które mamy nadzieję kultywować. Prawdziwa samomotivacja wewnętrzna chęć dążenia do celów, ponieważ są one interesujące, znaczące lub zgodne z wartościami osobistymi jest znacznie silniejszym i zrównoważonym silnikiem wzrostu.

Rozumienie samomotywy

Samomotywacja, zwana również motywacją wewnętrzną, to tendencja do zaangażowania się w działania dla własnego dobra, ponieważ są one przyjemne, satysfakcjonujące lub osobiste. Jest ona w przeciwieństwie do motywacji zewnętrznej, która opiera się na zewnętrznych nagród takich jak pieniądze, nagrody, pochwały lub unikanie kary. Dzieci, które są wewnętrznie zmotywowane doświadczają głębszego zaangażowania, lepszego zatrzymania i większej kreatywności.

Motywacja wewnętrzna i motywacja zewnętrzna: istotna różnica

Psychologowie Edward Deci i Richard Ryan opracowali Teoria samookreślenia (SDT), który określa trzy podstawowe potrzeby psychologiczne, które napędzają motywację wewnętrzną: Autonomii (czucie woli i wyboru), kompetencje (sąsen mistrzowstwa i skuteczności), oraz związek Kiedy dzieci są zaspokojone, są naturalnie bardziej samo-motywowane. Nagrody zewnętrzne, zwłaszcza gdy są kontrolowane lub nieoczekiwane, mogą w rzeczywistości zmniejszyć wewnętrzny zainteresowanie poprzez przemieszczenie postrzeganego powodu działania z "chcę to zrobić" do " robię to, aby coś osiągnąć".

Klasyczny eksperyment Decy (1971) wykazał, że studenci, którym zapłacono za rozwiązywanie zagadek, później stracili zainteresowanie działalnością, gdy nagroda przestała, podczas gdy niezapłacani uczestnicy kontynuowali zaangażowanie się dobrowolnie. Ten "efekt nadodręki" został powtórzony u dzieci, przy czym rzeczywiste nagrody (zabawki, naklejki, pieniądze) często zmniejszają intrynsyjną motywację do przyjemnych zadań. Jednak słowne pochwały i informacyjne odesłanie, gdy nie są postrzegane jako kontrolowanie mogą wspierać autonomię i kompetencję, zachowując w ten sposób lub nawet zwiększając napęd wewnętrzny.

Dlaczego nagrody zewnętrzne mogą ograniczać

Wynagrodzenia zewnętrzne nie są z natury złe, ale nadmierne uzależnienie od nich wiąże się z ryzykiem:

  • Podważanie własnego interesu: Kiedy dzieci kojarzą zadanie wyłącznie z zdobyciem nagrody, mogą przestać je robić, gdy nagroda zostanie usunięta nawet jeśli początkowo uznają, że jest to zabawne.
  • Zachęca do minimalnego wysiłku: Nagrody często sprzyjają najprostszej drodze do nagrody, zniechęcając do ryzyka, poszukiwania i głębokiego uczenia się.
  • Wzmocnienie zależności od wynagrodzeń: Dzieci mogą zacząć oczekiwać nagrody za każdy wysiłek, a to prowadzi do myślenia: "Co mam z tego zrobić?" a nie: "Czego mogę się z tego nauczyć?"
  • Podważanie autonomii: Wynika z tego, że nagrody zewnętrzne mogą sprawiać, że dziecko ma większą kontrolę nad sobą, zmniejszając poczucie własności i osobiste wybory.

Nie oznacza to, że nagrody nigdy nie powinny być wykorzystywane mogą być pomocne w zadaniach, które nie mają w sobie wciągania, zwłaszcza gdy są wykonywane niespodziewanie i z uznaniem wysiłku.

Strategie wspierania samomocyfy

W zamian za łapówki lub chwalenie, dorośli mogą użyć podejść opartych na dowodach, które wzmacniają motywację dzieci.

Zachęcaj dzieci do samodzielnego wyboru

Autonomia jest źródłem motywacji. Kiedy dzieci czują, że mają prawo do tego, co robią i jak to robią, inwestować głębiej.

Przykłady: Pozwól dziecku wybrać między pisaniem opowieści krótkiej czy tworzeniem komiksu, aby ćwiczyć umiejętności narracji. Oferuj dwie lub trzy opcje książek do czytania. Pozwolij mu zdecydować, czy pracować przy biurku czy na podłodze. Nawet małe wybory który ołówek użyć, gdzie usiąść sygnalizują szacunek dla swoich preferencji i budują poczucie własności.

