Rozumienie zakażeń dróg moczowych u dzieci

Zakażenia dróg moczowych (UTI) stanowią jedną z najczęstszych zakażeń bakteryjnych w okresie dzieciństwa, dotykających około 8% dziewczynek i 2% chłopców przed siódmym urodzeniem. Węglowodory U pacjentów pediatrycznych zakażenia moczowe są klasyfikowane jako zakażenia w dolnej części drogi (cystyta) ograniczonej do pęcherza i moczowej lub zakażenia w górnej części drogi (pielonefryt) obejmujące nerki.

W przypadku dzieci, które mają wątrobę, w przypadku gdy wątrobę jest krótka, to jest bardziej bezpośredni sposób, aby bakterie dotarły do pęcherza moczowego. Niedobrzeżne dzieci mężczyzn poniżej jednego roku życia są trzy do dziesięciokrotnie bardziej narażone na ryzyko kolonizacji bakterii pod przedskórą.

Rozpoznawanie objawów i objawów według grup wiekowych

Niemowlęta i niemowlęta (mniej niż 2 lata)

U niemowląt objawy zakażenia jelita moczowego są często niepewne i łatwo mylone z innymi powszechnymi chorobami dziecięcymi. Gorączka czasami jedyna manifestacja jest krytycznym wskaźnikiem, zwłaszcza gdy przekracza 100,4 ° F (38 ° C) bez oczywistego źródła, takiego jak infekcja oddechowa. Dodatkowe wskazówki obejmują słaby odżyw, wymioty, podrażliwość, żółcienie u nowo narodzin, niepyszczący moczu, lub trwałą wysypkę pieluchy, która nie poprawia się standardowymi kremami bariernymi. Ponieważ bardzo małe dzieci nie mogą wyrazić dyskomfortu ustnie, rodzice muszą uważać na sygnały zachowania, takie jak płacz lub grimkawanie podczas oddawania moczu, chwycanie genitalnego obszaru lub niezwykła letargia. Każda kombinacja tych warunkuje ocenę medyczną, ponieważ opóźnione leczenie zwiększa ryzyko wyst

Przedszkolni i dzieci w wieku szkolnym

W przypadku dzieci starszych można wyraźniej opisać swoje objawy. Klasyczne skargi z zakażeniem moczu obejmują nagły sposób moczu (nagłe, intensywne potrzeby oddawania moczu), częstotliwość (częściej niż zwykle moczu), dysurę (palenie lub szczupanie podczas moczu) oraz dyskomfort lub ciśnienie nadpowietrzne. Rodzice mogą zauważyć nowy początek węgla dziennego lub węgla w łóżku u dziecka, które było suche od miesięcy. Obecność gorączki, chłodów, nudności, wymioty lub bólu skrzydeł sugeruje postęp do pyelonefryty, która wymaga bardziej agresywnego leczenia i często hospitalizacji u młodszych dzieci. Zmiany wygląd moczu obłokły, krwawy (orążowy, czerwony lub kolorowy) lub silny zapach są dodatkowymi czerwonymi flagami.

Dzieci z powtarzającymi bólami brzu brzuchowego, niejasne, powinny być oceniane również w przypadku

Kroki w bezpiecznej i skutecznej opieki domowej

Po potwierdzeniu przez lekarza zakażenia węzłem moczowym poprzez analizę moczu i kulturę moczu, podstawą leczenia jest pełny kurs antybiotyków. Jednak pilna opieka domowa jest równie istotna dla ulgi objawów, pełnego odzyskania i zapobiegania nawrotom.

Prawidłowe stosowanie antybiotyków

Przepisy antybiotykowe są zwykle stosowane w ciągu 7-14 dni, w zależności od ciężkości zakażenia, wieku dziecka i określonych bakterii. każdej dawce należy podawać dokładnie zgodnie z instrukcjamiW przypadku wymioty dziecka w ciągu 30 minut od przyjęcia dawki należy skontaktować się z pediatrą w celu uzyskania konkretnych wskazówek nigdy nie podwajania dawki bez konsultacji specjalistycznej. Należy stosować kalibrowane strzykawki do dawki lub strzykawki do ustnej w celu zapewnienia dokładności, zwłaszcza w przypadku preparatu płynnego. Należy monitorować działania uboczne takie jak biegunkę, wysypki lub infekcje drożdży (dermatytę drzew lub diaperski) i niezwłocznie zgłosić je lekarzowi. W przypadku ciężkich zakażeń, zwłaszcza w przypadku dzieci poniżej trzech miesięcy lub dzieci z wrotami w szpitalu, należy stosować antybiotyki z poddawaniem się do dawki bez konsultacji z lekarzem. Należy stosować zawsze kalibrowane strzykawki do dawki lub strzykawki do ustnej w celu zapewnienia dokładności, zwłaszcza w przypadku preparatu płynnego.

