Podstawy wzrostu i szacunku w rozwoju dziecka

Każdy rodzic lub wychowawca chce, aby dzieci rozwijały się, aby stawić czoła wyzwaniom z pewnością, nauczyć się z niepowodzeń i rozwijać się w zdolnych, odpornych dorosłych. Dwa potężne ramy, które wspierają ten cel, to myślenie rozwoju, koncepcja zapoczątkowana przez psychologa Carol Dweck, i dyscyplina szacunkowa, podejście, które priorytetowuje kierunek nad karą. Kiedy te zasady są splecione, tworzą dynamiczne środowisko, w którym dzieci czują się bezpieczne do eksperymentowania, porażki i rozwoju.

Nauka o rozwoju

Carol Dweck's dziesięciolecia badań na Uniwersytecie Stanforda wykazało, że dzieci mają jedną z dwóch podstawowych wierzeń o inteligencji: fikcyjny umysł, w którym widzą zdolności jako cechy statyczne, lub umysł wzrostu, w którym postrzegają inteligencję jako składną poprzez wysiłek i uczenie się. Dzieci z fikcyjnym umysłem często unikają wyzwań ze strachu przed porażką, łatwo się poddają, gdy są w obliczu przeszkód i czują się zagrożeni przez innych. Mentalność: Nowa psychologia sukcesuW wyniku badania naukowego, przeprowadzonego w roku 2005 w ramach badania naukowego, pokazano, że nawet małe zmiany w sposobie pochwały i odpowiedzi dorosłych na dzieci mogą mieć trwały wpływ na motywację i osiągnięcia. Dowiedz się więcej o naukowej teorii, która stoi za myśleniem w "Mindset Works".

Czym jest szacunkowa dyscyplina?

Dyscyplina szacunkowa to filozofia i zestaw praktyk zakorzenionych w wzajemnym szacunku, empatii i powiązaniu. Odmawia karnych, opartych na strachu metod w korzyści z kierowania dzieci w kierunku samoregulacji i zrozumienia. Ramy opierają się na teorii przywiązania, pozytywnej dyscypliny (wypracowanej przez Jane Nelsen i Lynn Lotta) i autorytatywnej rodzicielstwa - stylu, który zrównoważona wysokie oczekiwania z ciepłym wsparciem. Kluczowe zasady obejmują: ustanowienie jasnych, konsekwentnych granic; aktywne słuchanie uczuć i perspektyw dzieci; korzystanie z naturalnych i logicznych konsekwencji zamiast arbitralnych kar; i skupianie się na nauczaniu zamiast kontrolowania istniejącego zachowania. Na przykład, zamiast krzyczeć na dziecko, które uderza w siostrza, respektowy podejście dyscyjnego wymaga spokojnego zatrzymania działania, nazwań za nim, a dziecko alternatywne rozwiązywanie frustracji Aby uzyskać szczegółowe wskazówki, należy zbadać model pozytywnej dyscypliny.

Różnica między karą a karą

Dyscyplina karna uderzenie, przerwy w rozwój, które są wykorzystywane jako izolacja, krzyki lub wstydzenie często podważa sposób myślenia wzrostu. Kiedy dzieci są surowo karane, stają się skupione na uniknięciu kary zamiast na uczeniu się. Mogą one rozwijać stały pogląd na siebie jako złe i przestać wierzyć, że mogą się zmienić. Dyscyplina szacunkowa natomiast bezpośrednio wzmacnia wiarę w sposób myślenia wzrostu, że zachowanie może się poprawić poprzez refleksję i praktykę. Traktuje błędne kroki jako możliwości wzrostu, a nie jako dowód nieadekwatności.

Synergia między wzrostem umysłu a szacunkową dyscypliną

Te dwa ramy wzmacniają się w mocny sposób. Mentalność wzrostu zachęca dzieci do postrzegania wysiłku i strategii jako ścieżek do opanowania ale potrzebują bezpiecznego środowiska, aby spróbować, nie upadnąć i spróbować ponownie. Dyscyplina szacunkowa zapewnia tę sieć bezpieczeństwa. Kiedy dziecko popełnia błąd, rodzic lub wychowawca z myślą o wzroście reaguje z ciekawością ( Co możemy się z tego nauczyć?) zamiast potępieniem. Rozwój dzieci Wyniki badania wykazały, że dzieci, których rodzice stosują praktyki dyscyplinarne wspierające autonomię, rozwijają silniejsze umiejętności funkcjonowania wykonawczego i bardziej adaptacyjne strategie radzenia sobie z problemem obie cechy charakterystyczne dla mentalnego rozwoju. Przeczytaj badanie na temat wsparcia autonomii i rozwoju dzieci.

