Dlaczego zdarzają się konflikty i jak je rozwiązać

Dzieci w wieku przedszkolnym budują wieżę bloku lub dziecko w wieku szkolnym strzeże konsole gier. Wykonywanie konfliktów wynika nie dlatego, że dzieci są egoistyczne, ale dlatego, że ich mózg wciąż rozwija kontrolę impulsów, regulację emocjonalną i zdolność do widzenia perspektywy drugiego.

Częste czynniki wyzwalające mogą być zmęczenie lub głód dziecka, nieoczekiwana zmiana rutyny, nowa lub bardzo pożądana zabawka oraz brak słownictwa do wyrażania potrzeb. Zazdrość i uczucie wykluczenia podnoszą również wiele sporów. 0 do 3 dostarcza oparte na badaniach wgląd w rozwój społeczno-emocyjny dzieci i przedszkolnych, podkreślając, dlaczego dzielenie się jest tak trudne dla młodych umysłów.

Ustawienie etapu współpracy w sposób wyraźny

Słowa mają znaczenie. To, jak dorośli wyrażają żądania i odpowiedzi podczas konfliktu, wyznacza ton, w jaki sposób dzieci uczą się negocjować. Zamiast żądać Share! lub zawstydzać dziecko To nie jest miłe, używaj neutralnego języka, który uznaje uczucia i zachęca do współpracy. Powiedz: Widzę, że oboje chcecie czerwony samochód. To trudne.

Naucz dzieci określonych fraz, które mogą używać same. Wykorzystaj je w czasie spokoju, aby stały się automatyczne. Przykłady obejmują: Czy mogę zrobić zmianę, gdy skończysz?, który szanuje obecnego użytkownika, i Używam to teraz, ale możesz to zrobić za dwie minuty,, co wyznacza jasny granicę. Unikaj oznaczania dzieci za egoistyczne lub chwytliwe, ponieważ takie etykiety mogą stać się wewnętrzne. Zamiast tego nazw zachowanie: Biorąc bez pytania rozczarowuje przyjaciela.

Kluczowe narzędzia komunikacyjne

  • oświadczenia: Czuję się sfrustrowana, gdy moja wieża jest zburzona pomaga dzieciom wyrazić uczucia bez winy.
  • Odbicie: Zastanów się nad tym, co słyszysz: Chcesz niebieską łopatę, bo użyłaś ją jako pierwszą.
  • Oferuj wybory: Chcesz ustawić zegarek na trzy minuty, czy wymienić zabawki po swojej kolejce? daje dziecku poczucie kontroli.
  • Użyj referencji do historii: Pamiętasz w tej książce, gdzie przyjaciele dzielą się swingiem?

Wdrożenie sprawiedliwych systemów przejściowych

W przypadku bardzo pożądanych przedmiotów użyj kartki rejestracyjnej z zdjęciami dla nieczytelników lub prostej tablicy znaku, w której każde dziecko porusza marker po swojej kolejce. Kluczem jest zapewnienie egzekwowania systemu spokojnie i bez wyjątku. Jeśli dziecko odmawia rezygnacji z zwrotu, delikatnie przypomnij im, że zwrotnik będzie pipował, a następnie będzie kolej drugiego dziecka. Z czasem dzieci uczą się, że system jest uczciwy i przewidywalny.

W klasie można użyć tablicy rotacyjnej z kartami laminowanymi i kieszenią z listą oczekiwania. Kiedy dziecko chce zwrotu, umieszcza swoją kartę w kieszeni. Kiedy obecne dziecko jest gotowe, przekazuje zabawkę następnej osobie na liście. Amerykańska Akademia Pediatryczna w celu ułatwienia dzieciom uczenia się cierpliwości i oczekiwania.

Wizualne wsparcie dla różnych wieków

  • Dzieci: Zróbmy proste system karty czerwonej i zielonej.
  • Przedszkolne dzieci: Użyj zegarka z zdjęciem aktywności i znakiem stop.
  • Dzieci w wieku szkolnym: Niech stworzą własny wykres zmian z naklejkami lub czeki.

Współtworzenie zasad dzielenia się jako grupa

Dzieci są znacznie bardziej skłonne do przestrzegania zasad, które pomogły im napisać. Zorganizuj krótkie spotkanie rodzinne lub okręg w klasie, aby omówić dzielenie się. Zadaj otwarte pytania: Co powinniśmy zrobić, jeśli dwie osoby chcą tej samej zabawy? Zapisz wszystkie pomysły, nawet te zabawne, zanim je ocenią. Następnie głosować na trzy główne zasady.

Wpisz uzgodnione zasady na ścianę i odwołaj je, gdy powstaną konflikty. Ten demokratyczny proces buduje poczucie własności i wzajemnego szacunku.

