Rozumienie różnorodności szczególnych potrzeb, które wpływają na rozwiązywanie problemów

Dzieci z szczególnymi potrzebami obejmują szeroki zakres diagnostyk i profilów rozwojowych, z których każde ma swój wpływ na zdolności rozwiązywania problemów. Takie choroby jak zaburzenie spektrum autyzmu (ASD), zaburzenie deficytu uwagi/hiperactivity (ADHD), niepełnosprawności intelektualne, zaburzenia uczenia się, takie jak dysleksja i wyzwania przetwarzania zmysłowego, stanowią wyjątkowe bariery w rozwiązywaniu codziennych zadań. Na przykład dziecko z ASD może mieć trudności z elastycznym myśleniem lub zrozumieniem wskazówek społecznych podczas grupy rozwiązywania problemów, podczas gdy dziecko z ADHD może mieć trudności z utrzymaniem uwagi na wystarczająco długo, aby pracować w wielu etapach. Rozpoznawanie tych problemów jest pierwszym krokiem w tworzeniu skutecznych strategii wsparcia.

Opiekujący i specjaliści powinni przeprowadzić dokładne oceny, często z pomocą terapeutów pracy, patologów języka mowy lub psychologów edukacyjnych, aby zidentyfikować określone bariery poznawcze, behawioralne lub komunikacyjne. Instytut Umysłu Dziecka oferuje szczegółowe zasoby.

Wzrost umiejętności funkcjonalnych

Rozwiązanie problemów jest głęboko związane z funkcjami wykonawczymi - procesami psychicznymi, które umożliwiają nam planowanie, skupianie uwagi, zapamiętanie instrukcji i żonglowanie z wieloma zadaniami. Dla wielu dzieci z szczególnymi potrzebami deficyt funkcji wykonawczej jest podstawowym wyzwaniem.

Pamięć robocza i pamięć zadaniowa

Dzieci z słabym pamięcią roboczą mogą zapomnieć o krokach w sekwencji lub tracić w sobie wyobrażenie o tym, co próbują rozwiązać. próbę ustną (powtórzenie instrukcji głośno) lub pomocniki pamięci zewnętrznej W przypadku dzieci, które muszą się przygotować do szkoły, można użyć wykresu obrazu pokazującego każdy krok: szczotkę zębów, buty, torbę do pakowania. Z czasem dziecko internalizuje rutynę. Stopniowo rozpadają się wsparcia wizualne, gdy dziecko staje się bardziej automatyczne.

Sklonowe myślenie

W celu rozwoju elastyczności poznawczej, wystawiaj je na działania wymagające zmiany planów, takie jak zmieniać zasady gry w połowie drogi lub brainstorming wielu sposobów rozwiązywania zagadki. Co jeszcze możemy spróbować? W grze planszowej, w której występują zmiany w strategii (np. szachy lub warianty szachów), można dostosować się do niższych poziomów stresu. Włączyć plan B momenty celowo: jeśli park zostanie zamknięty, jaka jest nasza alternatywa?

Regulacja emocjonalna

Wykorzystanie termometru emocji do oceny eskalacji emocji może być niezwykle trudne, gdy dziecko jest zmęczone przez frustrację. Strefy regulacyjne W ramach edukacji specjalnej szeroko wykorzystywana jest w celu ułatwienia dzieciom identyfikacji stanów emocjonalnych i wyboru odpowiednich strategii uspokajających.

Strukturowanie instrukcji rozwiązywania problemów

Wiele nauczycieli stosuje prosty system, np. Zatrzymaj się, pomyśl, postaraj się dalej lub Ideal (Identyfikacja, Definicja, Odkrywanie, Działanie, Spójrz wstecz)W tym celu można uzyskać odpowiednie wyniki, które mogą być wykorzystane w celu zapewnienia zgodności z wymaganiami.

  • ZAŁAZKA Uświadom sobie, że jest problem i poświęć chwilę na oddech.
  • ZIENIE Wyraźnie ujawnij problem w prostym języku (Nie mogę znaleźć swojego przekąska).
  • BRAINSTORM Wylicz dwa lub trzy możliwe rozwiązania, nawet głupie.
  • WYBRAJ Wybierz jedną opcję i spróbuj.
  • Opis Czy zadziałało?

