Rozumienie winy rodzicielskiej: skąd one pochodzą i jak się one rozwijają

W związku z tym, że wśród rodziców w ogóle nie ma żadnych wątpliwości, w jaki sposób można się wprowadzić w życie rodziców, w związku z tym wprowadzono w życie wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajemne wzajem Amerykańskie Stowarzyszenie Psychologiczne pokazuje, że utrzymująca się winna rodzicielska może prowadzić do przewlekłego stresu, zmniejszenia samoeffektywności, a nawet do objawów lęku i depresji.

Kluczem do zmniejszenia poczucia winy jest nieustannie dbać o to, by ludzie byli w stanie się bardziej wdzięczni. redefiniuj, co znaczy sukces W związku z tym, w jaki sposób wprowadzasz w życie w rodzinie, poczucie winy rozwija się na nierealistycznych porównaniach i perfekcjonalizmie.

W dzisiejszych czasach rodzice są w stanie wypełnić tę winę. Przed pokoleniem rodzice porównywali się głównie do sąsiadów lub krewnych. Instytut Umysłu Dziecka W przypadku dzieci, które są w stanie wychowywać się w czasie pracy, w przypadku których w życiu nie ma żadnych problemów, w związku z czym w życiu nie ma żadnych problemów, w których widać, że w życiu nie ma żadnych problemów.

Dlaczego realistyczne oczekiwania mają znaczenie dla zdrowia psychicznego

W przypadku, gdy oczekiwania są realistyczne, rodzice doświadczają mniej konfliktów wewnętrznych i większej satysfakcji. Dziennik badań nad dzieckiem i rodziną W wyniku badania, które przeprowadzono w roku 2007 w Stanach Zjednoczonych, w wyniku badania przeprowadzonego w roku 2008 w Stanach Zjednoczonych, w wyniku badania przeprowadzonego w roku 2008 w Stanach Zjednoczonych, w wyniku badania przeprowadzonego w roku 2008 w Stanach Zjednoczonych, w wyniku badania przeprowadzonego w roku 2008 w Stanach Zjednoczonych w Stanach Zjednoczonych, w wyniku badania przeprowadzonego w roku 2008 w Stanach Zjednoczonych w Stanach Zjednoczonych w stanach Zjednoczonych w roku 2009 w Stanach Zjednoczonych w stanach Zjednoczonych w roku 2009 w stanach Zjednoczonych w Stanach Zjednoczonych w roku 2009 w stanach Zjednoczonych w Stanach Zjednoczonych w roku 2009 w stanach Zjednoczonych w Stanach Zjednoczonych w roku 2009 w roku 2009 w wyniku badania przeprowadzonego w roku 2009 w roku 2009 w roku 2009 w roku 2009 w roku 2009 w roku 2009 w roku 2009 w roku w roku 2009 w roku w roku w roku 2010 w roku w roku w roku 2010 w roku w roku w roku 2010 w roku w roku 2010 w roku w roku w roku w roku w

Ponadto realistyczne oczekiwania pomagają Rozróżnić dobry rodzic od doskonałegoW przypadku dobrych rodziców, nie jest to bezwzględne. Kiedy przyjmujesz, że popełnisz błędy, uwalniasz energię emocjonalną, aby naprawić i uczyć się, co jest wzorem zdrowego radzenia sobie z tym dla dzieci. To rozróżnienie nie jest tylko semantyczne, ale bezpośrednio wpływa na chemię mózgu. Chroniczna winna aktywuje te same ścieżki stresu, co trauma, zatłoczając system kortizolem. Z biegiem czasu to osłabi cierpliwość, pamięć i zdolność regulowania własnych emocji.

Winna jest definicja winy jako zrobiłem coś złego i wstyd jako jestem zły. Wina może być motywująca; wstyd jest paraliżująca. Realistyczne oczekiwania utrzymują cię w linii winy uznanie błędów bez pozwalających im określić swoją tożsamość. Możesz powiedzieć: krzyczałem dzisiaj; to nie było dobre, a następnie zacząć naprawy, zamiast zamieniać się w spiralę Jestem strasznym rodzicem. Ta mała zmiana w samoczywnieniu ma duże skutki na ogólny nastrój i pewność rodzicielską.

