Uznanie awaryjnych sytuacji medycznych u dzieci

Szczegóły niezwłoczne wypadki medyczne mogą wystąpić bez ostrzeżenia, nawet w kontrolowanym środowisku, w którym znajduje się gabinet pediatryczny. Routinewa szczepienie może wywołać anafilaksyę, dziecko z gorączką może zająć się w sali oczekiwania lub nagle eskalacja asztmy.

Znaki czerwonego flagi, które wymagają natychmiastowych działań

  • Niezdrość oddechowa: Oddychanie, grunt, płynność nosa, odchylenia międzyostalne lub nadpoziomne, cyanoza (niebieskie usta lub twarz) lub słyszalne wsiadanie/stridor.
  • Zmiana stanu umysłowego: Nieodpowiedzialność, letargia, zamieszanie, drażliwość lub nagła utrata świadomości.
  • Silne krwawienie lub krwawienie: Krwawienie, które nie kończy się bezpośrednim ciśnieniem lub obejmuje dużą objętość, po traumie należy uznać za krwawienie wewnętrzne.
  • Trwałe wymioty lub biegunka: Zwłaszcza w przypadku objawów odwodnienia: suchy błony śluzowe, zatopione oczy, zmniejszona ilość moczu lub słaby obrzęk skóry.
  • Napady: Uszkodzenia ogólne trwające dłużej niż 5 minut lub wiele napadów bez powrotu do wartości początkowej.
  • Anafilaksa: Otwory twarzy, ust, języka lub gardła; urzęd; trudności z oddychaniem; hipotensacja lub objawy jelitowe po narażeniu na alergeny.
  • Wypęk z gorączką: Niebielkowane petechii lub purpura mogą wskazywać na meningocockemię lub inną poważną infekcję.
  • Trauma: Wpadki, urazy głowy, złamania, oparzenia lub możliwe traumatyczne wypadki.

Jeśli podczas wizyty w pediatrii zauważysz jakiekolwiek z tych objawów, zaufaj swoim instynktom klinicznym.

Protokół natychmiastowej reakcji

W każdej praktyce pediatrycznej należy mieć jasny protokół, aby uniknąć zamieszania w czasie kryzysu.

Dla rodziców i opiekuna

  • - Nie martw się. Dzieci odbierają wskazówki od dorosłych.
  • Natychmiast wezwij pomoc. Nie czekaj, aż dziecko się poprawi, ale krzycz lub użyj przycisku "Pozwól" do pracowników kliniki.
  • Podanie kluczowych informacji: Co się stało, objawy, znane alergie, obecne leki, historia medyczna i czas ostatniego posiłku.
  • Nie ruszaj dzieckiem niepotrzebnie. Jeśli nieświadomy lub ewentualny uraz kręgosłupa, trzymaj je bez ruchu.
  • Wykonaj tylko pierwszą pomoc, do której jesteś przeszkolony: CPR, stosowanie auto-wstrzykiwacza epinefryny lub kontrola krwawienia.
  • Zostań z dzieckiem. Twoja obecność jest pocieszająca.

Dla pracowników służby zdrowia

  • Aktywuj system awaryjny w klinice: Zadzwoń do 911, jeśli jest to wskazane.
  • Szybko przypisz role: Kierownik, kierownik drogi oddechowej, kompresor piersiowy, pielęgniarka, nagrywacz, kontakt rodzinny i osoba, która spełnią funkcje w planie awaryjnym.
  • Wykonuj szybką ocenę: Użyj trójkąta oceny pediatrycznej (wyraźnie, oddychanie, krążenie do skóry) i zdjedzcie 30-sekundowego stanu ciężkości.
  • Zapewnienie podstawowego wsparcia dla życia (BLS): Otwórz drogi oddechowe, daj oddechy ratownicze lub wentylację maską z torebką lub zawory, rozpocznij kompresję piersiową (30:2 pojedynczy ratownik, 15:2 dwa ratownicy dla dzieci; 15:2 dla niemowląt z dwoma ratownikami).
  • Przyjmowanie leków awaryjnych zgodnie z protokołem: Epinefryna IM w leczeniu anafilaksy, diazepam rektalny lub midazolam intranazalny w leczeniu długotrwałych napadów, tlen w leczeniu hipoksyji, albuterol na astmę.
  • Kontynuuj monitorowanie: Puls, tętno, SpO2, poziom świadomości, czas i interwencje.
  • Przekaż to do EMS: Zgłaszaj jasny raport: wiek, waga dziecka (w przypadku posiadanych zastosowań należy użyć taśmy na podstawie długości), problem, wykonywane interwencje, reakcja i wszelkie alergie.

