Dlaczego kary są krótkie

W przypadku, gdy frustracja osiąga szczyt, instynkt karania może być niemal refleksyjny. Jednak dziesięciolecia badań w dziedzinie rozwoju dziecka i psychologii behawioralnej pokazują, że środki karne yling, przerwy w czasie stosowane jako izolacja, wstyd lub konsekwencje fizyczneczęsto odbijają się. Mogą powodować krótkoterminowe przestrzeganie, ale kosztem długoterminowego zaufania, regulacji emocjonalnej i zdrowego związku rodzica-dziecka.

W tym artykule przedstawiono mapę drogową zarządzania intensywnymi uczuciami, które pojawiają się, gdy dzieci przesuwają granice, bez wątpienia w działania, które zburzają kontakt.

Rozumienie źródła frustracji

Zruch rzadko pojawia się znikąd, ponieważ wynika z kombinacji nacisków wewnętrznych i zewnętrznych, które obniżają twój próg cierpliwości.

Powszechne czynności, które zmniejszają cierpliwość

Większość rodziców zdaje sobie sprawę z kilku powtarzających się źródeł frustracji:

  • Brak snu. Chroniczne niedostateczne sennicze zmniejszają kontrolę impulsu i regulację emocji.
  • Praca lub stres finansowy. Wciążenie psychiczne z powodu pracy lub zmartwień finansowych zmniejsza możliwość wychowywania pacjentów.
  • Nierealne oczekiwania. Oczekiwanie, że trzyletni dzieciak długo nie ruszy, a nastolatek nigdy nie odpowie, powoduje rozczarowanie i irytację.
  • Nadmierna harmonogram i presja czasu. Wystarczająco szybkie przejście z czynności na czynności nie pozwala na powolne tempo, którego dzieci naturalnie potrzebują, powodując ciągłe tarcie.
  • Brak czasu na osobiste. Kiedy każda chwila budzenia poświęca się opiekowaniu, wzrasta złość i znika cierpliwość.
  • Niewyraźna historia osobista. Jeśli wychowałeś się w trudnej rodzinie, możesz nieświadomie powtórzyć te wzorce, nawet jeśli wiesz o tym lepiej.

Nauka mózgu, która sprawia, że się zachowujesz

Rozumienie, co dzieje się neurologicznie, gdy trafia frustracja, może pomóc w zdepersonalizowaniu doświadczenia. Kiedy zachowanie dziecka wywołuje podrażnienie, amygdala system alarmowy mózgu aktywuje się, zanim koryta przedczoła (centrum rozumowania) może się zająć.

Jak rozwój dziecka kształtuje twoje wyzwalające

Frustracja często wzrasta, gdy źle interpretujesz odpowiednie dla wieku zachowanie jako wyzwanie. Wrażenie dziecka nie jest manipulacją, lecz rozpętkiem niedorozwiniętego układu nerwowego. Wielokrotne testy graniczne przedszkołowego dziecka są sprawdzeniem przyczyny i skutku. Występujące w rozwoju reakcje nastolatka są częścią rozwojowej pracy oddzielenia się od rodziców.

Strategie zarządzania frustracją

Te strategie mają na celu przerwanie cyklu reakcji przed tym, jak powiesz lub zrobisz coś, czego żałujesz.

Zatrzymaj się i oddychaj celowo

W ten sposób można wdechnąć w sposób wolny, wstrząsając się w cztery razy, zatrzymując się w czterech, a wydychając w sześciu. Dłuższy oddech aktywuje nerw wagosny, który sygnalizuje organizm do relaksu. Trwa to około dziesięć do piętnastu sekund. W tym czasie tworzy się lukę między wyzwalaczem a odpowiedzią. Powtarzaj tak, jak trzeba, aż poczujesz spadający tętnik serca.

Możesz to zrobić, gdy dziecko jest w środku bólu, nie zauważą, a będziesz modelować samoregulację.