Pracuj z niskimi zagrożeniami, codziennymi problemami, jak złamana zabawka lub niewłaściwy przedmiot, zanim przejdziesz do bardziej złożonych wyzwań społecznych lub akademickich. Powtórzenie i spójność są kluczowe; im bardziej automatyczna jest rutyna rozwiązywania problemów, tym mniej obciążenia poznawczego.

Wykorzystanie wizualnych wsparć dla kroków

W przypadku dzieci, które korzystają z wizualnych wskazówek, tworz grafik przepływu lub pas komiksowy przedstawiający sekwencję rozwiązywania problemów. Każdy krok może mieć prostą ikonę: symbol pauzy, znak pytania, żarówkę, znak kontrolny i lupię.

Rozróżnienie w oparciu o sposób komunikacji

Dzieci, które są niewerbalne lub mają ograniczony język ekspresyjny, wymagają alternatywnych sposobów artikulacji procesu rozwiązywania problemów. Systemy komunikacji wzmacniającej i alternatywnej (AAC), począwszy od kart wymiany obrazów po urządzenia generujące mowę, pozwalają tym dzieciom wskazać kroki, wybory i wyniki. Dzieci korzystające z tabletu z oprogramowaniem AAC mogą naciśnięć ikony, aby pokazać Potrzebuję pomocy lub próbuj w inny sposób. Aplikacje wizualne z funkcjami sekwencjonowania wspierają również rozumowanie krok po kroku. Więcej informacji na temat integracji AAC, ASHA (Amerykańskie Stowarzyszenie słuchaczy mowy) wprowadza w życie w ramach programu "Wypowiedź na temat:

Włączyć AAC do praktyki rozwiązywania problemów poprzez programowanie określonego słownictwa odpowiedniego do wspólnych wyzwańSłowa takie jak stuck,different,help,stop,try again. Model używania urządzenia AAC podczas wspólnego rozwiązywania problemów, tak aby dziecko widziało go jako naturalny narzędzie komunikacji.

Stworzenie środowiska fizycznego i zmysłowego, które wspiera rozwiązywanie problemów

W przypadku dzieci, które mają problemy z procesami zmysłowymi, w przypadku których nie ma żadnych problemów, należy określić spokojne, dobrze zorganizowane miejsce, w którym można rozpraszać rozrywki. W razie potrzeby używaj miękkiego oświetlenia, słuchawki odwołujące hałas lub uspokajającego zważonego zapięcia. Stabilna rutyna zmniejsza również lęk: na przykład po skolarzeniu po śniadaniu następuje dziesięciominutowy czas myślenia, aby rozwiązać każdy wyzwanie dnia.

przerwy sensoryczne W przypadku dzieci, które są w stanie wyjść z pracy, nie ma potrzeby, aby się zwrócić do problemu, ponieważ w trakcie pracy w pracy są w stanie się zwrócić uwagę.

Rola przewidywalności

Nieprzewidywalność może zwiększyć niepokój i zmniejszyć zasoby poznawcze. Użyj wizualnych harmonogramów i harmonogramów do sygnalizowania, kiedy nastąpi czas rozwiązywania problemów. Na przykład, first-then tablica pokazuje: First: finish snack, Then: solve today challenge. Przewidywalność nie oznacza sztywności; pozostaw miejsce dla niespodziewanych problemów, które pojawią się naturalnie i ucztaj możliwość praktyki kroków.

Współpraca między domem a szkołą

W przypadku, gdy nauczyciel używa techniki think aloud podczas problemów z matematyką, rodzic może je odzwierciedlać podczas codziennych decyzji, takich jak wybór przekąski w ramach budżetu. Aby uzyskać kompleksowe wskazówki dotyczące partnerstwa między szkołą a domem, należy podjąć decyzję o wprowadzeniu w życie praktycznych praktyk. Centrum rodziców oferuje zasoby i materiały szkoleniowe dla poszczególnych państw.

Wykorzystanie danych w celu śledzenia postępów

Obiektywne pomiary pomagają doskonalenie wsparcia. Trzymaj prosty zapis: data, opisany problem, stosowana strategia, wynik (odpowiedzialne samodzielnie, potrzebne wskazówki, nie rozwiązane). W ciągu tygodni pojawiają się wzorce. Być może dziecko rozwiązuje problemy najlepiej rano w porównaniu z późnym popołudniem, lub gdy otrzymuje wizualną listę sprawdzania w porównaniu z instrukcjami werbalnymi. Dane te informują o dostosowaniach.