Wskaźniki próbki mogą obejmować:

  • Zapytaj, zanim coś weźmiesz.
  • Jeśli ktoś odmówi, zapytaj później lub znajdź coś innego.
  • Kiedy zadzwoni zegar, szybko zakończ swoją kolej i przekaż ją.
  • Jeśli się denerwujesz, możesz zrobić sobie przerwę w przytulnym rogu.
Włączenie dzieci w tworzenie zasad uczy ich także sprawiedliwości i kompromisów. Uczą się, że dorośli szanują swój głos i że zasady istnieją, aby chronić uczucia wszystkich, a nie tylko kontrolować zachowania.

Zastosowanie przekierowania i alternatyw do zmniejszenia napięcia

Kiedy emocje są wysokie, rozumowanie często nie może się udać. Przewódź może uniknąć walki o władzę, szanując jednocześnie pragnienia każdego dziecka. Trzymaj koszkę oczekiwania podobnych przedmiotów w pobliżu. Jeśli dwa dzieci walczą o czerwony ciężarówek pożarowy, przekaż jednemu dziecku inny, ale równie atrakcyjny pojazd i powiedz: Zobacz, ten ma drabinę, która podnosi! Chcesz to spróbować? Często konflikt dotyczy uwagi, a nie konkretnego przedmiotu.

W takim przypadku zapraszaj oba dzieci do wspólnej gry: Prawiemy garaż dla obu samochodów. To zamienia konkurencję w projekt spółpracowy.

Przepływ działa najlepiej, gdy jest oferowany przed załamanie. Jeśli dziecko płacze lub uderza, najpierw uspokoić emocjonalną burzę przytuchem lub głębokim oddechem, a następnie zaproponować alternatywę. Unikaj odrzucenia uczuć dziecka mówiąc: To tylko zabawka. Zamiast tego zatwierdź: Naprawdę kochasz ten wózek do zbiorów. Trudno się go zrezygnować.

Modelowe dzielenie się i szkolenie emocji

Dzieci uczą się zachowania społecznego obserwując otaczających ich dorosłych. Opowiedz swoje własne działania dzielenia się: zamierzam podzielić się z tobą moimi krekerami. Teraz masz trochę, a ja mam trochę. Również model przeprosin i naprawy, gdy popełniasz błąd. Powiedz: Fryustrowałem się i wziąłem to od ciebie. Przepraszam.

Emocjonalne coaching jest równie ważne. Pomóż dzieciom oznaczyć swoje uczucia: Jesteś zły, bo chciałeś dalej grać. Jesteś wkurzony, ale nie możesz się gapić. Harvard Center on the Developing Child W tym kontekście, co do tego, że coaching emocji wzmacnia funkcję wykonawczą i samoregulację, umiejętności, które stanowią podstawę udanej dzielenia się i rozwiązywania problemów.

Strategie odpowiednie do wieku dla każdego etapu

To, co działa dla dwuletniego, nie działa w przypadku sześcioletniego.

Dzieci mające 12 lat i 36 miesięcy

Dzieci nie mają zdolności poznawczych do prawdziwego dzielenia się. Skup się na równoległej grze umieszczaniu duplikatów popularnych zabawek i utrzymywaniu otwartej przestrzeni. Unikaj zmuszania do dzielenia się; zamiast tego delikatnie przekieruj, gdy zaczyna się konflikt. Chwal nawet przypadkową przekazywanie zabawek. Użyj prostego języka: Ma piłkę teraz.

Masz piłkę później. Celem jest zbudowanie pozytywnych doświadczeń społecznych, a nie egzekwowanie dzielenia się.

Przedszkolne (35 lat)

Wystarczy, aby dzieci w wieku przedszkołowym zrozumieli, jak się robią zmiany, używając wsparcia wizualnych. Używaj zegarów i scenariuszy dzielenia się rolami. Kiedy powstają konflikty, ułatw krótką rozmowę na rozwiązanie problemów: Co możemy zrobić, aby wszyscy byli szczęśliwi? Oczekuj, że te rozmowy powtarzamy wiele razy. Świętuj małe zwycięstwa, jak czekanie na kolej.

Trzymaj instrukcje krótkie i zorientowane na działanie. Unikaj długich wykładów; zamiast tego pokaż rozwiązanie.

Dzieci w wieku szkolnym (612 lat)

Dzieci starsze mogą radzić sobie z bardziej złożonymi negocjacjami. Zachęcaj je do tworzenia własnych zasad i systemów w zakresie zmian. Omówić sprawiedliwość i kompromis poprzez historie i prowadzone dyskusje. Role-play trudne sytuacje, takie jak przyjaciel odmawia udostępnienia gry wideo. Naucz je gracyjnie przyjmować no: Ok, może później.

Szanowanie granic jest równie ważne, jak przejście w kolejny etap. W tym wieku, relacje międzyludzkie są najważniejsze, więc niech praktykują rozwiązywanie małych nieporozumień bez ingerencji dorosłych, ale jeśli to konieczne, pozostać w pobliżu ekranu.

