Rozumienie przyczyn głębi nieprzestrzegania przedszkołowego

Każdy rodzic przedszkołowego dziecka musi być pod wrażeniem krzyżowych ramion, głośnego "Nie!" lub całkowitego odmowy włożyć płaszcz lub wziąć nawet jedną zabawkę.

W tym stadium mózg dziecka szybko się buduje, zwłaszcza koryta przedczołowa, która reguluje kontrolę impulsów, regulowanie emocji i elastyczne myślenie. Kiedy prosisz przedszkołowego, aby przestał grać i przygotował się do łóżka, część mózgu, która pomaga mu w płynnej przejściu, wciąż się rozwija.

  • Wschodzące poczucie siebie. Dzieci przedszkołowe odkrywają, że są osobami oddzielonymi, które mają własną wolę. "Nie" jest potężnym sposobem na sprawdzenie tej nowo odkrytej autonomii.
  • Przemyślenie i przeciążenie zmysłowe. Małe dzieci mają ograniczone umiejętności regulowania emocji. Głuchy pokój, nagła zmiana rutyny, zmęczenie lub głód mogą wywołać reakcję obronną.
  • - Próbujemy granic. Dzieci instynktownie sprawdzają, co są ograniczone, aby zrozumieć swoje otoczenie.
  • Brak komunikacji. Nawet przemowny przedszkolnik może łatwo przepaść w wielkie uczucia, takie jak rozczarowanie lub frustracja.
  • Głęboko zakorzeniony temperament. Niektóre dzieci są naturalnie bardziej intensywne, trwałe lub wrażliwe na zmiany.

Obserwując wzorce i ciekawiąc się, co dziecko może przekazywać poprzez odmowę, możesz rozwiązać przyczynę, a nie tylko objawy. Centrum rozwijającego się dziecka na Uniwersytecie Harvarda oferuje doskonałe, oparte na dowodach zasoby.

Podstawowe zasady szacunkowego karania

Właściwe zasady są niewłaściwe, ale w sposób niezależny, a w sposób niezależny, w których dzieci są w stanie zachować się.

Połączenie przed poprawką

Dziecko, które czuje się oddzielne od ciebie, jest znacznie mniej skłonne słuchać. Zanim spróbujesz naprawić zachowanie, musisz najpierw nawiązać emocjonalne połączenie. Kniejąc się, kontaktując się z oczyma i wyznaczając swoje uczucia, może skrócić walkę o siłę piwnicę.

Skup się na naturalnych i logicznych konsekwencjach

Wybórne kary często wywołują złość i uczą dziecka skupić się na tym, by zostać złapanym, a nie na tym, by się uczyć z jego błędów. Zamiast tego pozwól dziecku doświadczyć naturalnego lub logicznego wyniku swoich działań, pod warunkiem, że jest to bezpieczne.

Naucz umiejętności, a nie tylko przestań zachowywać się

Każda chwila wyzwania jest okazją do nauczenia brakującej umiejętności. Dziecko, które odmawia dzielenia się, może potrzebować szkolenia w zakresie, jak zmieniać się lub prosić o zwrot zabawki. Dziecko, które rozpuszcza się podczas przejścia, może skorzystać z programów wizualnych i wcześniejszych ostrzeżeń. Kara może zatrzymać zachowanie w tym momencie, ale nie robi nic, aby zbudować wewnętrzną zdolność dziecka do samokontroli. Długoterminowym celem jest wychowanie dziecka, które wybiera współpracować, ponieważ mają umiejętności zarządzania emocjami i impulzami.

Aby dokonać głębszego spojrzenia na te zasady, Stowarzyszenie z pozytywną dyscypliną W tym celu zapewniono wsparcie rodzicom w zakresie badań i wsparcia społecznego.

Wyniki codziennych walek o władzę

Zrozumienie zasad jest jedną rzeczą, a stosowanie ich w czasie realnego kryzysu jest inną rzeczą.