Powszechne przypadki awaryjne w dziedzinie pediatryki w warunkach klinicznych

Znajomość najczęstszych sytuacji nadzwyczajnych pomaga klinikom dostosować swoje przygotowania i wyposażenie.

Anafilaksa

Anafilaksia jest zagrożeniem dla życia reakcją alergiczną, która może wystąpić kilka minut po narażeniu się na jedzenie (orzechy, mleko, jaja), leki (antybiotyki, szczepionki) lub szczury owadów. Objawy obejmują pęcherzostkę, zapalenie kręgosłupa, wężać, strydor, hipotensję i stan stan stan stanów pokarmowych. Leczenie: Należy umieścić dziecko w łóżku (jeśli oddycha), podać epinefrynę intramuskularną do przedburzokowego uda (0,01 mg/kg, maks. 0,3 mg dla dzieci, 0,5 mg dla nastolatków). Powtórz co 515 minut, jeśli nie dojdzie do poprawy. Zadzą 911. Każda klinika musi mieć auto- wstrzyknięcie epinefryny w dawkach zarówno dla dzieci, jak i dla dorosłych, a pracownicy muszą ćwiczyć ich stosowanie.

Napady gorączkowe

U dzieci występują proste napady gorączkowe od 6 miesięcy do 5 lat, trwające mniej niż 15 minut i same się zatrzymują. Jednakże przedłużone napady (> 5 minut) lub te, które powtarzają się bez odzyskania wymagają awaryjnego interwencji. Umieszczaj dziecko na podłodze w pozycji odzyskania, chroni przed urazem i nie wstawiaj niczego do ust.

Szczegóły awaryjne w zakresie oddechowych

W przypadku wystąpienia węży, bronchiolity (RSV), krupi i aspiracji ciała obcego może powodować nagłe uciążenie oddechowe. Objawy: tachypnoea, odwrót, grunt, płonące nos, hipoksyja. Leczenie: w przypadku astmy, podawać wdychaną albuterol za pomocą nebulizatora lub inhalatora w dawce mierzonej z odległością (48 węchów) co 20 minut. Dodać ipratropium w przypadku ciężkich exacerbacji. W przypadku krupi, węśnięcia epinefryny i dekzametazonu.

W przypadku aspiracji ciała obcego, wykonuj uderzenia w tył i wędzenia brzucha (manwer Heimlich), jeśli jesteś świadomy; jeśli nie jesteś świadomy, rozpocznij CPR. W ciężkich przypadkach może być wymagana wentylacja maską torebkową lub intubacja.

Hipoglikemia u dzieci z cukrzycą

Dzieci z cukrzycą typu 1 mogą wystąpić z hipoglikemią, jeśli przegapiły posiłek, otrzymały zbyt dużo insuliny lub są chore. Objawy: drgać, pocić, podrażniać, zamieszanie, napad lub utratę świadomości. Sprawdź poziom glukozy we krwi, jeśli to możliwe. Jeśli są w stanie połknąć, podawaj szybko działającą glukozę (sąk, tabletki glukozy, żel glukozy). Jeśli nie jest w stanie połknąć lub nie jest w stanie połknąć, dawaj glukozę wewnorządowy (0,5 mg dla dzieci poniżej 25 kg, 1 mg dla dzieci starszych) lub dextrozę wzdłużeniową.

Zadzą 911 jeśli nie ma poprawy lub jeśli dziecko nie reaguje.

