Przedszkołowi dzieci przechodzą świat wielkich uczuć, od radości nowego przyjaciela po frustrację z upadku wieży bloku. Umiejętność identyfikowania, wyrażania i regulowania emocji jest jedną z najważniejszych umiejętności, które dzieci rozwijają się w pierwszych latach życia.

Dlaczego rozwój emocjonalny ma znaczenie w przedszkole

Badania pokazują, że umiejętności emocjonalne rozwinięte w wczesnym dzieciństwie są silnie związane z późniejszymi osiągnięciami akademickimi i sukcesem społecznym. Badanie przeprowadzone przez Krajową Radę Naukową ds. Rozwoju Dziecka podkreśla, że regulacja emocjonalna jest podstawowym elementem funkcji wykonawczej, która obejmuje pamięć roboczą, kontrolę impulsów i elastyczność poznawczą. Dzieci, które potrafią zarządzać swoimi emocjami, są w stanie lepiej zwracać uwagę, przestrzegać wskazówek i rozwiązywać konflikty z rówieśnikami.

W wieku przedszkołowym dzieci mogą w sposób celowy nauczać się tych umiejętności, pomagając kształcić emocjonalną architekturę mózgu dziecka w pozytywny i trwały sposób. Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorobom (CDC) podkreślają, że uczenie się emocjonalnie w dzieciństwie jest równie ważne jak uczenie się liter i liczb.

Podstawy wyrażania emocji

Emocjonalne wyrażenie jest zewnętrzną komunikacją uczucia, czy to poprzez słowa, wyrazy twarzy lub zachowania. Przedszkołowi wciąż uczą się łączyć wewnętrzne odczucia z określonym nazwiskiem emocji. Bez dorosłych wskazówek dziecko może wyrażać frustrację uderzając lub płacząc, ponieważ nie ma języka, aby powiedzieć: Jestem zły. Oto podstawowe składniki budowania umiejętności wyrażeniowych.

Zidentyfikowanie i określenie emocji

Pierwszym krokiem jest pomoc dzieciom w budowaniu słownictwa emocji. Zacznij od podstawowych uczuć: szczęśliwych, smutnych, złości, przestraszonych, podekscytowanych i spokojnych. Użyj codziennych momentów do oznaczania obserwowanych emocji. Na przykład, gdy dziecko udostępnia sobie z sukcesem zabawkę, powiedz: Wydarzasz się, że się podzielasz. Kiedy dziecko płacze po upadku, powiedz: Czujesz się smutne i zranione.

W porządku jest płakać.

Książki są potężnymi narzędziami do tego. Książka uczuć / / Todd Parr lub Kiedy Sophie się gniewa, naprawdę, naprawdę gniewa. Po przeczytaniu zadaj otwarte pytania: Jak myślisz, że postać się czuła? 0 do 3 Organizacja oferuje dodatkowe wskazówki dotyczące odpowiedniego dla wieku języka emocji.

Zachęcające do wyrażania się słownie i nie słownie

Wszystkie dzieci mają różne poziomy komfortu w rozmowie o swoich uczuciach. Niektóre z nich naturalnie mówią słownie, podczas gdy inne wolą rysować, budować lub opowiadać historie.

  • Sztuki i rysunek: Rysuj obraz tego, co cię dzisiaj uszczęśliwiło.
  • Muzyka i ruch: Zagraj w piosenki o różnych nastrojach i zaproś dzieci do tańca, w jaki sposób muzyka sprawia, że czują się.
  • Marionetki i udawanie gry: Użyj marionetek, aby przedstawić powszechne emocje, takie jak marionetka, która boi się ciemności lub cieszy się urodziny.
  • Skarty emocji: Wykorzystajcie wykres z twarzami, które przedstawiają różne emocje w klasie lub w domu.

Odpowiedz sobie na potrzeby natychmiastowego naprawienia lub odrzucenia negatywnych emocji. Zamiast tego, najpierw sprawdź uczucie: Widzę, że jesteś bardzo sfrustrowany, że fragment puzzla nie pasuje. To jest trudne. Wydanie potwierdzenia zmniejsza intensywność emocji i wzory, że wszystkie uczucia są akceptowalne, nawet jeśli niektóre zachowania nie są akceptowalne.

Zdrowe wzory komunikacji emocjonalnej

Dzieci uczą się więcej z tego, co widzą, niż z tego, co im powiedziane. Dorośli powinni świadomie wykazać się nazwając własne emocje i wykorzystując zdrowe strategie radzenia sobie z nimi. Na przykład po stresującym poranku nauczyciel może powiedzieć: Czuję się trochę zaniepokojony spóźnieniem się, więc zamierzam zrobić trzy głębokie oddechy, aby pomóc mi się uspokoić. To pokazuje, że nawet dorośli doświadczają dużych uczuć i mają narzędzia do ich radzenia sobie z nimi.