Odchodź, jeśli to możliwe

Jeśli sytuacja nie jest niebezpieczna, daj sobie pozwolenie na wejście na jeden do pięciu minut w inny pokój. "W tej chwili czuję się frustrująca, więc trochę się uspokoję. To robi dwie rzeczy: pozwala ci wyjść z dynamiki, która się rozwija, i uczy dziecka, że duże uczucia można zarządzać bez eksplodowania.

Wypowiedz swoje uczucia głośno

Po prostu powiedziałem. "Czuję się sfrustrowana" lub "Jestem teraz zły" Kiedy wypowiadasz uczucie, aktywujesz korektę przedczołową i zmniejszasz przyczepność migdaly. Możesz powiedzieć to sobie cicho lub głośno do dziecka.

Użyj mantry lub frazy uspokajającej

Wykonuj krótkie zdanie, które powtarzasz w trudnych chwilach. "Nie kłopotują mi, tylko się kłopotują". "To przejdzie". "Mogę sobie z tym poradzić". "Włączenie przed poprawką". Powtórzenie tego wyrażenia cicho lub głośno zmienia twoje umysłowe układy z walki na współczucie.

Zmieniaj stan fizyczny

Jeśli czujesz się napięty i reagowany, zmień pozycję fizyczną. Wstań wyprostowany, odwróć ramiona lub mocno zmieśnij stopy do podłogi.

Praktyczna opieka nad sobą, aby zapobiec rozczarowaniu

Zatem, jeśli w tej chwili mamy frustrację, musimy ją zarządzać, ale aby jej nie gromadzić, musimy się trwać i troszczyć się o siebie.

Priorytetowy sen i odpoczynek

Jeśli ciągle masz mniej niż siedem godzin na noc, to twoja cierpliwość będzie zagrożona. Rozważ śpianie w zmianach z partnerem, wcześniejsze pójście spać lub outsourcingowanie porannych rutyn, aby kupić dodatkowy odpoczynek.

Zagagaguj nieprzerwany czas

Każdy rodzic potrzebuje czasu, który jest całkowicie wolny od odpowiedzialności za opiekę nad dzieckiem. To nie jest egoistyczne, to jest utrzymanie. Nawet trzydzieści minut samodzielnego czasu - czytania, chodzenia, ćwiczenia lub po prostu siedzieć w ciszy - uzupełnia rezerwy emocjonalne, które potrzebujesz, aby cierpliwie zareagować.

Praktykuj uważność i medytację

Częste ćwiczenia uważności zwiększają przepaść między bodźcem a odpowiedzią, dzięki czemu technika przerwy i oddychania jest bardziej dostępna, gdy jest to najważniejsze. Przestrzeni głównej lub Uspokój się. Można również ćwiczyć nieformalną uważność podczas mycia naczynia lub jazdy, koncentrując się całkowicie na oddechu i uczuciach.

Utrzymuj aktywność fizyczną

Część osób, które nie mogą wyjść z domu, może się spodziewać krótkich treningu na wagę ciała lub wideo jogi w domu.

Żyć swoje ciało

W przypadku, gdy poziom cukru w krwi spada, wzmacnia się drażliwość. regularne, zrównoważone posiłki zawierające białko, zdrowe tłuszcze i złożone węglowodany pomagają utrzymać stabilny nastrój przez cały dzień. Trzymaj się hydratującego: nawet niewielka odwodnienie może zaburzyć funkcję poznawczą i zwiększyć napięcie.

Alternatywne techniki dyscypliny budujące współpracę

W przypadku gdy nie ma już żadnych środków karnych, nadal potrzebujesz narzędzi do kierowania zachowaniem.

Przed powstaniem problemów ustal jasne oczekiwania

Dzieci rozwijają się, gdy wiedzą, czego od nich oczekuje się. Zamiast reagować tylko po niewłaściwym zachowaniu, aktywnie komunikują zasady, rutyny i konsekwencje. "Kiedy idziemy do sklepu, musisz zostać obok wózka i cicho mówić. Przed przejściem do szkoły przeanalizuj oczekiwania i poproś dziecko, aby powtórzyło je, aby potwierdzić zrozumienie.