Należy monitorować działania uboczne takie jak biegunkę,

Zachęcanie do nawodnienia i wspierania żywieniowego

Wystarczające spożycie płynów pomaga wytrzeć bakterie z dróg moczowych i rozcieńcza moczu, aby zmniejszyć drażnienie. Amerykańska Akademia Pediatrii Zaleca się unikać słodkich napojów, soków owocowych (z wyjątkiem możliwie niezasłodzonych soku z jagód w starszych dzieciach, chociaż dowody na jego skuteczność są mieszane), oraz kofeinowych sod, które mogą podrażnić pęcherz moczowy i pogorszyć objawy. Jeśli dziecko niechętnie pije, włącz produkty bogate w wodę, takie jak melon, ogórki, selera, klarowy bulion lub żelatynę (Jell-O).

Praktyki higieny i odzież

Uczyć się higieny toalety od najmłodszych lat. zawsze wycierać od przodu do tyłu W przypadku dzieci, które wciąż uczą się, praktyka pod nadzorem jest pomocna. Unikaj ściśle pasującej bielizny, spodni lub szalonych spodni, które uwięźniają wilgotność i ciepło; zamiast tego wybierz bielizna bawełniana W przypadku dzieci, które nie są obrzezane, należy często zmieniać pieluchy i dokładnie wycierać przy każdej zmianie. Należy unikać kąpieli z bąbelkami, mydła zapachowych, sprayów higieny kobiecej i surowych środków prania, które mogą podrażnić obszar moczu. Po kąpieli lub kąpieli należy przenieść dziecko w prysznic łagodnym, bezpuchnym mydłem i natychmiast założyć suche ubrania.

Zmniejszenie bólu i środki pocieszenia

Nieprzyjemność z zabiegu urinary może być znacząca, zwłaszcza podczas oddawania moczu. Nałóż na podbrzuszek ciepłą kompresę lub podgrzewkową (w niskich warunkach, owiniętą w tkaninę) przez 1015 minut raz na raz, aby złagodzić skurcze pęcherza. Aspirin nigdy nie powinien być podawany dzieciom. Zaleca się, że w przypadku wystąpienia zapału w łazience często chodzi do toalety (co najmniej co 23 godziny) i zachęca dziecko do nieprzyjmowania moczu, ponieważ może to pogorszyć objawy i pozwolić na rozmnożenie bakterii.

Kiedy szukać pomocy lekarskiej

Większość chorób jelita jelita moczowego leczy się odpowiednimi antybiotykami i opieką domową, ale niektóre choroby wymagają natychmiastowej ponownej oceny.

  • Wysoka gorączka (powyżej 38,3 °C) nie reaguje na środki zmniejszające gorączkę lub trwa dłużej niż 48 godzin po rozpoczęciu stosowania antybiotyków
  • Silny ból w plecach, boku lub w dolnej części brzucha, która zakłóca normalną aktywność lub sen
  • Brzmieć które zapobiega utrzymywaniu się płynów lub leków doustnych
  • Widoczna krew w moczu (różowym, czerwonym lub kolorowym) lub potwierdzony w laboratorium
  • Letargia, zamieszanie lub ekstremalna załamanie u niemowlęcia ewentualne objawy sepsyzy
  • Niezdolność do oddawania moczu lub płacz z wysiłkiem próbując oddać moczu
  • Nowe lub pogarszające się objawy po 48 godzinach stosowania antybiotyków, co sugeruje odporne bakterie lub komplikacje takie jak absces nerkowy

U każdego niemowlęta poniżej 3 miesięcy z gorączką i podejrzaną infekcją jelit jest zawsze uzasadniona awaryjna ocena. Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorobom (CDC) W przypadku gdy dziecko ma objawy, które nie poprawią się po dwóch dniach stosowania antybiotyków, może być konieczne stosowanie innego antybiotyku lub dalsze badania (np. ultragłosówki nerek).

Komplikcje nieleczonych lub nieodpowiednio leczonych zakażeń jelitowych

Bez odpowiedniego leczenia niższa infekcja nerek może dotrzeć do nerek, powodując pyelonefrytę charakteryzującą się wysoką gorączką, rygorem, bólem boków i wymioty. Pyelonefryt może prowadzić do absesu nerek, bakteremii i trwałego bliznania nerek (brań parenchymalnych nerek), co zwiększa długoterminowy ryzyko nadciśnienia nerek, proteuny i przewlekłego choroby nerek. Dzieci z anomaliami anatomiczymi, takimi jak refluks beczkoureteryczny, są jeszcze bardziej narażone na bliznę, czasami z nieodwracalną uszkodzeniem występującą po jednej ciężkiej infekcji. Narodowy Instytut Cukrzycy i Chorób Trzustki i Nerek (NIDDK) W rzadkich przypadkach nieleczone zakażenie może przerodzić się w sepsę, zagrażającą życiu reakcję zapalną systemową wymagającą intensywnej opieki.