Trauma i upadek

Dzieci mogą upadać z stołu badań, przepływać w obszarach oczekiwania lub utrzymać urazy głowy podczas zabiegów. Ocena na oznaki wstrząsu mózgu (przerwanie, zamieszanie, utrata świadomości) lub złamania (deformity, obrzęk, niezdolność do utrzymania wagi). Immobilizuj podejrzaną rdzeń kręgowy lub szyi z obroń cerwicznej i plecówką, jeśli jest to dostępne.

Istotne przygotowanie i zapobieganie

W każdym szkole pediatrycznym powinien być zapisany Plan działań w nagłych sytuacjach, który jest regularnie przeglądany i analizowany.

Komponenty planu działania w nagłych wypadkach pediatrycznych

  • Specyficzne funkcje personelu (pływy oddechowe, kompresje, leki, przechowywanie danych, łączność rodzinna, łączność z EMS).
  • Jasne położenie sprzętu i leków.
  • Protokół na dzwonienie na 911 i wskazówki na klinikę (adres, wejście, piętro).
  • Plan komunikacji w celu informowania rodziców i ich aktualizacji w czasie awaryjnych sytuacji.
  • Oczekiwania dotyczące sprawozdania z badań i dokumentacji po wydarzeniu.

W przypadku nowych pracowników przeprowadzaj ćwiczenia symulacyjne co najmniej co kwartałczęściej. Amerykańska Akademia Pediatryczna oferuje listy sprawdzania i zasoby szkoleniowe na potrzeby awaryjnych sytuacji.

Lista sprzętu i leków

  • Maski torbowe-walwki z maskami o wszystkich rozmiarach (neonatalne, niemowlęte, dzieci, dorosłe).
  • Zbiornik tlenu i urządzenia dostarczające (kanały nosa, maska bez oddychania).
  • Autonowe zastrzyki epinefryny (0, 15 mg i 0, 3 mg) oraz fiolki z epinefryną do wstrzyknięcia w trybie przenoszonym.
  • Inhalator albuterolu z odstankiem lub niebulizatorem i kompresorem.
  • Diazepam rektalny lub midazolam intranazowy.
  • Gel glukozowy, tabletki doustne z glukozą i zestaw do wstrzyknięcia glukagonu.
  • Automatyczny defibrylator zewnętrzny (AED) z podłogami pediatrycznymi.
  • Taśma oparta na długości (np. Broselow) do oceny masy ciała i dawkowania leku.
  • Splinty, bandaże, szyja macicy i tablica kręgosłupa.
  • W koszyku reanimacji z kolorem, w zależności od stref masy.

Sprawdź wszystkie urządzenia co miesiąc, czy mają wymagane czasy wygaśnięcia i funkcjonalność. Amerykański Czerwony Krzyż dostarcza wytycznych dotyczących odżywiania dzieci i zaleca dostarczanie pierwszej pomocy.

Przygotowanie do spotkania dla rodzin

Rodzice mogą zmniejszyć ryzyko, przekazując przed każdą wizytą dokładne informacje:

  • Poinformuj klinikę o wszelkich nowych alergiach, zmianach leków lub ostatnich hospitalizacjach.
  • Przyprowadź aktualną listę wszystkich leków (w tym leków bez recepty i suplementów).
  • Ujawnić choroby przewlekłe: astma, cukrzyca, epilepsja, wrodzone choroby serca, zaburzenia krwawienia.
  • W przypadku dzieci z cukrzycą należy upewnić się, że przed wizytą jeli, jeśli nie jest wymagane post.
  • W przypadku przepisów niezależnie od wizyt w biurze należy nosić w sobie auto- zastrzyki epinefryny lub środki lecznicze.

Komunikacja w sytuacji awaryjnej

Jasna i spokojna komunikacja zmniejsza chaos i poprawia pracę zespołową. Użyj komunikacji w zamkniętym kręgu: Dam epinefrynę teraz i potwierdź przyjmowanie.