Skup się na opanowaniu wykonywania

Dzieci, które mają nastawione na mistrzostwo, cenią naukę i ulepszenie się dla siebie, a nie porównują się z innymi lub szukają aprobaty.

Kroki praktyczne: Nie mów "Jesteś taki mądry!" i zamiast tego powiedz: "Widziałem, jak ciągle próbujesz różne podejścia, aż rozwiązasz ten problem". Podkreśnij osobisty postęp, omawiając, jak wzrosły ich umiejętności od ubiegłego miesiąca. wzrost mentalny Wspiera ten podejście: dzieci, które wierzą, że zdolności mogą być rozwinięte, są bardziej odporne i zmotywowane niż te, które uważają inteligencję za stałą.

Zapewnij znaczące wyzwania

Zadania zbyt łatwe prowadzą do nudności, a zbyt trudne do frustracji. strefa rozwoju zbliżonego obejmuje wyzwania, które rozciągają obecne umiejętności dziecka z wystarczającym wsparciem, aby osiągnąć sukces.

Wykorzystanie: Obserwuj dzieci podczas zabawy i pracy szkolnej, aby ocenić ich obecny poziom. Oferuj zadań, które są nieco poza ich niezależnymi zdolnościami, ale można je osiągnąć za pomocą wskazówek lub szafoldów. Na przykład, jeśli dziecko umie czytać proste zdania, wprowadź książkę z nieco bardziej złożonym słownictwem, ale z obrazami na wsparcie. Zachęcaj je do ustanowienia własnych celów "Dzisiaj spróbuję napisać dwa paragrafy zamiast jednego".

Świętuj wysiłki i postępy

Uznanie, które koncentruje się na wysiłku, strategiach i ulepszaniu (a nie tylko ostatecznych wynikach), wzmacnia ideę, że uczenie się jest procesem. Dzieci uczą się cenić podróż, a nie tylko cel. Taki rodzaj informacji zwrotnej jest motywujący, ponieważ dostarcza informacji o tym, co zadziałało i co można poprawić.

- Wskazówki: Użyj opisowego pochwały: "Próbowałeś trzy różne sposoby, aby złożyć ten papierowy samolot, zanim dobrze poleciał, co pokazuje wielką wytrwałość". Zachowaj "log postępu", w którym dzieci mogą zapisać, czego nauczyły się każdego dnia i co chcą spróbować następnie.

Wzorzec w sobie motywacji

Dzieci uczą się obserwując dorosłych w swoim życiu. Kiedy rodzice i nauczyciele wykazują prawdziwą ciekawość, pasję do uczenia się i wytrwałość w trudnościach, dzieci wchłaniają te wartości.

Jeśli traktujesz błędy jako naturalne i nawet interesujące, dzieci będą mniej obawiały się porażki.

Podsumowanie samomotywy

W przypadku dzieci w różnych wieku, które mają różne potrzeby rozwojowe, dostosowanie do swoich podejść może stanowić różnicę między ogólnym sugestią a skuteczną interwencją.

Przedszkolne dzieci (w wieku 35)

W tym wieku podstawą intrynsycznej motywacji jest czysta ciekawość. Dzieci i dzieci przedszkołowe badają świat, ponieważ jest on w sobie fascynujący. Naszym zadaniem nie jest motywowanie ich, ale uniknięcie demotywowania ich.

  • Pozwalając na nieporządkowane, samorządowe gry. Nie odmawiaj ciągłej potrzeby kierowania nimi lub ich korekty.
  • Oferujemy otwarte materiały. Bloki, płyta, stoły wodne, ubrania przedmioty, które mogą być używane na wiele sposobów zachęcają do kreatywności znacznie więcej niż zabawkę z jedną właściwą funkcją.
  • - Nie róbmy sobie krzywdy. Zamiast co dwie minuty mówić: "Dobrze!" spróbuj uśmiechać się lub powiedzieć: "Spracowałeś ciężko na tej wieży".

Dzieci w szkole podstawowej (w wieku 611)

Wraz z wprowadzeniem dzieci do formalnej szkoły, nacisk na wyniki i porównania wzrasta.