Zarządzanie powtarzającymi się chorobami jelita moczowego u dzieci

Niektóre dzieci doświadczają wielu zakażeń jelita moczowego określonych jako dwa lub więcej epizodów w ciągu sześciu miesięcy lub trzech w ciągu roku. Powtórzenie warunkuje dalsze badania przez pediatrycznego nefrologa lub urologa w celu zidentyfikowania przyczyn. Czynniki powszechne obejmują zaburzenia anatomiczne (np. odtwarzanie pęcherza, zawory wzdłuż moczowej, uretrocele), zaburzenie funkcji (np. zespół eliminacji dysfunkcyjnej), zać w przewlekłości i odporność na antybiotyki. Badania obrazowe takie jak ultragłoski nerkowe, zaburzenie cystouretrogramu (VCUG) lub badania nerkowe jądrowe (DMSA lub MAG-3) są często wykonywane w celu oceny struktury i funkcji nerek. Wytyczne dotyczące praktyki klinicznej Amerykańskiej Akademii Pediatrii zaleca wykonanie ultradźwięków nerek i pęcherza moczowego dla wszystkich dzieci poniżej dwóch lat, które występują z pierwszą gorączką zakażoną zaburzenią jelita jelita, oraz dla starszych dzieci z powtarzającymi się infekcjami lub nietypowymi występowaniami.

Strategie profilaktyczne dla powtarzających się zakażeń

W przypadku dzieci z wysokim ryzykiem, w zależności od przyczyny, w ciągu kilku miesięcy lub lat można przepisać lekki profilaktyczne w niskiej dawce (z reguły jednorazową dawkę dzienną). Zwiększone spożycie wody, zwalczanie zaparcia w czasie co 23 godziny, agresywne leczenie zaparcia (z bogatą w błonnik dietą, odpowiednimi płynami i nawrażającimi stolicami, jeśli jest to konieczne) oraz chirurgiczne korekty problemów anatomicznych (np. reimplantacja moczowa w przypadku wysokiej dawki VUR) są częścią kompleksowego planu zapobiegania. Laktobacillus W przypadku chorób wirusowych unikaj niepotrzebnych antybiotyków, ponieważ zakłócają normalną flórę i promują odporność. Baza danych PubMed Narodowych Instytutów Zdrowia (NIH) W przypadku, gdy w przypadku, w którym jest wprowadzone badanie, w przypadku, w którym jest wprowadzone badanie, należy stosować specjalistyczny plan.

Zapobieganie przyszłym zakażeniom moczowym poprzez codzienne nawyki

Prewencja rozpoczyna się od codziennych czynności. Klinika Mayo Uwaga: Uwaga na zapalenie jest jednym z najprostszych i najbardziej skutecznych środków zapobiegawczych. Zachęcanie do regularnych przerw w łazience, zwłaszcza w godzinach szkolnych, i nauczanie dzieci nie opóźniać oddawania moczu utrzymywanie moczu pozwala bakterii rozmnażać się. Zwalcz zaparcia w sposób szybki z zmianami diety (prąże, gruszki, gruszki, pełne ziarna) i, jeśli jest to konieczne, miękkimi lub odświeżnikami stołów pod nadzorem lekarskim.

Wspieranie dziecka w czasie odzyskania i poza tym

Choroba może być stresująca zarówno dla dziecka, jak i opiekuna. Oferuj dodatkowy komfort, czytaj historie, użyj technik rozpraszania podczas bolesnego oddawania moczu i zachowaj spokojne, uspokajające otoczenie. Świętuj małe zwycięstwa, takie jak przyjmowanie leków bez pośpiechu lub picie pełnego szklanki wody, aby zbudować współpracę. Upewnij dziecko, że dyskomfort przejdzie i że się dobrze czuje. Przyglądaj się rozstrzygnięciu objawów, w tym temperaturze, poziomie bólu i wyglądowi moczu, a także zachowaj pisemny zapis, który można podzielić z pediatrą podczas wizytów w następnym czasie. Większość dzieci w pełni się odzyska w ciągu tygodnia z odpowiednią opieką. Jeśli objawy trwają powyżej 48 do 72 godzin stosowania antybiotyków, lub jeśli po zakończeniu kursu wracają, skontaktuj się z lekarzem, aby dokonać innej analizy antybiotykologicznej