Kiedy dorośli popełniają błędy, mogą przeprosić i naprawić relację. Mówiąc: Przykro mi, że podniosłam głos. Czułem się zły, ale to nie było szacunkowe. Narodowa Stowarzyszenie Edukacji Małych Dzieci (NAEYC) W ramach programu "Rozwój i rozwój społeczny" (Rozwój społeczny) jest dostępne wiele informacji na temat roli dorosłych w modelowaniu emocjonalnym.

Skuteczne strategie nauczania regulowania emocji

Wykorzystanie reguły emocjonalnej nie tylko oznacza określenie uczuć, ale także zarządzanie intensywnością i trwałościem doświadczeń emocjonalnych.

Współregularność: rola dorosłych

Małe dzieci nie są w stanie całkowicie regulować swoich emocji samodzielnie. Polegają na współregulacji proces, w którym spokojny, uważny dorosły pomaga uspokoić układ nerwowy dziecka. Kiedy dziecko ma załamanie, zadaniem dorosłego jest nie wykładanie wykładów, ale zachowanie spokoju i obecności. Spadek głosu, spowolnienie oddechu i oferowanie pocieszenia. Użyj fraz takich jak: Jestem tu z tobą.

Jesteś bezpieczny. Możemy razem przez to pracować.

Wraz z upływem czasu dzieci internalizują uspokojującą obecność dorosłych i zaczynają się samoregulować. Badania pokazują, że konsekwentna, reagowa opieka wzmacnia połączenia nerwowe, które pozwalają dzieciom zarządzać stresem. Współregulacja jest szczególnie istotna dla dzieci, które doświadczyły traumii lub które zwiększyły wrażliwość.

Uwaga i technika oddychania

Wystarczy nauczyć się oddychania bunny (trzy krótkie węchy jak królik, następnie jeden długi oddech) lub star breathing (przestrzenie palców jak gwiazda, śledzenie palca w górę wdechem i w dół wdechem).

Postępujące relaksujące mięśnie mogą również działać: poproś dzieci, aby udawały, że są straszonymi, sztywnymi robotami, a następnie floppy rag doll. Robienie tego regularnie w spokojnych chwilach, takich jak przed sypieniem lub po zabawie na zewnątrz buduje nawyk. Amerykańska Stowarzyszenie Psychologiczne (APA) zauważa, że nawet krótkie interwencje na temat uważności mogą poprawić kontrolę emocjonalną u małych dzieci.

Stworzenie routyn przewidywalnych

Wystarczy, że dzieci są w stanie się czuć bezpiecznie i nie będą się dysregulować. Wyślij wizualny harmonogram z zdjęciami codziennych czynności: przybycia, wolnej gry, czasu w kółko, przekąski, wyjechania, obiadu, odpoczynku, historii i wyjazdu.

Przemiany są często najtrudniejszymi okresami dla dzieci przedszkołowych. Zwróćcie się do nich z wyprzedzeniem: Za pięć minut będzie czas na sprzątanie. Będziemy mieli jeszcze jedną piosenkę. Użyj zegarka, jeśli jest to pomocne. Kiedy dzieci wiedzą, że nadchodzi zmiana, mogą się przygotować psychicznie.

Korzystając z pozytywnego kierownictwa i wzmocnienia

Zamiast kary emocjonalnych wybuchów, użyj pozytywnych wskazówek, aby nauczyć innych zachowań. Kiedy dziecko uderza, bo chce zabawkę, użyj odpowiedniego języka: Możesz powiedzieć: Moja kolej teraz. Zagraj scenariusz ponownie później, gdy wszyscy będą spokojni. Przyznaj każdy wysiłek, jaki dziecko robi, niezależnie od tego, jak małe. Szczególnie pochwalić: Widziałem, że miałeś krzyczeć, ale oddychałeś głęboko. To było bardzo dorosłe.

Wystarczy, aby nie było w stanie wyłączyć się z dziecka, który nie jest w stanie się w stanie wyjść z tego, co jest w jego życiu. podkreśla znaczenie relacji wspierających w budowaniu umiejętności samoregulacji.

Rozwiązanie wspólnych wyzwań

Nawet przy najlepszych strategiach, rozwój emocjonalny przedszkołowy wiąże się z przeszkódami.

Robienie z tym, jak się rozpętać

Najpierw rozróżnij między rozpaczem (często ukierunkowanym na cel, który może się zatrzymać, jeśli dziecko dostanie to, czego chce) a rozpaczem (przekładanie się odczucia lub emocji, które dziecko nie może kontrolować).