Pułapka myślenia o wszystkim lub o niczym

Wszystko-lub-nic myślenie to klasyczne zniekształcenie poznawcze, które wzmacnia poczucie winy rodzicielskie. Brzmi jak: Jeśli nie zrobię domowego ciasta urodzinowego, jestem porażką, lub Jeśli pozwolę dziecku obejrzeć dodatkową godzinę telewizji, zrujnowałem jego rozwój. Ten podwójny pogląd nie pozostawia miejsca na szare rzeczywistość codziennego życia. Możesz być ciepłym, zaangażowanym rodzicem, który czasami używa ekranu jako narzędzia. Możesz być rodzicem, który serwuje jedzenie dwa razy w tygodniu i nadal wspiera zdrowe nawydy jedzenia w czasie.

Aby złamać ten wzór, ćwicz. /przychwyciwanie absolutistycznego języka Kiedy słyszysz wykluczone, nigdy, muszą, muszą, muszą, pokój. Zastępuj te słowa miękkimi, dokładniejszymi frazami: czasami, często, chciałbym, lub to jest w porządku, jeśli. Na przykład zamiast muszę zawsze gotować zrównoważoną kolację, przymierzam gotować zrównoważone kolacje w większości nocy, a pozostałe noce są w porządku. Ta przeprzyrządkowanie wymaga powtórzenia, ale dramatycznie zmniejsza emocjonalny obciążenie niewypełnionych oczekiwań.

Strategie, które pozwalają spełnić swoje oczekiwania

1. Przyjmij niedoskonałość jako podstawową umiejętność rodzicielską

Niepełnosprawność nie jest porażką, to normalny system operacyjny ludzkiego życia. naprawić pęknięcieWykorzystanie tego rodzaju rozwiązania może być niezwykle korzystne dla dzieci, ale może być również dla dzieci, które nie są w stanie się w stanie wychować.

2. Zastanawiaj sobie cele w oparciu o swoje wartości i zdolności

Zamiast porównywać swoje rodzicielstwo z innymi, zidentyfikować swoje podstawowe wartości, takie jak życzliwość, bezpieczeństwo, ciekawość lub połączeniei wyznaczyć cele, które odzwierciedlają te wartości. Ramy SMART W przypadku, gdy nie ma żadnego celu, nie należy się winić, aby dostosować go do swojej rzeczywistej szerokości pasmowej. Może dziennie dziesięć minut jest zbyt dużo; spróbuj pięć minut trzy razy w tygodniu. Cel jest osiągnięcie większego sukcesu niż ty, budując dynamikę i pewność siebie.

3. Zmniejsz ekspozycję na mediach społecznościowych i zarządzaj swoim żywnością

Media społecznościowe są głównym czynnikiem napędzającym nierealistyczne oczekiwania rodzicielskie. Instytut Umysłu Dziecka W wyniku badania, które przeprowadzono w 2013 r., badania wykazały, że 68% rodziców zgłosiło, że czują się nieadekwatni po zobaczeniu innych postów rodziców. świadomie obciąć karmienie. Odstaw od kont, które wywołują porównanie lub wstyd. Idź za tymi, które dzielą realistyczne historie rodzicielskie, humor o codziennych wyzwaniach i zasadach opartych na dowodach. Zaplanuj czasy bez technologii i przypomnij sobie, że to, co widzisz w sieci, jest wypełnione, a nie pełna rzeczywistość.

Rozważ użycie zegarka dla aplikacji mediów społecznościowych lub wyznaczenie niektórych dni jako dni low-scroll. Możesz również zastąpić część tego czasu przesiadania krótką spacerem lub słuchać podkastów rodzicielskich, które normalizują walkę.