  • Niech będą właścicielami lekcji. Niech wybierają czas i miejsce i nie chcą się poddawać mikromanażamowi.
  • Wprowadź w sposób wybrany temat do nauki. Jeśli mają projekt szkolny, niech wybierają przedmiot w ramach parametrów. Pozwolić im przedstawić wyniki w preferowanym formie plakat, film, opowieść.
  • Użyj "pytania dotyczące procesu" zamiast "pytania dotyczące produktu". Zamiast zapytać: "Czy dostałeś A?" zapytaj: "Co było najbardziej interesujące, czego się nauczyłeś?" lub "Która część była najtrudniejsza?"

Młodzież (w wieku 12-18 lat)

W okresie dojrzewania tworzą się identyfikacje, a w sobie motywacja często zależy od znaczenia i celu.

  • łączą pracę szkolną z problemami w świecie rzeczywistym. Zachęcaj ich do zastosowania matematyki do budżetowania, nauki do spraw środowiskowych lub historii do bieżących wydarzeń.
  • Wspieranie autonomii przy jednoczesnym utrzymaniu granic. Niech podejmują decyzje dotyczące harmonogramu pozalektualnego, czasu na ekranie i nawyków studiów ale muszą być jasne na temat nie negocjacyjnych rzeczy, takich jak sen i bezpieczeństwo.
  • Otwarcie omówić wartości i cele. Zapytaj, jakich osób chcą zostać i co dla nich ważne. Pomóż im zobaczyć, jak rozwijać umiejętności pasuje do własnych wartości, a nie tylko do oczekiwań rodziców.

Stworzenie wspierającego środowiska

Motywacja wewnętrzna nie dzieje się w próżni. psychicznie bezpiecznyW przypadku, gdy w domu i w klasie można stworzyć ustawienia, które wspierają samomotywację.

W domu

  • Tworzyć miejsce "Tak": Ustwórz miejsca, w których dzieci mogą swobodnie odkrywać sprzęt sztuki w zasięgu, kąt czytania, bloky budowlane bez stałego "nie" lub "nie dotykaj".
  • Uważaj nad czasem nieprawidłowości: Niezstrukturowany czas pozwala dziecku na podążanie za własnymi zainteresowaniami bez dorosłych kierunków.
  • Ograniczenie języka kontroli: Zamiast "Musisz dokończyć lekcje przed zabawą" zastąp "Jak planujesz, żeby wykonać lekcje?
  • Zachęcanie do posiadania rutyny: Niech dzieci pomagają zaplanować posiłki, obowiązki domowe i harmonogramy, aby poczuć się władzy.
  • Ustaw kąt "stworzyciela przestrzeni": Mały stół z papierem, taśmą, nożyczką, materiałami z recyklingu i prostymi narzędziami zachęca do wynalezienia rzeczy bez wymuszenia dorosłych.

W klasie

  • Oferuj różne zadania: Oferuj możliwości demonstracji nauki plakat, szkic, esej, aby każdy student mógł pracować w sposób, który wydaje się znaczący.
  • Buduj społeczność: Kiedy uczniowie czują, że należą do siebie i że są cenieni, są skłonni podejmować ryzyko intelektualne.
  • Użyj informacji zwrotnych: Zamiast ocenić, daj konkretne, miłe i praktyczne uwagi, które wskazują na poprawę.
  • Włącz głos studenckiego: Przeprowadź spotkania w klasie, w których uczniowie proponują tematy, wyznaczają normy i zastanawiają się nad procesem uczenia się.
  • Zmniejsz nacisk na rankingi i porównania. Skup się na rozwoju jednostki, a nie na średnich klasy lub publicznych wyświetlaczach wyników.

Władza niepowodzenia w budowaniu samomocyji

Wiele dzieci traci demoralizację po porażce, ponieważ interpretują ją jako sygnał niedoskonałości, a nie jako naturalną część uczenia się.

  • Podzielić się historiami słynnych porażek. Opowiedz, jak wynalazcy, naukowcy i artyści popełniali błędy, zanim osiągnęli sukces.
  • Użyj wyrażenia "To nie zadziałało co możemy się nauczyć?" To przesuwa uwagę od obwiniania do ciekawości i rozwiązywania problemów.
  • Model odzyskający swoje błędy. Powiedz głośno: "Zapomniałem ustawić zegarek, a ciasteczka spały. Następnym razem to ustawię". Dzieci uczą się, że błędy można naprawić.
  • Zachęcam do iteratywnego myślenia. Niech dzieci przeprojektują eseje, odbudowują wieże lub przeanalizują eksperymenty naukowe.