Podziel się nimi z zespołem IEP, aby zagłosować za niezbędne ułatwienia, takie jak przedłużenie czasu, zmniejszenie złożoności zadań lub preferencyjne siedzenie.

Zachęcanie do niezależności poprzez wsparcie stopniowe

W pierwszej fazie można podjąć rękę dziecka podczas każdego etapu problemu. Następnie można podać instrukcje tylko wtedy, gdy dziecko zatrzyma się przez więcej niż dziesięć sekund. Później po prostu obserwujesz i zapewniajesz jedną kontrolę. W końcu dziecko może samodzielnie monitorować się za pomocą wizualnej listy kontrolnej.

Wystarczy, aby dziecko było w stanie wypełnić swoje obowiązki, aby osiągnąć sukcesy. Jeśli wcześniej dziecko potrzebowało pełnego wskazówku w celu rozwiązania porannego problemu rutynowego, a teraz potrzebuje tylko jednego przypomnienia, to jest to znaczący postęp. Pozytywne wzmocnienie wysiłku, a nie tylko wynik, buduje intrynsyczną motywację. Rozważ użycie tablicy naklejki lub odznaku wyraźnika problemów. Nadmierne uzależnienie od nagród zewnętrznych powinno zanikać, gdy wewnętrzna satysfakcja zakorzeni się. Ostatecznym celem jest poczucie dumy z rozwiązywania problemu bez interwencji dorosłych.

Rozwiązywanie codziennych wyzwań

Aby konkretne strategie, przedstawiamy przykłady typowych codziennych wyzwań i sposobu stosowania opisanych metod:

Ranowy rutynowy opór

Problem: Dziecko odmawia ubierania się lub śniadania, co prowadzi do konfliktu. Podstawowy problem: Przechodzenie z snu do stanu aktywnego, odczucia odczucia do tekstury ubrań lub unikać wymagania. Rozwiązanie: Wykorzystaj program wizualny z zegarkami (np. Przystępuj do sukienki, a następnie 5 minut graj). Oferuj ograniczone wybory ubrań, aby zmniejszyć przeciążenie.

Włączaj pięciominutową spokojną aktywność, taką jak głębokie oddychanie przed rozpoczęciem.

Zrzuty z zadań lub zadania

Problem: Dziecko rzuca ołówkiem lub płacze, gdy napotka trudny problem z matematyką. Rozwiązanie: Najpierw sprawdź uczucia (To jest trudne; to jest w porządku być sfrustrowany). Użyj ramy STOP. Rozdzielić problem na trzy mniejsze kroki i napisać każdy na osobną notę lepczącą.

Wzajemne konflikty społeczne

Problem: Dziecko chce się do gry dołączyć, ale nie wie, jak się zapytać. Rozwiązanie: Scenariusze gry rolnej używając marionetek lub modelowania wideo. Naucz konkretne scenariusze: Czy mogę grać? lub Co gracie? Mogę być pomocnikiem. Użyj historii społecznych, które pokazują sekwencję: 1. obserwuj. 2.

Zapytaj. 3. Jeśli tak, dołącz. 4. Jeśli nie, spróbuj ponownie później lub znajdź inną działalność.

Wybór technologii i narzędzi

Technologia asystywna może zmienić sytuację. Aplikacje takie jak ChoiceWorks dla harmonogramów wizualnych, Timer Timer dla zarządzania czasem i Popplet dla mapy umysłu pomagają rozwiązywać problemy strukturalne. Dla dzieci z opóźnieniami w motoryce, używanie przemowy do tekstu w celu rozwiązań burzy mózgów usuwa barierę pisania. Przy wyborze narzędzi priorytetować łatwość użytkowania i zgodność z istniejącymi systemami szkolnymi. Zaangażuj dziecko w selekcję.

Jeśli narzędzie jest jak zabawka, zaangażowanie wzrasta. Rozumiano.org utrzymuje zaktualizowany katalog przeglądów technologii pomocniczych.

Rozważ także narzędzia o niskiej technologii: prosty koło rozwiązywania problemów wykonane z kartonu z różnymi opcjami rozwiązania napisanymi na kawałkach tortu, które dziecko może obracać, aby uzyskać pomysł.