4. Zgłaszaj oczekiwania swoim współrodzicom

Jeśli dzielicie się obowiązkami rodzicielskimi, niezgodne oczekiwania mogą być ogromnym źródłem winy. Jeden z rodziców może spodziewać się bezpłaty domu, podczas gdy drugi priorytetowuje zabawę na świeżym powietrzu. Usiądźcie razem i otwarcie omówcie, co każdy z was uważa za niepodlegające negocjacji i gdzie można się z tym skończyć. Zapiszcie wspólne rodzinne oświadczenie misji (np.

5. Ustaw elastyczne, a nie sztywne, rozkłady

W rzeczywistości, w przypadku dzieci, chorych w pracy, wyczerpania, w przypadku trudnych programów, często się rozpadają. przewidywalne kotwice W przypadku, gdy obiad się spóźnia, można zachować pewne zasady, które pomagają w tym samym czasie, aby zachować się w stanie, w którym jest dziecko.

6. Definiuj swoje nieprzechodzące sprawy i odpuść resztę

Nie wszystko trzeba zrobić naraz. Zidentyfikować trzy do pięciu rzeczy, które muszą się absolutnie zdarzyć, aby rodzina poczuła się stabilna i kochająca (np. karmienie, sen i codzienna spokojna chwila). Wszystko inne - rzemiosła, przekąski ekologiczne, zajęcia o wzbogacaniu - może ulec wstecz w listę priorytetów, gdy jest to konieczne. Kiedy poczujesz się winny, zadaj sobie pytanie: Czy to jest prawdziwa potrzeba, czy też nielegalne pragnienie? To proste pytanie może uwolnić cię od samokładanej presji.

Zapisz swoje nieprzedsiębiorcze rzeczy na lepczą notkę i umieś je na lodówce. Kiedy zaczniesz czuć ten znany ból winy, że nie robisz, sprawdź notę. Jeśli nie można się negocjować, czy jesteś w stanie spełnić to, co chcesz. Wszystko inne jest wystarczająco bonusem.

7. Używaj sukcesów jako wysiłku, a nie wyniku

Wiele rodziców mierzy sukces zachowaniem lub osiągnięciami swojego dziecka (np. "Moje dziecko musi spać przez całą noc przez sześć miesięcy"). Zmienić sukces jako wysiłek Próbowałem być cierpliwy. Poprosiłem o przebaczenie po tym, jak straciłem gniew. Upewniłem się, że zjemy warzywa na kolację.

Ta zmiana przenosi uwagę od wyników zewnętrznych (których nie możesz kontrolować) do wewnętrznych działań (których możesz).

8. Używaj Dostającej Skala do codziennych decyzji

Nie wszystkie zadania rodzicielskie zasługują na takie same wysiłki. Stwórz mentalną skalę: 1 = minimalny wysiłek (np. przedszliczone jabłka na przekąskę), 5 = umiarkowany wysiłek (np. szybka domowa kolacja), 10 = maksymalny wysiłek (np. planowanie urodzinowej imprezy).