Rozwiązania wspólnych wyzwań

Nawet z najlepszymi zamiarami rodzice i nauczyciele napotkają przeszkody, gdy próbują zmniejszyć nagrodę zewnętrzną.

Pułapka "Ale nie zrobią tego bez nagrody"

Jeśli dziecko przyzwyczaiło się do zdobywania nagród za pracę domową lub zajęć szkolne, może początkowo sprzeciwić się, gdy nagrody zostaną usunięte. Kluczem jest stopniowa przejście: zamiast wykonywać nalepkę na każdą pracę, zacznij od uznania wysiłku i połączenia zadania z wartościami dziecka ("Kiedy ustawisz stół, pomaga rodzina zje razem dziękuję"). Z czasem wewnętrzny poczucie przyczyn zastępuje zewnętrzne zachęty.

Ciśnienie od innych (rodzina, polityka szkolna)

Czasami szersze środowisko zależy w dużej mierze od nagród systemy tokenów, skrzynie skarbu, ocen. W takich przypadkach skup się na tym, co możesz kontrolować: własnych interakcjach. Bufer efektem poprzez dialog z dziećmi o tym, dlaczego używasz pewnych metod. Na przykład: "Wychowawca używa naklejki do czytania, co może być zabawne. Ale chcę, abyś zauważył, jak dobrze się czuje, gdy się tracisz w książce to specjalny rodzaj nagrody".

Wyjaśnij, że różne ustawienia mają różne zasady, ale twój dom jest miejscem, gdzie świętują wewnętrzne nagrody.

Rozważanie z demotywacją i apatyją

W niektórych przypadkach należy rozważyć, czy podstawowe problemy lęk, depresja, różnice w uczeniu mogą wymagać wsparcia zawodowego.

Kiedy siostrzyństwo lub rówieśnicy porównują się z sobą

Konkurencja może szybko przekształcić się w system zewnętrznych nagród "Mam więcej gwiazd niż ty!" Aby temu przeciwstawić, podkreśnij współpracę i osobisty rozwój. Użyj języka takiego jak "Zdobędziłeś dwa minuty w swoim czasie" zamiast "Byłeś szybszy niż twój brat". Stwórz projekty rodzinne, w których wszyscy przyczyniają się do wspólnego celu, takiego jak budowa miasta LEGO lub planowanie ogrodu.

Długoterminowe wpływy: dlaczego istotne jest w życiu intrycznego motywu

Dzieci, które dorastają z silną motywacją, są lepiej przygotowane do wyzwań dorosłości. Są bardziej skłonne do kontynuowania kariery, które uważają za znaczące, utrzymywania zdrowych nawyków i przejścia przez porażki, nie rezygnując. Badania łączą intrynsyczną motywację z wyższą kreatywnością, lepszymi wynikami akademickimi i większym dobrobytem.

Osiągnięcie samomotywy nie jest szybkim rozwiązaniem. Wymaga to cierpliwości, zaufania i chęci odstawienia się i pozwolić dzieciom walczyć i odkrywać. Ale nagroda jest ogromna: dziecko, które mówi: "Chcę się tego nauczyć, ponieważ jest to interesujące", ma dar, który trwa całe życie.

Aby zapoznać się dalej, przeczytaj Teoria samookreślenia (ramy podstawowe), Przewodnik Edutopii na temat wspierania intrynsycznej motywacji w klasie, i Większy Centrum Nauki Dobrej Dla badań nad radością i uczeniem. Kara za nagrody Jest klasycznym zasobem.

Wniosek

Wspieranie dzieci w rozwoju samomotywacji bez zewnętrznych nagród to zarówno sztuka, jak i nauka. Zaczyna się od zrozumienia tego, co napędza ludzkie zachowanie głęboką potrzebę poczucia autonomii, kompetencji i połączenia. Kontynuuje się praktycznymi strategiami, które przesuwają skupienie się z wyników na proces, od kontroli na wybór i od aprobaty na wzrost. Dorośli, którzy modelować ciekawość, świętować wysiłek i tworzyć środowiska wspierające, stanowią fundament dla dzieci, aby stały się uczniami przez całe życie. Podróż wymagać na nieuczanie się nawyków nagrody i pochwały, ale wynik jest dzieckiem, które nie pyta "co otrzymuję?" ale zamiast tego pyta "co mogę odkryć?" pytanie, które będzie im służyć daleko poza klasą.