Rozumienie różnicy między oczekiwaniami a rzeczywistością w sytuacjach społecznych

W każdej interakcji społecznej pojawia się zestaw niewypowiedzianych oczekiwań. Dla dzieci te oczekiwania często wynikają z przeszłych doświadczeń, historii, które słyszeli lub mediów, które konsumują. Kiedy rzeczywistość nie pasuje do tego, czego oczekiwali, może powstać zamieszanie, rozczarowanie, a nawet frustracja.

W tym artykule przedstawiono szczegółowe, oparte na badaniach strategie, które umożliwią efektywne rozmowy, dostosowane do różnych lat i osobowości.

Tworzenie bezpiecznego i otwartego środowiska do rozmowy

Przed jakimkolwiek znaczącym rozmową dziecko musi czuć się emocjonalnie bezpieczne.

Słuchuj bez przerwy

Kiedy dziecko dzieli się z nim doświadczeniem społecznym, sprzeciw się potrzebie natychmiastowej oferowania rozwiązań lub wskazuj, gdzie jego oczekiwania były nierealne. Zamiast tego powtarzaj to, co słyszysz: Zdajesz się, jakbyś spodziewał się, że twój przyjaciel będzie z tobą grał przez całą przerwę, ale ona dołączyła do innej gry. Ta weryfikacja buduje zaufanie i zachęca dziecko do samodziania do badań nuanse.

Rozporządzenie Czas wprowadzenia

Zamiast nieprzytomnie przyłapać dziecko po stresującym spotkaniu towarzyskim, poświęć regularne, niedrudzone chwile na rozmowę o przyjaźni.

Uprawnić mieszane uczucia

Powiedz dziecku, że w porządku jest czuć się zarówno szczęśliwy, jak i rozczarowany jednocześnie. Na przykład może się podobało, że otrzymali zaproszenie na imprezę, ale czuli się rozczarowani, że nie było tam konkretnego przyjaciela.

Wykorzystanie przykładów z życia rzeczywistego, aby przekroczyć tę lukę

Jak w przypadku dzieci, nie jest łatwo zrozumieć abstrakcyjnych pojęć, takich jak oczekiwanie w porównaniu z rzeczywistością. Konkretne, ostatnie przykłady są znacznie skutecznie skuteczniejsze.

Zadaj strukturalne pytania

Użyj prostego trójkrokiego formatu:

  1. Co spodziewałeś się, że się stanie? Zachęcaj do szczegółów: Czy spodziewałeś się, że wszyscy będą się śmiać z twojego żartu?
  2. Co się naprawdę stało? Utrzymaj opis faktyczny, a nie oceniający. Uśmiechnął się, ale wrócił do własnej rozmowy.
  3. Jak się czujesz?

W ten sposób dziecko zauważy różnice, nie obwiniając się ani innych, a z czasem zaczyna automatycznie odbijać się na siebie.

Włączyć w siebie historie i media

Książki, filmy i programy telewizyjne są bogatymi źródłami scenariuszy społecznych. Zatrzymaj się w przedstawieniu i zapytaj: Co myślisz, że postać spodziewa się następnego wydarzenia? Co się stało? Dlaczego? Ta oddzielna praktyka pozwala dziecku analizować dynamikę społeczną bez emocjonalnego obciążenia osobistym incydentem.

Na przykład, w filmie W środkuRiley oczekuje, że jej nowa szkoła będzie się czuła znajoma, ale doświadcza samotności.

Dla starszych dzieci rozważmy rozmowę o przykładach z rzeczywistych okoliczności, takich jak błędne komunikowanie się w projektach grupowych lub nieporozumienia w mediach społecznościowych. Światło rozsądkowe Strona internetowa oferuje odpowiednie dla wieku przewodniki dyskusji na temat wielu popularnych programów i gier.

Nauczanie empatii i podejmowania poglądów

Wpływ wielu niezgodnych oczekiwań wynika z niewyobraźni, jak inni myślą lub czują inaczej.

Scenariusze odgrywające rolę

Stwórz proste scenariusze, w których ty i twoje dziecko wyświetlacie sytuację społeczną. Jedna z ról ma pewne oczekiwania (np. Myślę, że mój przyjaciel chce grać w tag), podczas gdy druga ujawnia inną rzeczywistość (np. W rzeczywistości jestem zmęczony i chcę siedzieć). Po scenie omówicie, co każda osoba mogła zrobić inaczej, aby zrozumieć perspektywę drugiej.

Ta metoda działa dobrze u dzieci w wieku 512 lat.

Technika Dwa krzesła

Poproś dziecko, by usiadło w jednym krześle i opisało swoje oczekiwania. Poproś je, aby przeprowadziła się na inne krześle i przemówiła jako druga osoba. Ta zmiana fizyczna pomaga konkretnym myślicelom zrozumieć, że inni działają z różnych punktów widzenia.

