Podstawy akceptacji w rodzicielstwie

Akceptacja jest często źle rozumiana jako pasywna rezygnacja lub znak, że rezygnujesz z norm. W praktyce akceptacja jest aktywnym, opartym na dowodów stanowiskiem zakorzenionym w nowoczesnej psychoterapii, zwłaszcza akceptacji i zaangażowania (ACT). Teraz właśnie dzieje się tak. Ta zmiana perspektywy jest bardzo potężna.

Wstawianie rodziców w obliczu rzeczywistości jest jak pływanie w górę. Wstępność zużywa energię, podnosi hormony stresu i często uszkadza związek, który próbujesz chronić. Praktykując akceptację, zmniejszasz własną wzruszenie fizjologiczne, umożliwiając myślący reakcję zamiast reakcji impulsywnej.

Akceptacja/Umowa

W przypadku, gdy dziecko jest niepokojące ze względu na szkołę, nie jest to konieczne, aby było w domu. Wyludzenie to nie zatwierdzenie. Kiedy dziecko czuje się postrzegane, jego obronność spada, co tworzy okno współpracy, które po prostu nie istnieje, gdy czuje się źle rozumiane lub osądzane.

W miarę korzyści wynikające z akceptacji

  • Mniejszy lęk rodzicielski: Wśród tych, którzy nie są świadomi tego, co się dzieje, jest wiele osób, które nie są świadomi tego, co się dzieje.APA na temat uważności)).
  • Głębszą zaufanie i połączenie: Dzieci szybko się uczą, czy rodzice potrafią sobie poradzić z prawdą o ich walkach. Jeśli zareagujesz w panikę lub osąd, ukryją swoje błędy.
  • Zwiększone samoakceptacje u dzieci: Dziecko uczy się, jak się traktować, obserwując, jak się z nim zachowujesz. Kiedy przyjmujesz jego łzy, frustrację i wyjątkową linię czasu, wciśnia wiadomość, że jest w porządku.
  • Zmniejszone walki o władzę: Wiele konfliktów się nasila, ponieważ rodzic odmawia akceptacji pozycji dziecka. Musisz jeść to. Musisz nosić to. Kiedy akceptujesz ich preferencje jako ważne (nawet jeśli ostatecznie musisz utrzymać granicę), obniża się intensywność bitwy.

Wzbuduj elastyczność w codziennym rodzicielstwie

Jeśli akceptacja jest podstawą, elastyczność jest strukturą, na której jest zbudowana. elastyczność poznawcza jest umiejętnością funkcji wykonawczej, która pozwala dostosować swoje zachowanie i myślenie do zmieniających się wymagań. Dzieci są z natury nieprzewidywalne.

Neuroznawczość elastyczności rodziców

Kiedy dziecko rzuca kulę krzywej, mózg musi przejść z planowanej trasy na alternatywną. Jest to proces poznawczy, który wymaga spokojnego, regulowanego układu nerwowego. Jeśli jesteś już pod stresem, zdolność mózgu do zmiany biegów jest zagrożona. Dlatego strategie rodzicielskie często nie udają się w gorąco chwili. Budowanie elastyczności zaczyna się od zarządzania własnym stanem.

Praktyka uważności jest jednym z najbardziej skutecznych narzędzi do wzmocnienia szlaków neuronowych wspierających przemiany poznawcze i kontrolę impulsów.

W. CZD zasadnicze dla rodzicielstwa W przypadku dzieci, które mają problemy z zachowaniem, należy podkreślić, że spokojna, konsekwentna komunikacja jest kluczem do rozwiązania trudnych zachowań. Konsekwencja nie oznacza sztywności. Konsekwencja oznacza utrzymanie tych samych wartości i oczekiwań, ale dostosowanie metody w oparciu o sytuację.

Znowu kształtowanie: narzędzie poznawcze dla elastyczności

Jak interpretujesz zachowanie dziecka, decyduje o twojej reakcji. Twardą interpretacją może być: Próbuje mnie manipulować lub Jest szczerze. Elastyczna interpretacja uwzględnia czynniki rozwojowe i kontekst: Ma trudny okres przejścia lub Jest zmęczona i jej mózg walczy. Ta reframizacja poznawcza nie ma na celu uzasadnienia złych zachowań. Chodzi o stworzenie dokładnego zrozumienia sytuacji, abyś mógł wybrać odpowiedź, która rzeczywiście działa.

Na przykład dziecko rzucające jedzenie nie jest złośliwe, ale bada fizykę i przyczynę i skutek.

Praktyczne strategie, które pomogą nam rozwinąć elastyczność

  • Wbudować czas buforowy: Jeśli zakładasz, że wszystko potrwa dłużej niż planowano, nie będziesz ciągle się spieszył i gniewał.
  • Rozwój myślenia Plan B: Przed rozpoczęciem działalności wyobraź sobie realistyczną alternatywę. Przejedziemy do parku, chyba że będzie padać, w którym przypadku wykonamy specjalną działalność w pomieszczeniu. Ta przygotowanie psychiczne ułatwia przejście.
  • Mądro wybierz swoje bitwy: Zapytaj się: Czy to narusza podstawową wartość, czy to tylko niewygodność? Odpuścić drobne rzeczy (niezgodne skarpetki, odmowa jedzenia grosza) pozwala na oszczędność energii na najważniejsze kwestie (bezpieczeństwo, życzliwość, szacunek).
  • Użyj humoru: Śmiech jest biologicznym przyciskiem do resetowania stresu. Znalezienie czegoś głupiego w frustracyjnej sytuacji może natychmiast zmienić dynamikę i otworzyć możliwości współpracy.