Użyj naturalnych i logicznych konsekwencji

Naturalne konsekwencje są bezpośrednim wynikiem działania dziecka: jeśli odmawia noszenia płaszcza, będzie się zimno; jeśli nie zje kolację, będzie głodny przed snem. Pozwolić, aby to miało miejsce, gdy nie ma ryzyka bezpieczeństwa. Są nałożone logiczne konsekwencje, ale bezpośrednio związane z zachowaniem: jeśli dziecko robi bałagan, to go posprzą; jeśli złama zabawkę, nie mogą jej używać przez pewien okres. Obie podejścia nauczają odpowiedzialności bez wstydu. Unikaj konsekwencji, które nie są związane lub nadmierne, takie jak zabieranie czasu na tydzień, ponieważ dziecko nie myło zęby łącza jest zbyt odległe, aby być pouczające.

Możliwość wyboru w granicach

W przypadku dzieci, które są niezależne od siebie, nie ma żadnych możliwości wyboru, ponieważ nie są one w stanie wypełnić swoich obowiązków. "Chcesz się najpierw włożyć pyżamo czy myć zęby?" lub "Chcesz iść do samochodu, czy skoczyć jak kunik?" Dziecko decyduje, ale wynik jest taki sam. To zmniejsza odporność i uczy umiejętności podejmowania decyzji.

Zastosować celowo pozytywne zachowanie

W przypadku rodziców, którzy są karniami, często skupiają się na tym, co dzieci robią źle. "Widziłem, jak używasz słów, gdy jesteś zły, a nie bijesz. Wskaźnij na to, że dziecko jest w stanie wysiłkować i zachować się, a nie na jego ustalone cechy.

Naucz emocjonalnego słownictwa i regulamin

Wiele problemów behawioralnych wynika z niezdolności dzieci do wyrażania i zarządzania emocjami. Naucz dziecko słownictwem emocji: gniewu, smutku, frustracji, rozczarowania, zazdrości, podekscytowania, przepełnienia. "Widzę, że jesteś naprawdę zły, że musimy opuścić park. Następnie zaatakuj, jak wdychać głęboko, przycisnąć poduszkę lub pociągnąć za sobą uczucie.

Wykorzystaj "I" zamiast oskarżeń

Oskarżające słowa wywołują w dzieciach samoobronność, jak w dorosłych. Zamianąć "Zawsze zostawiacie swoje zabawki" na "Czuję się sfrustrowany, gdy zabawki zostają wyłączone, ponieważ ktoś może się wstrząsnąć".

Pozwolić na przejścia

Jeśli dziecko zachowuje się źle, zaoferuj szansę na ponowne próby. "To była obraźliwa reakcja, więc pozwól mi powiedzieć to w uprzejmy sposób". Dziecko doceniło odtworzenie i nauczyło się, że relacje można naprawić. Możesz to również zrobić dla siebie: jeśli zareagujesz surowo, przeprosi i poproś o przebaczenie.

Buduj system wsparcia, który Cię wspiera

W przypadku rodziców frustracja nie jest osobistą niepowodą, jest to powszechne doświadczenie ludzkie wzmacniające się izolacją. Nowoczesne rodzicielstwo często dzieje się w silosach, daleko od rozszerzonej rodziny i wsparcia społecznego, na które polegały poprzednie pokolenia.

Włącz się z innymi rodzicami

W związku z tym, jak rodzice mają problemy z rodzicami, nie mogą się w stanie z nimi zgadzać, ale mogą się z nimi zgadzać.

Szukaj profesjonalnej rady, gdy jest to potrzebne

Jeśli rodzicielska frustracja jest przewlekła, przeważająca lub towarzyszy smutku, niepokoju lub gniewu, których nie możesz kontrolować, rozważ rozmowę z terapeutą. Psychologia Dziś katalog terapeutów W przypadku dzieci, które mają prawo do pracy w szkole, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci lub dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci lub w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci lub w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku których dzieci, w przypadku dzieci lub w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w których dzieci lub w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci lub w przypadku dzieci

Zatrudni swojego partnera lub współrodzica w zespole

Jeśli rodzicie są partnerami, ważne jest, aby regularnie rozmawiać o podejściach dyscyplinowych. Zaplanuj co tydzień, aby omówić, co działa, a co nie, i aby dostosować się do strategii. Kiedy jeden z rodziców czuje się sfrustrowany, drugi może wtrącić się w to, by zaoferować przerwę lub przejąć trudną sytuację. Używaj kodu, aby sygnalizować, kiedy potrzebujesz ulgi, nie eskalatując konfliktu przed dziećmi.