Użyj I Wonder Oświadczeń

Zamiast opowiadać dziecku, co ktoś inny myśli, zachowuj ciekawość. Powiedz: "Zastanawiam się, dlaczego twój współzawodnik nie chciał dzielić się zabawką. Może martwiła się o jej utratę, albo może nie mogła się doczekać, aż ją użyje cały dzień.

Strategie praktyczne: przekształcenie rozmowy w umiejętności

Wystarczy, aby dzieci były w stanie w pełni zrozumieć tę koncepcję.

Codzienny Czek

Każdego ranka zapytaj dziecko: Jakie są dwie rzeczy, które chcesz, aby się dzisiaj wydarzyły społecznie? Na kolacji, ponownie odkryj te nadzieje: Czy to pierwsze wydarzyło się?

Dzienniki sytuacji społecznej

Dzieci, które lubią pisać (zwykle w wieku 8 lat i powyżej), mogą mieć czasopismo jako prywatną przestrzeń, w której można dokumentować oczekiwania i wyniki.

  • To, co myślałem, że się stanie dziś na obiedzie.
  • Co się naprawdę stało.
  • Jedna rzecz nauczyłam się z różnicy.

Na przykład dzieci mogą zauważyć, że nieustannie przesadają, ile czasu chce spędzić z nimi przyjaciel, co prowadzi do rozsądnych zmian.

Grupa dyskusji z siostrami lub rówieśnikami

Jeśli masz więcej niż jedno dziecko, umożliw rozmowę, w której rozmawiają o wspólnym doświadczeniu (np. wycieczce rodzinnym). Poproś każdą osobę, by wcześniej wyraziła swoje oczekiwania, a następnie porówna je.

Pomóż dziecku, aby stał się odporny, gdy nie jest w stanie się to zrobić

Wykorzystanie odpowiednich metod i metod, aby pomóc dzieciom w rozwoju psychicznej i rozwoju społecznego, nie jest konieczne.

Znowu traktuj porażki jako dane, a nie jako porażki

Zastosować frazy takie jak To nie poszło tak, jak się spodziewałeśco to daje informacje na następny raz? Zamiast powiedzieć Don't be sad, zatwierdź uczucie i następnie przejdź na naukę. Na przykład: Boli, gdy przyjaciel zapomina o urodzinach. To mówi ci, że ludzie popełniają błędy i że możesz chcieć ich przypomnieć wcześniej następnym razem.

Naucz się "Dostać dobrze"

Dzieci perfekcjonistyczne często mają sztywne oczekiwania. Wprowadź ideę, że większość doświadczeń społecznych jest wystarczająco dobra, nawet jeśli nie pasują do ideału.

Na przykład:

Dzieci uczą się więcej z tego, co robisz niż z tego, co mówisz. Kiedy doświadczasz rozczarowania społecznego anulowanego planu z przyjacielem lub nieporozumienia z kolegą werbalizuj swój proces. Naprawdę nie mogłam się doczekać kawy z Sarą, ale musiała to odłożyć. Czułam się rozczarowana na chwilę, ale potem pomyślałam, jak zajęta jest, i postanowiłam przełożyć. To nie znaczy, że ona nie ceni naszej przyjaźni.

Praktyczne wskazówki dla różnych grup wiekowych

Chociaż zasady są podobne, język i głębokość rozmowy powinny się zmieniać w miarę rozwoju dzieci.

Przedszkolnictwo (w wieku 35)

W tym etapie oczekiwania są konkretne i natychmiastowe. Użyj prostego języka przyczyny i skutku. Chciałeś, aby twój przyjaciel podzielił się czerwoną ciężarówką, ale powiedział nie. To było trudne. Następnym razem możesz zapytać, lub możesz wybrać inną zabawkę.

Trzymaj rozmowy krótkie i skup się na uczuciach.

Szkoła podstawowa (w wieku 610)

Dzieci mogą teraz zastanowić się nad przeszłymi wydarzeniami i przewidywać przyszłe. Wprowadź koncepcję oczekiwania w stosunku do rzeczywistości wyraźnie przy użyciu strukturalnych pytań powyżej. Role-playing jest szczególnie skuteczny. Zachęcaj je do werbalizowania wielu możliwych wyników przed wydarzeniem (np. Jakie trzy rzeczy mogą się zdarzyć na przyjęciu urodzinowym?).

Szkoła średnia i poza nią (w wieku 11+ lat)

Społeczne oczekiwania stają się bardziej złożone, obejmując dynamikę grupy, plotki i media społecznościowe. Omówić nuanse: Czasami ludzie zachowują się inaczej w sieci niż osobiście. Jak to wpływa na twoje oczekiwania na ich widzenie w szkole? Zachęcaj do krytycznego myślenia o normach społecznych i presji rówieśników. Psychologia Dziś podstawy sieci społecznościowych strona może pomóc rozpocząć odpowiednie dla wieku rozmowy o oczekiwaniach w sieci.