Praktyczne wskazówki, jak zachować perspektywę

  • Codziennie ćwicz współczucie dla siebie. Kiedy powstaje poczucie winy, powiedz sobie: Dam wszystko, co mogę z tym, co mam. zmniejszenie stresu i lepsze zdrowie psychiczneMożesz też umieścić na lustrze klejącą notatkę, która brzmi: Jestem teraz wystarczająco dobrym rodzicem.
  • Użyj ustawienia trzy pytania Kiedy czuję się winny: 1) Czy to realne? 2) Czy oczekiwałem, że przyjaciel się z nim zepsuje? 3) Czy mogę teraz dostosować się do czegoś bardziej wspierającego?
  • Szukaj wsparcia u rówieśników lub grupy rodzicielskiej. Dzielenie się walkami normalizuje je i zmniejsza izolację. 0 do 3 Obecnie, w przypadku dzieci, które mają prawo do wychowania, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w których dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w których dzieci lub w przypadku dzieci
  • Świętuj niewielkie zwycięstwa widocznie. Wystarczy, że w czasie pracy w pracy w pracy, w którym jest bardzo trudne, w którym jest w stanie się rozwinąć, wprowadzisz w sobie wyobrażenie, że w życiu masz wiele szans.
  • Wpisuj w opis pracy priorytet samoopatrzenie. Nawet dziesięć minut samotnego czasu, spaceru lub hobby przywraca cierpliwość i perspektywę. Opieka nad sobą nie jest egoistyczna, lecz konserwatywna. Traktuj ją jak nieprzejednateľną rzecz: zaplanować ją w swoim tygodniu tak, jak w czasie konferencji rodziców i nauczycieli.
  • Tworzyć listę uprawnienia. Zapisz sobie rzeczy, które nie dajesz sobie do zrobienia doskonale (np. nieporządkowany dom, rozgrzewane posiłki na kolację, odmowa od daty rozgrywki).
  • Użyj zasady 10 lat. Kiedy czujesz się winny w związku z konkretnym wyborem rodzicielskim, zadaj sobie pytanie: Zależy to za 10 lat?Większość rzeczy zapomniany kurs wzbogacania, pominięta kąpiel, zakupiony w sklepie tortnie.

Jak mówić ze sobą z współczuciem

Twój wewnętrzny głos jest najbardziej konsekwentnym wpływem na codzienne nastrój. Wielu rodziców rozmawia z sobą w sposób, w jaki nigdy nie rozmawia z przyjacielem. Jeśli przyjaciel powiedziałby ci, że czują się winni za obsługę zamrożonej pizzy, prawdopodobnie powiesz: Dziesz się świetnieto jest normalna kolacja. Ale do siebie możesz powiedzieć: Jestem leniwy i nie upadłem w dziecku. Zmiana tego wewnętrznego monologu to umiejętność, która wymaga praktyki.

  • Uczę się w miarę, jak każdy rodzic.
  • Ten moment trudności nie określa całej mojej podróży rodzicielskiej.
  • Możę trzymać obie: bardzo kocham swoje dziecko, a rodzicielstwo też mi się wydaje trudne.
  • Moje dziecko nie potrzebuje mnie do perfekcji, ale do mojej obecności.

W przypadku, gdy wpadnie w spiralę poczucia winy, przeczytaj jedną kartę na głos.

Kiedy szukać pomocy specjalistycznej

Czasami poczucie winy jest normalne, ale jeśli stanie się chroniczne, paraliżujące lub towarzyszy ciągłym smutku, irytacji lub wycofaniu się z działalności rodzicielskiej, może to być oznaką depresji lub lęku rodzicielskiego lub przed urodzeniem. Szukaj pomocy licencjonowanego terapeutę W tym celu można zainstalować odpowiednie rozwiązania, które pomogą w rozwoju i rozwoju społeczeństwa. Międzynarodowe wsparcie po porodzie W przypadku, gdy wpadasz w grę i nie jesteś w stanie się zwalczyć, należy natychmiast zająć się pomocą w linii kryzysowej lub w szpitalu ratunkowym.

Nawet jeśli poczucie winy nie osiąga klinicznej ciężkości, terapia może być potężnym narzędziem dla każdego rodzica. Terapeuta może pomóc w rozpakowaniu źródeł perfekcjonowania, zbadaniu dziecięcych oczekiwań i budowaniu dostosowanych strategii dla konkretnej dynamiki rodziny.

Przyjmując drogę doskonałości

Rodzictwo to długa droga pełna radości i wyzwań. Celem nie jest całkowita eliminacja winy. Niektóre winy mogą być oznaką, że bardzo ci zależy. Celem jest upewnienie się, że winy nie dominują nad twoim doświadczeniem. Stawianie realistycznych oczekiwań tworzy przestrzeń dla łączenia, śmiechu i wzrostu zarówno dla ciebie, jak i dla dziecka. Pamiętaj, że twoje dzieci nie szukają idealnego rodzica, ale prawdziwego.