Po tym, jak dziecko się uspokoi, krótko podsumowuj: Byłeś naprawdę zdenerwowany, gdy nadszedł czas, aby opuścić plac zabaw. Nie ma sprawy, że jesteś smutny. Następnym razem możemy razem policzyć minuty. Unikaj długich wyjaśnień podczas szczytu emocjonalnego; mózg nie jest wtedy odbiorny do uczenia się. Prewencja jest równie ważna: zauważ wzory.

Czy występują rozburzenia w związku z głodem, zmęczeniem lub przejściami?

Wsparcie dzieci z opóźnieniem rozwoju

W przypadku dzieci w wieku przedszkolnym potrzeba dodatkowej pomocy w zakresie umiejętności emocjonalnych ze względu na opóźnienia w rozwoju, traumatyczne lub temperament. Dla tych dzieci, one-size-fits-all strategie mogą nie działać. Współpracuj z specjalistami w wczesnej interwencji lub psychologiem dzieci.

Dzieci z różnicami w procesie zmysłowym mogą potrzebować narzędzi regulacyjnych opartych na zmysłowych zasadach: ważonej poduszki do kolana, butelki do uspokojenia lub dostępu do spokojnego miejsca z miękkim oświetlenie. Kluczem jest zidentyfikowanie przyczyny dysregulacji i rozwiązanie jej z indywidualnymi rozwiązaniami. 0 do 3 zasoby zdrowia psychicznego wczesnego dzieciństwa - Zapewnić szczegółowe informacje.

Praktyczne narzędzia i zasoby dla opiekuna

Poza codziennymi strategiami, posiadanie konkretnych środków pomaga ułatwić i zapewnić konsekwencję nauki emocjonalnej.

Książki do uczenia się emocjonalnie

  • Dziś czuję się głupio i inne nastroje, które sprawiają, że dzień się kończy /Jamie Lee Curtis
  • W moim sercu: książka o uczuciach /Joe Witek
  • Kolorowy potwór: opowieść o emocjach /Anna Llenas
  • Ptak wściekły Jeremy Tankard (zadowala się na rozmowy o zmianach nastroju)

Użyj tych książek nie tylko jako jednorazowego czytania, ale jako początku rozmowy. Kolorowe potworyNiech dzieci rysują swoje kolorowe potwory i nazywają ich uczucia.

Gry i działania

Włącz uczenie się emocjonalnie do codziennej zabawy:

  • Emocja Bingo: Stwórz karty bingo z uczuciowymi twarzami, wypowiedz scenariusze i niech dzieci znaczą pasujące emocje.
  • Czucia Charady: Jedno dziecko wykazuje emocje, a inne domyślają się, że to buduje uznanie i empatię.
  • Zestawy do spokoju: Wypełnij pudełko wypoczynkowymi przedmiotami: wypełnionym zwierzęciem, żarówką, gwiazdą, małą zabawką.
  • Piosenka i ruch: Płyta takie jak "If You're Happy and You Know It" można dostosować: "Jeśli jesteś zły i wiesz, oddychaj".

Wprowadzanie tych działań powinno nastąpić w neutralnych czasach, aby dzieci zapoznały się z nimi przed ich potrzebą w czasie dysregulacji. szczegółowy artykuł na temat rozmowy z dziećmi o emocjach- Nie.

Kiedy szukać pomocy specjalistycznej

Chociaż wiele problemów emocjonalnych jest normalne w rozwoju, niektóre z nich wymagają oceny przez specjalistów.

  • Często wykazuje się na ekstremalną agresję (gryznięcia, uderzenia, rzucanie przedmiotami) po upływie 4 roku życia.
  • Częste, długotrwałe napady nerwowe trwające ponad 15 minut.
  • Nie wykazuje zbyt wiele emocji lub wydaje się wycofany lub przygnębiony większość dni.
  • Trudno oddzielać się od opiekuna, który zakłóca codzienne życie.
  • Doświadczenia regresji w umiejętnościach, które wcześniej opanowały (np. szkolenia w toaletce, mowy).

Wczesne interwencje są bardzo skuteczne. Pediatr, psycholog dziecięcy lub konsultant ds. zdrowia psychicznego wczesnej dzieciństwa mogą ocenić potrzeby dziecka i połączyć rodzinę z odpowiednimi terapiami lub wsparciem.

Wykorzystanie emocjonalnych wyrażeń i regulacji w przedszkołach nie polega na eliminowaniu wszystkich trudnych uczuć, ale na zapewnieniu dzieciom narzędzi do zrozumienia, komunikowania się i zarządzania tymi uczuciami w zdrowy sposób. Inwestycja daje wyniki w silniejszych przyjaźni, lepszej gotowości do nauki i celoletniej zdolności do odporności.