Dzieci w wieku 10 lat i więcej

W wieku dwudziestu lat dzielić się często obejmuje wspólne przestrzenie, takie jak telewizor w salonie lub komputer rodzinny. Zorganizować spotkania rodzinne, aby stworzyć harmonogramy i zasady dla wspólnych zasobów. Nauczyć nastolatków bronić swoich potrzeb, szanując jednocześnie czas innych.

Wykorzystanie konfliktów w lekcje rozwiązywania problemów

W każdym konflikcie dzielenia się jest okazją do nauczenia. Zatrzymaj się Pomyśl Działaj Rozważ- Nie.

  • S- Wykorzystaj i oddychaj głęboko.
  • T/Bądźmy przekonani, że oboje chcemy koła LEGO.
  • A.Ct na planie: brainstorming pomysłów, wybierz jeden, i spróbuj.
  • RZwróćmy uwagę na pytanie: Czy to zadziałało?

Zapytaj otwarte pytania, aby kierować ich myśleniem: Co możemy zrobić, aby oboje byliście szczęśliwi? Gdybyś był drugim dzieckiem, czego chciałbyś? Czy istnieje sposób, aby zagrać razem z tą zabawką? Te pytania przemieniają uwagę z winy na empatię i twórcze rozwiązywanie problemów. Z czasem dzieci włączą się w ten proces i wykorzystują go niezależnie. Instytut umysłu dziecka W tym artykule podkreślono, w jaki sposób nauczanie dzieci o rozwiązywaniu problemów pomaga im zarządzać konfliktami i budować trwałą odporność.

Projektowanie środowiska, aby zapobiec konfliktom

Dobrze zorganizowana przestrzeń zabawna może zmniejszyć tarcie przed rozpoczęciem. Zachowaj duplikatne kopie bardzo pożądanych zabawek (np. dwa czerwone ciężarówki, wiele kontenerów do zabawy). Stwórz różne strefy: obszar budynku, cichy kąt czytania, kąt przebierania. Użyj wyraźnych etykiet i kontenerów, aby dzieci wiedziały, gdzie należą przedmioty. Okresowo obracaj zabawki, aby zachować zainteresowanie i zmniejszyć posiadanie.

Zastanów się również nad czasem: unikaj wymagających dzielenia się, gdy dzieci są zmęczone, głodne lub przesytimulowane.

Wyznacz pacy corner lub cozy space, gdzie dzieci mogą iść się uspokoić lub rozmawiać przez nieporozumienia z dala od grupy. Zapewnij miękkie siedzenia, zapaść jarek i wykres uczuć. Naucz dzieci, że mogą poprosić o czas w tym przestrzeni przed eskalacją konfliktu. To umożliwia im narzędzia samoregulacji i sygnały, że robienie przerwy jest pozytywnym wyborem, a nie karą.

Częste pułapki, których należy unikać

  • Wymuszanie dzielenia się przed gotowością dziecka: W ten sposób często się odwracacie, powodując wrogość i coraz większe chwytanie.
  • Używanie kar za niewspółdzielenie: Wypoczynki lub zabieranie zabawek mogą uczyć, że interakcja ze społecznością jest bardziej ryzykowna niż satysfakcjonująca.
  • Nadmierna harmonogramyzowanie i pośpiech: Dzieci potrzebują czasu na naturalne ćwiczenia dzielenia się.
  • Porównanie rodzeństwa lub rówieśników: Dlaczego nie możesz być jak siostra? rodzi wstyd, a nie współpracę.
  • Poddając się najgłębszemu narzekającemu: To wzmacnia efektywność rozpętu.

Długoterminowe korzyści wynikające z uczenia się dzielenia

Wykorzystanie tych umiejętności jest podstawą do empatii, współpracy, negocjacji i odporności - umiejętności, które mają znaczenie w szkole, przyjaźni, przyszłych miejscach pracy i intymnych relacjach. Dzieci, które uczą się dzielić, rozwijają silniejsze funkcje wykonawcze, w tym kontrolę impulsu i elastyczność poznawczą. Są lepsze w czytaniu wskazówek społecznych i utrzymaniu przyjaźni.

Wniosek

Rozwiązanie konfliktów w związku z dzielenie się zabawkami lub przestrzeńami jest stopniowym procesem, który wymaga cierpliwości, spójności i chęci, aby dzieci trochę walczyły. Zrozumując przyczyny rozwoju za zachowaniem, wykorzystując jasną komunikację i uczciwe systemy, zaangażowanie dzieci w tworzenie zasad, a także szkolenie ich poprzez emocje i rozwiązywanie problemów, dorośli mogą przekształcić chwile tarcia w silne lekcje w współpracy. Celem nie jest wyeliminowanie konfliktów, który jest nierealistyczny i nawet niepożądany. Zamiast tego, celem jest wyposażenie dzieci w narzędzia do radzenia sobie z konfliktami konstruktywnie, z empatią i pewnością siebie. Każda wspólna zabawka staje się społeczną skoką, a każda rozwiązana argumentacja wzmacnia więzi zaufania i wzajemnego szacunku.