Zależaj się na zaufaną rodzinę i przyjaciół

Dziadkowie, cioci, wujki i bliski przyjaciele mogą pomóc w tym, co bezpośrednio zmniejsza frustrację. Poproś konkretną pomoc: poproszę o popołudnie opiekę nad dziećmi, pomoc z posiłkami lub kogoś, z kim możesz porozmawiać, gdy jesteś w swoim granicach. "W ostatnim czasie bardzo się zmagałem z cierpliwością. Przyjmowanie pomocy nie jest słabością, lecz mądrym zarządzaniem zasobami.

Rozważ klasę lub warsztat rodzicielski

W ramach szkolenia w zakresie struktury rodzicielskiej można uzyskać narzędzia oparte na dowodych i odpowiedzialność za organizację grupy. Szukaj zajęć opartych na pozytywnej dyscyplinie, świadomym rodzicielstwie lub szkoleniu emocjonalnym. Liczba rodziców oferuje bezpłatne zasoby oparte na badaniach, które stanowią dobry punkt wyjścia.

Jak naprawić, gdy stracisz chłodność

Mimo wszelkich starań, zdarzają się dni, kiedy się pan rozprasza. Wyśpiewasz, powiesz coś, czego żałujesz, lub ukarz w sposób, który nie jest idealny.

Szczerze przeprosić

Szczerze przeprosić można: wymienić, co zrobiłeś źle, wyrazić szczerą skruchę i wyrazić, że postanowiłeś zrobić coś lepszego. "Przykro mi, że krzyczałem na ciebie wcześniej. Byłem sfrustrowany, że spóźniłem się i wyciągnąłem to na ciebie. W tym celu jest modelowana odpowiedzialność i naprawa, które są niezbędnymi umiejętnościami życia.

Odpowiedzcie się na temat fizyczności i emocji

Po rozstaniu, intencjonalne ponowne połączenie jest kluczowe. Ogrzutuj się, przeczytaj książkę razem lub spędź pięć minut robiąc coś, co dziecko lubi. Połączenie zapewnia dziecku, że twoja miłość nie zależy od doskonałego zachowania - ich lub twojego.

Rozwiązanie problemów razem

Po tym jak wszyscy się uspokoją, zaproś dziecko do rozwiązania problemu. "Co myślisz, że pomoże nam wyjść z drzwi spokojniej rano?" lub "Co możemy zrobić inaczej, gdy będziesz tak zły?" Włączenie dzieci w rozwiązania zwiększa ich zainteresowanie i uczy umiejętności rozwiązywania problemów.

Długotrwałe spojrzenie: to, czego naprawdę nauczasz

Każda interakcja z dzieckiem tworzy scenariusz, w jaki sposób będą radzić sobie z własnymi emocjami i relacjami w dorosłości. Kiedy wybieracie cierpliwość nad karą, nie tylko unikacie negatywnego wyniku. Aktywnie nauczasz dzieci regulowania emocjonalnego, empatii, negocjacji i szacunku. Pokazujesz dziecku, że konflikty można rozwiązać bez dominacji, że błędy są okazją do wzrostu, a miłość trwa przez frustrację.

Wystarczy, że nie będziesz się wtrącać w drogę, ale odchodzisz od karnych środków. Zruchnie ci się, będziesz się frustracjonował i wrócisz do starych nawyków. To część procesu. Ważne jest nie doskonałość, ale kierunek. Za każdym razem, gdy zatrzymasz się, oddychasz i wybierzesz połączenie, wzmacnia się rodzaj rodzica, który chcesz być i rodzaj osoby, którą chcesz, aby twoje dziecko stało się.