Rozwiązanie z porażkami i bezpieczeństwo emocjonalne

Nie każde próby rozwiązywania problemów będą skuteczne, a to jest istotną częścią uczenia się. Jednakże dzieci z szczególnymi potrzebami mogą doświadczyć porażki jako katastroficzne. Nie ma sprawy, jeśli to nie zadziała po raz pierwszy. Po nieudanej próbie, poprowadź spokojną recenzję: Co się nauczyliśmy? Co możemy zmienić?

Unikaj kary lub wstydu za nieudane próby. Zamiast tego użyj mentality fix it. Na przykład, jeśli dziecko rozlewa mleko podczas próby wylewania własnych zbóż, koncentracja jest na sprzątanie razem i próbie innej metody wylewania następnym razem (w użyciu mniejszego kubka lub sznurka).

Jeśli dziecko wielokrotnie nie osiąga tego samego celu, należy się cofnąć i sprawdzić, czy zadanie jest zbyt zaawansowane. Rozbić je na jeszcze mniejsze podkroki lub zwiększyć wsparcie, a następnie stopniowo zmniejszyć. Nigdy nie pozwól frustracji erodować relacji; dziecko powinno zawsze czuć, że jesteś po jego stronie, a nie w opozycji. Użyj wiadomości wzrostu na końcu każdej próby, niezależnie od wyniku: Próbowałeś ciężko. To pokazuje odwagę.

Zachęcanie do samoobronności

Dzieci muszą się uczyć, jak w miarę dorastania prosić o pomoc w sposób nie pasywny. oświadczeniaZatrzymałem się na kroku trzecim. Czy możesz mi pokazać wskazówkę? lub Potrzebuję spokojnej przestrzeni do myślenia. Samoobchodzenie jest najwyższej umiejętnością rozwiązywania problemów, ponieważ pozwala dziecku rekrutować zasoby zewnętrzne, gdy jest to konieczne. Zacznij od wniosków o niski zakład, takich jak zapytanie o inne miejsce przy stole obiadu z powodu hałasu, a stopniowo przejdź do bardziej skomplikowanych sytuacji, takich jak zapytanie nauczyciela o zakwaterowanie.

Praktykuj samoobronę poprzez rozgrywanie ról i historie społeczne. Daj dziecku kartę z początkami zdania: Potrzebuję pomocy z..., Proszę..., Uczę się lepiej, gdy... Z czasem te scenariusze stają się wewnętrzne.

Władza w rozwoju rozwiązywania problemów

Gra jest naturalnym środkiem do ćwiczeń rozwiązywania problemów. Bezstrukturyzowana gra z blokami, zagadekami lub udawanymi scenariuszami pozwala dzieciom napotkać i rozwiązywać problemy w kontekście niskiego ciśnienia. Dla dzieci z szczególnymi potrzebami, rozgrywanie prowadzone, które zawiera kroki rozwiązywania problemów może być szczególnie skuteczne. Użyj gier bariernych (gdy jedno dziecko coś opisuje, a drugie to replikuje) do ćwiczeń dawania i następujących kierunków.

Budowanie wspierającej społeczności

Żaden opiekun nie powinien sam podejmować tej podróży. łączyć się z innymi rodzinami za pośrednictwem lokalnych grup wsparcia, forów internetowych lub warsztatów szkoleniowych rodziców. Dzielenie się doświadczeniami i strategiami może zmniejszyć izolację i dostarczyć nowe pomysły. rozważyć zaangażowanie braci w działania rozwiązywania problemów. Mogą służyć jako wzory i współodpowiedzi. Kiedy bracia i siostry rozumieją wyzwania dziecka, stają się bardziej empatyczni i umiejętni w współpracy.

Konkluzja: Wzmocnienie poprzez partnerstwo i cierpliwość

Wspieranie dziecka z szczególnymi potrzebami w rozwiązywaniu problemów nie polega na eliminowaniu wyzwań, ale na wyposażaniu go w narzędzia, mentalność i pewność siebie, aby stawić czoła tym wyzwaniom. Podróż wymaga cierpliwości, kreatywności i gotowości do dostosowania się.

Pamiętaj, że celem nie jest doskonałość, lecz postęp.