Rano i ubranie

  • Oferuj ograniczone, akceptowalne wybory. "Chcesz najpierw założyć koszulę czy spodnie?" "Chcesz założyć czerwone skarpetki czy niebieskie?" Dziecko odczuwa kontrolę nad swoim ciałem, jednocześnie zachowując rutynową postępę.
  • Użyj gamifikacji. "Zapewne nie zdobędziesz butów, zanim policzę do dziesięciu!" lub "Przybiegnijmy do drzwi jak głupie potwory!"
  • Stwórz wizualny harmonogram. Prosta grafika z porannymi krokami (budzisz się, śniadanie, szczotkaj zęby, ubieraj się, ubieraj buty) może pomóc dziecku poczuć się przygotowanym i zmniejszyć odporność.

Czas jedzenia i odmowa jedzenia

  • Ucz się podziału odpowiedzialności. Wystarczy, że dziecko zdecyduje, czy chce jeść i ile.
  • Zaangażuj ich w ten proces. Kiedy dziecko w wieku przedszkolnym ma udział w posiłku, często jest skłonne spróbować tego, co jest podane.
  • Trzymaj się neutralnie. Nie poddawaj się negocjacjom, podkupaniu lub zmuszaniu do "jednego kawałka". Po prostu powiedz: "Nie musisz jeść, ale to jest na kolację". Uwierz, że zdrowe dziecko nie umrze z głodu.

Odstań od zabawnych czynności

  • Wydawaj konkretne ostrzeżenia. "Dwie minuty więcej, a potem jest czas pożegnać się z placem zabaw". Użyj wizualnego zegarka, aby abstrakcyjna koncepcja czasu stała się namacalna.
  • Potwierdź ich rozczarowanie. "Wiem, że się tak dobrze bawisz, ale trudno przestać, gdy się bawisz. Jutro możemy wrócić".
  • Stwórz rytuał pożegnania. Specjalna fala, głupia piosenka lub takie słowa jak "Do zobaczenia później, Swing!" mogą pomóc dziecku umysłowo zamknąć rozdział o obecnej działalności.

Wydobywanie higieny (zęby, kąpiel, włosy)

  • Zabaw się narzędziami. Niech wybiera specjalną szczoteczkę, paskę do zębów lub zabawkę, które są wypuszczane tylko w czasie higieny.
  • Użyj słów "Przede wszystkim, potem". "Najpierw myjemy zęby, a potem możemy przeczytać dwie książki". To jasny, nieprzyymusny sposób na sekwencjonowanie wydarzeń.
  • Daj im poczucie kontroli. "Chcesz zapalić wodę sam, czy też powinienem?" "Chcesz najpierw myć zęby, czy ja najpierw?" Małe wybory mogą wyeliminować ogromny opór.

Odmowa posiadania siedziska samochodowego

  • Użyj specjalnej zabawy lub książki "wyłącznie dla samochodów". Ten element pojawia się tylko wtedy, gdy są na swoim miejscu, tworząc silny bodźc.
  • Trzymaj się blisko i spokojnie. Jeśli dziecko się obciąga lub odmawia siedzenia, nie spieszaj się. Usiądź obok siedzenia samochodu, oddychaj powoli i zaczekaj.

Budujemy podstawę długotrwałego wzajemnego szacunku

W przypadku gdy dziecko czuje się do ciebie bardzo przywiązane, jest naturalnie bardziej zmotywowane do współpracy, nawet jeśli nie otrzymuje tego, czego chce.

  • Praktykuj "specjalne czasy". Wystarczy, że dzieci będą się rozmawiać w czasie, w którym dzieci będą się rozmawiać z nimi na osobności, a następnie, że będą się rozmawiać, a następnie, że będą się rozmawiać, będą się wypowiadać.
  • Naprawa i ponowne połączenie po konflikcie. W końcu stracisz gniew. Nie zawsze będziesz odpowiadał doskonale. Najważniejszym krokiem jest naprawa. Szczerze przeprosiny, takie jak: "Przykro mi, że krzyczałem.
  • Modelować zachowanie, które chcesz zobaczyć. Dzieci uczą się regulowania emocji, gdy są w obecności uregulowanego dorosłego.

