Podstawy rozwoju moralnego u dzieci

Dzieci w pierwszej kolejności postrzegają sprawiedliwość w konkretnych, egocentrycznych kategoriach, często równania ją z równym podziałem zasobów. Dzieci, które nalegają na taką samą liczbę krekersów, jak siostrze, wyrażają wczesne, rudymentalne poczucie sprawiedliwości. W miarę wzrostu dzieci, ich rozumowanie staje się bardziej nuansowane, włączając intencje, kontekst i potrzeby innych. Psychologowie rozwojowi, tacy jak Jean Piaget i Lawrence Kohlberg, wykorzystali tę postępę, pokazując, że dzieci przechodzą z prostych zrozumienia zasad opartego na posłuszeństwie do bardziej wyrafinowanej oceny sprawiedliwości wzajemnej i ostatecznie do abstrakcyjnych zasad sprawiedliwości i praw człowieka.

Piaget zauważył, że dzieci w wieku od czterech do siedmiu lat działają w "heteronomicznym" stadium, gdzie zasady są postrzegane jako niezmienione przekazane przez władzę. W wieku od ośmiu do jedenastu lat wchodzą w "autonomiczny" etap, uznając, że zasady można negocjować i że sprawiedliwość polega na wzajemnym szacunku i współpracy. Kohlberg zbudował na tym opisem, opisując etapy od "pre-konwencjonalnych" (uniknięcie kary, poszukiwanie nagrody) do "konwencjonalnych" (trzymanie porządku społecznego, spełnienie oczekiwań) i wreszcie do "powszechnych" (przestrzeganie uniwersalnych zasad etycznych).

Neuroznawstwo doda kolejny warstw: kora przedczołowa, odpowiedzialna za kontrolę impulsów, podejmowanie perspektyw i podejmowanie decyzji, nadal dojrzewa do wczesnego dorosłości. Tymczasem system limbiczny, który przetwarza reakcje emocjonalne, w tym empatię, rozwija się wcześniej. To oznacza, że dzieci często czują empatię, zanim mogą w pełni regulować impulsy lub wyrazić, dlaczego coś jest niesprawiedliwe. Rodzice i wychowawcy, którzy rozumieją tę rozwojową linię czasową, mogą oferować cierpliwość i wsparcie na podłoże, spotykając dzieci tam, gdzie są, zamiast wymagać rozumowania na poziomie dorosłego.

Rola empatii w sprawiedliwości i sprawiedliwości

Empatia jest silnikiem emocjonalnym, który napędza uczciwe zachowanie. Bez zdolności do odczuwania i reagowania na uczucia innej osoby abstrakcyjne pojęcia sprawiedliwości pozostają pustymi zasadami. Dzieci w wieku osiemnastu miesięcy wykazują zachowanie prosocjalne, takie jak pocieszenie płaczącego rówieśnika, co wskazuje, że nasiona empatii są obecne od samego początku. Jednak samo empatia nie wystarczy; dzieci muszą nauczyć się integruć reakcje emocjonalne z refleksją poznawczą. Dziecko może czuć się nieszczęśliwe, gdy widzi zdenerwowanego współzawodnika, ale nadal potrzebuje wskazówek, aby zrozumieć, dlaczego współzawodnik jest zdenerwowany i co stanowi sprawiedliwe rozwiązanie.

Wykorzystanie takich instrukcji pomaga dzieciom automatyzować podejmowanie perspektyw jako nawyk umysłu. Badania z The New York Times pokazują, że w czasie gdy dzieci wchodzą w grę, wprowadzają w życie w sposób niezwykły i niezwykły. Centrum rozwijającego się dziecka na Uniwersytecie Harvarda W ramach programu "Służenie i powrót" wśród dorosłych, którzy reagują na sygnały dzieci z uwagi i odpowiednią opinią, buduje się architektura neuronowa dla empatii i samoregulacji.

Wystarczy też rozróżnić empatie i współczucie. Empatia polega na uczuciu z kimś, natomiast współczucie polega na uczuciu dla niego. Oba są cenne, ale empatia bezpośrednio motywuje do działania w kierunku sprawiedliwości. Dziecko, które empatiizuje z przyjacielem, który otrzymuje mniejszą porcję przekąsek, jest bardziej skłonne podzielić się własnymi lub bronić sprawiedliwego przydziału. Dorośli mogą to pielęgnować poprzez weryfikację reakcji emocjonalnych dzieci i pomoc w łączeniu tych uczuć z konkretnymi działaniami. Na przykład, jeśli dziecko mówi: "Nie jest sprawiedliwe, że dostała mniej", dorosły może odpowiedzieć: "Zdałeś sobie sprawę, że dostała mniej i to cię niepokoi.

Co możemy zrobić, aby to było bardziej sprawiedliwe?"