Rozwiązanie się z konkretnymi sytuacjami społecznymi

W niektórych sytuacjach można się szczególnie zastanowić nad tym, czy w rzeczywistości istnieją luki między oczekiwaniami i ich realią.

Dynamika przyjaźni i wykluczenie

Dziecko oczekuje, że zostanie włączone do gry, ale zostaje wyłączone. Po uznaniu krzywdy, zastanów się: Co sądziłeś, że się stanie?

Sposoby wykonywania (przezmowy, sport, recetacje)

Dzieci często wyobrażają sobie bezwzględne wykonywanie. Kiedy trzęsą się rękami lub zapominają o linii, przepaść między oczekiwaniami a rzeczywistością może się wydawać ogromna. Naucz je skupić się na wysiłku i ulepszaniu zamiast na doskonałości. Przed wydarzeniem zapytaj: W którym miejscu może się czuć niewygodnie? Co możesz zrobić, jeśli czujesz się nerwo?

Następnie porównaj ich oczekiwania przed wydarzeniem z rzeczywistym doświadczeniem.

Konflikty i przeprosiny

Dziecko może oczekiwać, że przeprosiny spowodują natychmiastową naprawę relacji. Kiedy druga osoba pozostaje odległa, pojawia się rozczarowanie. Omówić, że przeprosiny są pierwszym krokiem, a nie magicznym przyciskem resetowania. Prosiłeś przeprosiny, co było odważne. Twój przyjaciel może nadal potrzebować czasu.

To w porządku.

Jak przezwyciężyć częste błędy rodziców

Nawet dobre intencje rodziców mogą nieświadomie zakłócać proces uczenia się.

  • Minimalizuj uczucia: Mówiąc Nie jest to duża sprawa uczy dziecko, by tłumić różnice między oczekiwaniami a rzeczywistością.
  • Wystarczy wątpić: Zakładając, że wiesz, dlaczego sytuacja poszła nie tak (np. Byłeś zbyt bossy) zaprzestajesz ciekawości.
  • Nadmierna ochrona: Próba zaprojektowania każdej interakcji społecznej tak, aby oczekiwania były zawsze spełnione, uniemożliwia ćwiczenia z rozczarowaniem.
  • Porównanie siostr: Twoja siostra nigdy nie ma tego problemu zwiększa wstyd i zmniejsza chęć dzielenia się.

Zamiast tego zachowaj neutralność, zadawaj otwarte pytania i zaufaj dziecku w jego zdolności do rozwiązywania problemów.

Kiedy szukać pomocy specjalistycznej

Chociaż czasami niezgodności są normalne, niektóre dzieci doświadczają ciągłego ucisku, gdy nie spełnione są oczekiwania społeczne.

  • Intenstyczne reakcje emocjonalne (płacz, gniew, odstawienie się) trwające godzinami lub dniami.
  • Odmowa zaangażowania się w sytuacje społeczne ze strachu przed rozczarowaniem.
  • Niezdolność do identyfikacji pozytywnych aspektów interakcji społecznych.
  • Oznaki lęku lub depresji związane z przyjaźniami.

Jeśli wystąpią te schematy, rozważ konsultację z terapeutą dziecięcą lub doradcą szkolnym. Amerykańska Akademia Psychiatrii Dziecka i Młodzieży W tym celu wprowadzanie w życie w ramach programu "Sprawa o pracę w dziedzinie pracy" w celu zapewnienia odpowiednich środków na znalezienie wykwalifikowanych specjalistów.

Wniosek: przygotowanie dziecka do życia społecznego

Nauczanie dziecka, by poruszał się w różnicy między oczekiwaniami a rzeczywistością, jest jedną z najcenniejszych umiejętności społeczno-emocjonalnych, jakie można przekazać. Zmniejsza cierpienie, zastępując sztywne nadzieje elastycznym planowaniem.

Pamiętaj, że to jest długotrwały proces. Niektóre rozmowy będą się czuły nieprzyjemne lub krągłe. To dobrze. Za każdym razem, gdy delikatnie poprowadź swoje dziecko do porównania tego, co sądziło, że się stanie z tym, co się naprawdę wydarzyło, włącza się w jego mózg, aby lepiej się zorientować i utrzymać silniejsze relacje.

Dzięki bezpiecznemu środowisku komunikacji, strukturalnym pytaniom, ćwiczeniom empatii i konsekwentnej praktyce przygotowujesz dziecku podstawę, aby nie tylko poradził sobie z złożoną rzeczywistością związanych z ludzkimi relacjami, ale także rozwijał się w nich.