Aby uzyskać więcej informacji na temat tego, jak silne relacje są buforem przeciw wyzwaniem zachowań, 0 do 3 organizacji dostarcza doskonałych informacji na temat rozwoju społecznego i emocjonalnego wczesnego dzieciństwa.

Kiedy wyzwanie wskazuje na głębsze potrzeby

Wprawdzie wyzwanie jest normalną częścią rozwoju, ale trwałe, ekstremalne lub eskalacyjne wzorce mogą sygnalizować podstawowe wyzwania, takie jak różnice w procesie zmysłowym, lęk, opóźnienia języka lub inne warunki rozwoju. Ważne jest rozpoznać, kiedy może być potrzebna pomoc zawodowa.

  • Niebezpieczne lub agresywne zachowanie. Często uderzając, gryżąc lub krzywdząc się, jeśli nie odpowiadają na delikatne wskazówki, należy dokonać oceny zawodowej.
  • Niezdolność do odzyskania się z kolapsu. Jeśli dziecko często trwa ponad 30 minut na uspokojenie się lub w ogóle nie może się uspokoić, może to wskazywać na problem regulacji zmysłowych lub emocjonalnych.
  • Utrata wcześniej opracowanych umiejętności. Wracanie w takie obszary jak szkolenie w toaletce, język lub umiejętności społeczne może być oznaką dużego stresu lub problemu medycznego.
  • Wpływ na codzienne funkcjonowanie. Jeśli nieprzyjaciel nie może uczestniczyć w przedszkole, w znajomości lub w podstawowych czynnościach rodzinnych, wartość tego badania może być bardzo pomocna.

Jeśli podejrzewasz, że coś się dzieje, porozmawiaj z pediatrą. Amerykańska Akademia Pediatrii oferuje wytyczne dotyczące badania rozwoju i skierowania do odpowiednich specjalistów.

Podtrzymuj się przez wyzwanie

W odpowiedzi na ciągłe odmowę z empatią i cierpliwością potrzeba ogromnej ilości energii emocjonalnej. Nie można wylewać z pusty kubek.

  • Zmienić swój umysł. Zmiana z "Mój dziecko ma trudne chwile" na "Mój dziecko ma trudne chwile". Ta mała zmiana perspektywy może zmniejszyć osobowość i otworzyć drzwi do empatii.
  • - Zrób sobie przerwę. Zdecydowanie można się upewnić, że dziecko jest bezpieczne, a następnie odsunąć się na pięć minut, aby się odbierać.
  • Zbuduj sieć wsparcia. Szybkie rozmowy mogą ułatwić uznanie, nowe pomysły i poczucie wspólnoty.
  • Praktykuj współczucie. Nie zawsze będziesz się dobrze zachowywał, stracisz gębę, a to nie czyni cię złymi rodzicami, ale ważne jest, co robisz po upływie chwili.

Przyjmując niedoskonałą podróż

W tych trudnych chwilach wracaj do podstaw: oddychaj, łącz się i poprowadź życzliwie. Korzystając z strategii opartych na szacunku, nauczasz dziecka, że jego uczucia są ważne i że istnieją granice dla jego bezpieczeństwa i dobrego samopoczucia. Każda szacunkowa interakcja jest niewielką inwestycją w jego zdolność do samoregulacji i budowania zdrowych relacji.

W celu zapewnienia ciągłego wsparcia i praktycznych narzędzi, Podstawy CDC dla rodziców małych i przedszkolnych W pierwszych latach życia, w pierwszych latach życia, dostarcza się bogatych zasobów wspieranych przez naukę.