Praktyczne strategie dla rodziców

1. Chwalmy wysiłki, a nie inteligencję

W przypadku dzieci, które rozwijają się, nie można mówić: "Jesteś tak mądry!" ale powiedzieć: "Widziałem, jak ciągle próbowałeś, nawet gdy było ciężko". To przesuwa uwagę z trwałości na proces. Podobna zasada ma zastosowanie w trakcie dyscypliny szacunkowej: gdy dziecko zachowuje się dobrze, uznaj wysiłek za nią. Na przykład: "Podzielisz się swoją zabawką, chociaż chciałeś dalej grać". To wymagało dużo samokontroli.

2. Wzorzec wzrostu w codziennym życiu

Dzieci uczą się więcej z tego, co robią dorośli niż z tego, co mówią. Kiedy napotkasz wyzwanie trudny przepis, złamany urządzenie, porażka w pracy opowiedz głośno swoje myślenie: Nie jestem pewien, czy mogę to naprawić, ale spróbuję kilku różnych podejść. Jeśli popełnię błąd, dowiem się, co zrobić następnym razem. To pokazuje odporność i pokazuje, że porażka jest normalną częścią uczenia się. W chwilach dyscypliny, jeśli tracisz gębę, przepraszaj i zastanów się: Przepraszam, że krzyczałem.

3. Uczy się błędów

Kiedy dziecko rozpada sok lub zapomina zadania domowe, nie poprowadź się do chęci wypowiedzenia. Zamiast tego skorzystaj z tego momentu na spokojną dyskusję: Co się stało? Co mogłeś zrobić inaczej następnym razem? To wzmacnia myślenie wzrostu (błędy to dane) i szacunkową dyscyplinę (dziecko jest zdolne do rozwiązywania problemów).

4. Używanie naturalnych i logicznych konsekwencji

Dyscyplina szacunkowa sprzyja konsekwencjom bezpośrednio związanym z zachowaniem, a nie arbitralnymi karami. Na przykład, jeśli dziecko odmawia noszenia płaszcza w zimny dzień, naturalną konsekwencją jest poczucie zimna nie będąc na ziemi. Logiczne konsekwencje są ustalane przez dorosłego, ale pozostają szacunkowe: Jeśli zdecydujesz się zostawić swój rower na podjeździe, będę musiał go zamknąć na dzień, aby zachować go bezpiecznie. Ta metoda uczy przyczyny i skutków, buduje odpowiedzialność i unika walek o władzę, które mogą zniszczepić dzieciom wiarę w ich zdolność do zmiany.

5. Najpierw posłuchaj i sprawdź uczucia

Przed wskoczeniem do rozwiązań lub dyscypliny, poświęć chwilę na empatię. Widzę, że jesteś naprawdę zdenerwowany, że twoja wieża bloku spadła. Jest frustrujące, gdy to się dzieje. Walydacja nie oznacza przebaczenia złego zachowania oznacza uznanie emocji, aby dziecko poczuło się zrozumiane.

Strategie dla nauczycieli

Stwórz kulturę rozwoju w klasie

Nauczyciele mogą włączyć język myślenia rozwoju do codziennych rutyn. Zamiast powiedzieć: Wspaniała praca, jesteś naturalny, powiedz: Widzę, że ciężko pracowałeś nad tym problemem jakie strategie użyłeś? Pokaż plakaty, które świętują wysiłek i wytrwałość. Kiedy uczniowie walczą, unikaj zbyt szybko ich ratowania; zamiast tego zadaj pytania wskazujące: Co próbowałeś do tej pory?

Odpowiedzi, które wspierają wzrost

Konstruktywna opinia powinna skupiać się na procesie, a nie na osobie. Na przykład, zamiast Nie wystarczająco studiowałeś, spróbuj Twój esej miał silne pomysły, ale sekcja dowodów może być bardziej szczegółowa. Porozmawiajmy o tym, jak znaleźć dodatkowe źródła. W kontekście dyscypliny w klasie, poruszaj się zachowaniem bez oznakowania dziecka: Zauważyłem, że przerywałeś, gdy Sarah mówiła. praktykujmy czekać na przerwę. To oddziela działanie od tożsamości, promując wzrost wiary, że zachowania mogą się zmienić.

Rozwiązanie problemów wspólnie

Kiedy pojawiają się problemy behawioralne, użyj podejścia współpracy dostosowanego do modelu dr Ross Greene: razem z uczniem definiować problem, brainstorming rozwiązań i uzgodnić plan. Ta metoda szanuje perspektywę dziecka i uczy negocjacji i samorefleksji umiejętności, które pielęgnują zarówno mentalny wzrost, jak i poczucie przynależności.

Zachęcaj do wsparcia i refleksji

W ramach grupy, które wymagają wytrwałości, takich jak złożone projekty lub wieloetapowe eksperymenty, można kontynuować dyskusje odzwierciedleniowe. Zapytaj uczniów: Co było najtrudniejsze?