Praktyczne strategie w domu i w klasie

Nieustannie zachowywać się w sposób sprawiedliwy

Dzieci uczą się więcej z tego, co robią dorośli, niż z tego, co mówią. Każda interakcja jest lekcją w sprawiedliwości lub jej braku. Kiedy rodzic konsekwentnie dzieli obowiązki domowe bez uprzedzenia płci, nauczają, że obowiązki domowe są sprawiedliwie rozdzielone. Kiedy nauczyciel egzekwuje zasady w klasie równe, niezależnie od osobistych uczuć wobec ucznia, wykazują bezstronność. Modelowanie obejmuje również sposób, w jaki dorośli radzią się z błędami.

W przypadku gdy dwa dzieci kłócą się o zabawkę, dorosły, który natychmiast konfiskuje zabawkę, nie słysząc obu stron, uczy, że władza może przewyższać sprawiedliwość. Dorosły, który spokojnie słucha każdego dziecka, prosi go o propozycje rozwiązań i prowadzi go do porozumienia, uczy negocjacji, szacunku i wzajemnej sprawiedliwości. Ostatni sposób podejścia wymaga więcej czasu, ale daje znacznie bogatsze uczenie się. Konsynstynacja między ustawieniami ma również znaczenie.

Głęboko rozmawiając o dylematach moralnych

Abstraktyczne dyskusje na temat sprawiedliwości stają się konkretne i zapamiętanie poprzez opowieści i scenariusze. Drzewo dające do Charlotte's WebW przypadku dzieci, które są w stanie zwiększyć ich liczbę, w przypadku gdy ich dzieci są w stanie zwiększyć ich poziom, w przypadku gdy ich dzieci są w stanie zwiększyć ich poziom, w przypadku gdy ich dzieci są w stanie zwiększyć ich poziom, w przypadku gdy ich dzieci są w stanie zwiększyć ich poziom.

W rzeczywistym świecie dylematy oferują również potężne możliwości uczenia się. Kiedy klasa głosowuje na działanie nagrody, ale mniejszość czuje się rozczarowana, nauczyciel może prowadzić dyskusję o rządzeniu większości w porównaniu z prawami mniejszości. Kiedy zespół sportowy decyduje się na czas gry, rozmowa może obejmować zasługi, wysiłki i włączenie. Podstawowe ramy tolerancji w Southern Poverty Law Center Oferuje doskonałe zasoby na ułatwienie tych dyskusji w klasie bez polaryzacji.

Ustawienie jasnych i sprawiedliwych zasad

Wykonanie zasad nie powinno być arbitralne dla dzieci. Kiedy dzieci uczestniczą w tworzeniu zasad, rozumieją racjonalne podstawy za nimi i są bardziej zobowiązane do ich przestrzegania. "Konstytucja" w klasie lub rodzinnie "kodek postępowania", opracowany wspólnie, daje dziecię własność. Sam proces jest lekcją sprawiedliwości: każda osoba ma głos, konieczne są kompromisy, a ostateczna zestaw zasad odzwierciedla wartości zbiorowe. Po ustanowieniu egzekwowanie musi być spójne i przejrzyste.

Konsekwencje powinny być logiczne i proporcjonalne. Na przykład, jeśli dziecko uszkodzi projekt współzawodnika, sprawiedliwa konsekwencja pomaga go naprawić, nie traci czasu przerwy. Ten sposób naprawy uczy odpowiedzialności i naprawy zamiast kary i niechęci.

W przypadku, gdy dzieci rosną, ważne jest również, aby regularnie przeglądać zasady. To, co wydawało się uczciwe w wieku pięciu lat, może się wydawać dzieckiem w wieku dziesięciu lat. Zapraszanie dzieci do zaproponowania zmian w odniesieniu do ich rozwijającej się autonomii i wzmacnia, że sprawiedliwość jest żywą zasadą, a nie statycznym dekretem. Odpowiedzialny sposób w klasie W przypadku studentów w klasie z ustalonymi wspólnie zasadami, wykazuje się, że są oni bardziej samoregulowani, współpracujący i angażowani w naukę.

Rozwiązywanie wyzwań i powszechnych pułapek

Kiedy dzieci mówią: "To nie fair"

W przypadku dzieci, które są w stanie wywołać rozkład, w których są widoczne, że są one w stanie rozwijać się, to są one wątpliwości, które mogą być nieprawidłowe, ale są one w rzeczywistości zaproszeniami do moralnego wzrostu.

W tym samym czasie uczciwość nie oznacza równości. Dzieci muszą się nauczyć, że uczciwe traktowanie odpowiada za różne okoliczności. Dzieci z niepełnosprawnością uczenia się mogą otrzymywać dodatkowy czas testowy, a to jest uczciwe, ponieważ równa się to z poziomem gry.