Wykorzystanie akceptacji i elastyczności w podstawowych wyzwaniach rodzicielskich

Celem nie jest uniknięcie tych wyzwań, lecz zmniejszenie ich utraty.

Zwalczanie tantrumów i załamania emocjonalnych

W czasie rozpędu, wyższe funkcje mózgu (kortex przedczołowy) nie działają. W tym momencie nie mogą się uczyć, rozumować ani regulować. mające Twoim zadaniem nie jest powstrzymać rozpaczy, ale zapewnić im bezpieczną obecność, aby mogli uwolnić się od stresu.

W. Centrum rozwijającego się dziecka w Harvardzie W przypadku rozwoju mózgu, w którym dziecko ma się rozwijać, serve jest jego cierpieniem. serve jest jego spokojną, dostosowaną obecnością.

Wybrańcy z jedzeniem

Niewiele problemów wywołuje lęk rodziców, takich jak wyzwalające jedzenie. Frustracja wzrasta, ponieważ równujemy odmowę jedzenia z złym zdrowiem i bezwzględnym wyzwaniem. Akceptacja oznacza uznawanie, że twoje dziecko ma wrażliwe klatki smakowe, strach przed nowością (neofobia) lub niższy apetyt. Walka z tą rzeczywistością przy stole kolacji tworzy toksyczne środowisko.

W przypadku, gdy dziecko nie może się zmusić do jedzenia, można się skupić na tym, co jest w stanie się kontrolować: zapewnieniu zrównoważonego posiłku, jedzeniu z nim i zachowaniu przyjemnego nastroju.

Walka z czasem ekranu

Współczesne rodzicielstwo jest pełne walki o ekrany. Strawny podejście może być surową zasadą bez ekranu, której nie można egzekwować. Zbyt permisywny podejście może spowodować niepokój w rodzicu. Akceptacja oznacza uznawanie, że ekrany są częścią współczesnego życia i że twoje dziecko uważa je za w istocie nagrodzące. Walka z tą rzeczywistością jest bezużyteczna.

Zamiast ustawionego limitu czasu, użyj elastycznego podejścia, takiego jak Przede wszystkim to, potem to (np. Przyczynki domowe, potem ekrany). Zamiast nagłego wyłączenia, które wywołuje spalenie, daj pięciominutowy ostrzeżenie i aktywność przejściową.

Samopłasność - brakująca część dla rodziców

Wiele rodziców jest ekspertami w samokrytyce, analizując każdą pomyłkę i surowo oceniając własne osiągnięcia. Stanowi to stan przewlekłego stresu, który sprawia, że cierpliwość i reakcja na to jest niemal niemożliwe. Samoczłowienie, jak to zdefiniował badacz dr Kristin Neff, obejmuje traktowanie siebie z tą samą życzliwością, jaką można by okazać dobremu przyjacielowi.

Samoczłowość rodziców składa się z trzech elementów:

  1. Samolubność: /Mówicie sobie delikatnie, gdy popełnicie błąd. /To był ciężki moment. /Zrobiłem co mogłem. /Możę to naprawić.
  2. Wspólna ludzkość: Pamiętaj, że nie jesteś sam. Każdy rodzic traci spokój. Każdy rodzic mówi coś niewłaściwego.
  3. Uwaga: Przyznaję swoje uczucia bez przesady.

Istotną umiejętność naprawy

W przypadku rodziców doskonałość nie jest celem. Prawdziwym celem jest zdolność naprawy po rozstaniu. Kiedy jesteś surowy, oddalony lub niesprawiedliwy, naprawa to proces ponownego połączenia.

  1. Nazwać to co się stało: Złościłem się i krzyczałem.
  2. Potwierdzenie ich uczuć: Próbowałeś pokazać mi swój rysunek, a ja cię uderzyłem.

  3. Przyjęcie odpowiedzialności: To był mój błąd. Byłem zestresowany przez pracę i wyciągnąłem to na ciebie.
  4. - Planując następny raz: Pracuję nad tym, żeby oddychać głęboko przed wypowiadaniem, gdy czuję się przepełniony.

Naprawa nie usuwa rozpadów, ale uczy dziecka potężnej lekcji: konflikty można rozwiązać, relacje mogą przetrwać gniew, a miłość to ciągły proces pojawienia się i próby ponownego. Jak pisze dr Becky Kennedy, Rodzice nie są przeznaczeni do bycia doskonałymi jestą przeznaczeni do bycia wystarczająco dobrzy, a naprawa jest najważniejszą umiejętnością.

Długoterminowy wpływ na rodzinę

Kiedy akceptacja i elastyczność stają się przyzwyczajeniem, zmieniają formę całej kultury rodziny. Siostrze uczą się przyjmować się nawzajem różnych potrzeb i tolerować frustrację. Dzieci internalizują zdolność do refleksji nad swoim własnym zachowaniem bez rozdrzymania samokrytyki. Rozwijają to, co psychologowie nazywają myśleniem wzrostu, postrzegając problemy jako rozwiązywalne, a nie jako dowód ich nieadekwatności.

W związku z rodzicami i dzieckiem staje się to źródło bezpieczeństwa. Twoje nastolatkowie są bardziej skłonni do przyjścia do ciebie z poważnym problemem, ponieważ wiedzą, że będziesz słuchać bez osądu, zanim skoczy na konsekwencje.

W ciągu kilku tygodni będziesz czuł się mistrzem cierpliwości, a dni, kiedy wpadniesz do łóżka i zastanawiasz się, gdzie się pomyliłeś. To jest natura wzrostu. Jednym z najważniejszych kroków jest konsekwentne powrót do praktyki.