Podsumowanie wieku

Dzieci i dzieci przedszkolne (w wieku 25)

W tym wieku dzieci rozwijają podstawowe zrozumienie przyczyny i skutków i regulację emocjonalną. Szanująca dyscyplina wymaga ustanowienia kilku prostych, jasnych zasad i ich spokojnego powtarzania. Przewódź, zamiast karzyć: jeśli dziecko rzuca zabawkę, powiedz: Zabawki są do delikatnej gry. Zamiast tego rzuć piłkę. Chwal wysiłki w konkretnych kategoriach: Próbowałeś samodzielnie nałożyć buty! To był ciężki zawód. Unikaj oznaczania dzieci za przydatne lub dobre tworzy to stałe koncepcje siebie.

Zamiast tego opisz zachowanie: Drażenie boli. Używajmy słówek, gdy jesteś złością.

Dzieci w wieku szkolnym (w wieku 612)

Dzieci te mogą zrozumieć bardziej abstrakcyjne pojęcia, takie jak plastikowość mózgu i wartość wyzwania. Zwróć się do myślenia o rozwoju wyraźnie: Twój mózg jest jak mięśnią staje się silniejszy, gdy ciężko pracujesz nad czymś nowym. Użyj spotkań rodzinnych lub okręgów w klasie, aby omówić błędy i rozwiązania. Dystyplinka na tym etapie powinna obejmować naturalne konsekwencje (np. brak ulubionej aktywności, jeśli zadanie domowe jest konsekwentnie niedokończone), ale zawsze w połączeniu z rozmową rozwiązującą problemy.

Młodzież (w wieku 1318)

Dzieci potrzebują autonomii i szacunku. Szanująca dyscyplina przesuwa się do większej negocjacji i mniej bezpośredniej kontroli. Ustaw granice: W jakich godzinach uważasz, że jest racjonalnie być w domu w weekendy? Porozmawiajmy o konsekwencjach, jeśli spóźnisz. To utrzymuje szacunek, a jednocześnie uczy odpowiedzialności.

Chwalić wysiłki w dziedzinach, które są ważne dla nastolatka sport, sztuka, szkoła ale także modelować myślenie rozwoju o swoich ograniczeniach.

Częste pułapki, których należy unikać

Nawet dobrze zamierzone dorośli mogą przypadkowo podważyć umysł wzrostu lub dyskryminację. Jedna powszechna pułapka to przesada zwłaszcza pochwalać dzieci za rzeczy, które z łatwością zrobiły, co wzmacnia stałą umysł (Wyszysz tak dobrze w tym!). Zamiast tego, oszczędzić pochwałę dla prawdziwego wysiłku lub strategii. Innym błędem jest wykorzystanie konsekwencji karnych, które zawstydzają dziecko, takie jak publiczne zawstydzenie lub utrzymanie miłości (np. Jestem w tobie rozczarowany).

Szkoda wywołuje stałą umysł: dziecko czuje się złe niż zdolne do zmiany. Niespójność jest również szkodliwa: jeśli granice zmieniają się z dnia na dzień, dzieci nie mogą nauczyć się przyczyny i skutki, a mogą uciekać się do ograniczeń testowania. Trzeciejnym pułapą jest ratowanie dzieci z trudności. Podczas gdy chodzi o rozwiązanie problemów z rozwojem, to zaprzecza im szans

Zachęcanie do długoterminowej odporności

Wśród dzieci, które są w stanie się bardziej zrównoważone, wśród których są dzieci, jest również osoba, która ma większe doświadczenie w pracy, która ma większe doświadczenie w pracy, a także w pracy, która ma większe doświadczenie w pracy. Wśród dzieci, które są w stanie się bardziej zrównoważone, wśród których są dzieci, wśród których są dzieci, wśród których jest dzieci, wśród których jest dzieci, wśród których jest dzieci, wśród których jest dzieci, wśród których jest dzieci, wśród których jest dzieci, wśród których jest dzieci, wśród których jest dzieci, wśród których jest dzieci, wśród których jest dzieci, wśród których jest dzieci, wśród których jest dzieci, wśród których jest dzieci, wśród których jest dzieci, wśród których jest dzieci, wśród których jest dzieci, wśród których jest dzieci, wśród których jest dzieci, wśród których jest dzieci, wśród których jest dzieci, wśród których jest dzieci, wśród których jest dzieci, wśród których jest dzieci, wśród których jest dzieci, wśród których jest dzieci, wśród których jest dzieci, wśród których jest dzieci, wśród których jest dzieci, wśród których Psychologia Today oferuje dodatkowe informacje na temat wspierania rozwoju umysłu w każdym wieku.

Zjednoczenie wszystkiego

Wśród dzieci, które są w stanie się rozwijać, jest wiele, co może być niezwykle ważne, ponieważ w przypadku dzieci, które są w stanie się rozwijać, nie ma się w stanie się rozwijać, ale w przypadku dzieci, które są w stanie się rozwijać, w których dzieci są w stanie się rozwijać, są w stanie się rozwijać, a nie w stanie się rozwijać.