Wpływ mediów i rówieśników

Dzieci wchłaniają w sobie wiadomości o sprawiedliwości z telewizji, mediów społecznościowych, gier wideo i interakcji z rówieśnikami. Te wiadomości czasami sprzeczają temu, czego się uczą w domu lub w szkole. Dzieci mogą być świadkami przemocy w internecie, widzieć postaci nagradzanych za samolubne zachowanie lub słyszeć, jak rówieśnicy wyrażają uprzedzenia. Zamiast całkowicie chronić dzieci, dorośli powinni pomóc im stać się krytycznymi konsumentami tych wpływów.

Ciśnienie rówieśników może również wyzwania dla zaangażowania dziecka w sprawiedliwość. Dziecko może wiedzieć, że wykluczenie kogoś jest błędne, ale iść z tym w zgodzie. Tutaj dorośli mogą zbudować odporność poprzez potwierdzenie jego instynktów moralnych i pomoc w próbce podejmowania stanowiska. Szenariusze w roli mogą być skuteczne: "Co byś powiedział następnym razem, gdy twoi przyjaciele chcą kogoś wyłączyć?" Praktykowanie odpowiedzi takich jak: "Nie sądzę, że jest uczciwe wykluczyć ją. Zaprośmy ją dołączyć" daje dzieciom scenariusze, które muszą działać według swoich wartości.

Tworzenie środowiska edukacyjnego ukierunkowanego na sprawiedliwość

W klasie czy w domu znajdują się duże informacje o sprawiedliwości i sprawiedliwości. W klasie są przygotowane materiały, dzięki którym każde dziecko może bezstronnie uzyskać do nich dostęp, różnorodne kultury i struktury rodzinne są reprezentowane w książkach i dekoracjach, a uczniowie siedzą w kółku zamiast wierszy, co oznacza, że każdy głos ma znaczenie.

Wykłady nauczania mają również znaczenie. Lekcje obejmujące wiele perspektyw, takich jak nauczanie historii z punktu widzenia zarówno kolonistów, jak i rdzennych ludności, lub dyskusja nad odkryciami naukowymi dokonanymi przez kobiety i osoby kolorowe, pokazują, że wiedza jest zbudowana i że sprawiedliwość obejmuje, których historie są opowiane. Projekty służbowe, takie jak organizacja dyskusji żywnościowej lub wizyta w centrum starszych, dają dzieci bezpośrednie doświadczenie w rozwiązywaniu rzeczywistych nierówności. Refleksja po takich doświadczeniach głębi uczenie się: "Co my zrobiliśmy? Dlaczego było to potrzebne?

Jak się czuło pomóc? Co jeszcze moglibyśmy zrobić, aby nasza społeczność stała się bardziej sprawiedliwa?"

W ramach programu "Restoryzacja" w ramach programu "Restoryzacja" wprowadzono w życie nowe zasady, które mają na celu zapewnienie wspólnego rozwoju i poprawy sytuacji w społeczeństwie.

Długoterminowe wpływy uczciwej edukacji

Wśród dorosłych, którzy przyjmują sprawiedliwość jako podstawową wartość, często występują wyższe poziomy zaangażowania obywatelskiego, altruizmu i podejmowania decyzji etycznych w swojej karierze i życiu osobistym. Są bardziej skłonni do obrońców sprawiedliwości społecznej, wolontariuszy w swoich społecznościach i wychowywania własnych dzieci z podobnymi wartościami. Długoterminowe badania na temat rozwoju moralnego pokazują, że wczesne interwencje skoncentrowane na podejmowaniu perspektyw i empatii wywołują trwałe efekty w dorosłości. Dzieci, które uczestniczyły w programach "sprawiedliwej społeczności", w których demokratyczne podejmowanie decyzji było praktykowane w szkołach, wykazały wiele lat później bardziej wyrafinowane moralne rozumowanie w porównaniu z równy w tradycyjnych środowiskach.

Dzieci, które czują, że ich środowisko jest uczciwe, rozwijają silniejsze poczucie zaufania i przynależności. Są mniej skłonne do doświadczenia lęku i agresji, które mogą wynikać z postrzeganej niesprawiedliwości. Odwrotnie, dzieci, które dorastają w środowiskach, w których niesprawiedliwość jest tolerowana lub modelowana, mogą rozwijać cyniczne postawy, nauczone bezradność lub wrogość wobec władzy.

Wniosek

Wspieranie dzieci w rozwoju poczucia sprawiedliwości i sprawiedliwości jest dynamicznym i satysfakcjonującym przedsięwzięciem. Wymaga to, aby dorośli byli celowi, odważni i cierpliwi. Poprzez modelowanie sprawiedliwego zachowania, ułatwianie bogatych dyskusji moralnych, tworzenie środowiska uczestniczącego i podejmowanie wyzwań z empatią, edukaci i rodzice mogą prowadzić dzieci w kierunku głęboko wewnętrznego zaangażowania w sprawiedliwość.