W przypadku wezwania do EMS należy podać dyspecerzowi: wiek dziecka, szacowana waga, główny skargę, oznaki życiowe i wykonywane interwencje. Niech inny członek personelu spotka się z karetką przy wejściu, aby kierować zespół do pokoju leczenia.

Śledzenie i podsumowanie sytuacji awaryjnej

Po stabilizacji lub przewiezieniu dziecka, zespół kliniczny powinien przeprowadzić krótkie, strukturalne sprawozdanie w ciągu 24 godzin:

  • Okres przeglądu: Kiedy rozpoznaliśmy sytuację awaryjną, jakie działania podjęto, co działało dobrze i co można poprawić?
  • Dokumentacja: W tym miejscu, w którym przeprowadzono rekordowe badania, oceny, leki, komunikacja i wyniki, należy uwzględnić nazwy i role personelu.
  • Powiadomić opiekuna podstawowego: Wysyłać podsumowanie, jeśli dziecko zostało odwiedzione przez innego lekarza.
  • Wspieranie rodziny: Oferujcie kolejne połączenia telefoniczne w ciągu 24-48 godzin, aby odpowiedzieć na pytania i zapewnić pewność.
  • Aktualne informacje o planie działań w sytuacjach nadzwyczajnych: Na przykład jeśli urządzenie jest trudne do znalezienia, zmienisz jego lokalizację.

Badania pokazują, że strukturowane sprawozdanie z badań po awaryjnych sytuacjach pediatrycznych poprawia wydajność zespołu i zmniejsza niepokój dostawców.

Względy prawne i dokumentacyjne

W przypadku awaryjnego zdarzenia podczas wizyty pediatrycznej należy zapisać:

  • Czas rozpoznania i charakter sytuacji nadzwyczajnej.
  • Wszystkie oceny i interwencje, w tym kto je przeprowadził.
  • Leków: dawka, droga, czas i reakcja.
  • Komunikacja z rodziną i EMS (w tym sprawozdanie z przekazywania).
  • Stan dziecka w momencie przeniesienia (jeśli przewożony).
  • Nazwiska i role wszystkich zaangażowanych pracowników.

W większości stanów obowiązują prawa Dobrego Samarytanina, które chronią pracowników służby zdrowia, którzy działają w dobrej wierze w sytuacjach nadzwyczajnych. Zwróć się do prawnika zdrowia, który zna praktykę pediatryczną, aby zrozumieć wymagania określone w państwie.

Emocjonalne wsparcie dla dziecka i rodziny

W przypadku awaryjnych sytuacji medycznych dzieci i rodzice mogą być traumatycznie narażeni, a nawet po tym, jak dziecko jest zdrowotne, mogą utrzymywać się emocjonalne skutki.

  • Mów delikatnie i nie obwiniaj nikogo.
  • Pozwól dziecku wyrazić uczucia - strach, gniew, smutek - i potwierdź je.
  • Po zdarzeniu podaj odpowiednie wyjaśnienia dotyczące wieku. Masz napad, ale lek pomogł go powstrzymać.
  • Oferuj zasoby: specjalista od życia dzieci, psycholog pediatryczny, grupy wspierające rodziny dzieci z szczególnymi potrzebami.
  • Koordynować z szkołą lub przedszkolnictwem, jeśli dziecko potrzebuje stopniowego powrotu do rutyny.
  • Sprawdź się w czasie planowanego spotkania następnego tygodnia później.

Szkolenie i rozwój zespołu

Częste szkolenie buduje zaufanie i kompetencje. Wszyscy pracownicy kliniczni powinni zachować aktualną certyfikat Pediatric Advanced Life Support (PALS) lub Pediatric Emergency Assessment, Recognition, and Stabilization (PEARS).

W przypadku, gdy w szybkim czasie potrzebny jest specjalistyczny konsultant pediatryczny, telefon telemedyczny może prowadzić zarządzanie do czasu przybycia EMS.

Wniosek

W przypadku wizyt medycznych w przypadku dzieci nie ma się zdarzeń, ale mogą się zdarzyć bez ostrzeżenia. Różnica między dobrym wynikiem a tragedią często tkwi w przygotowaniu, wczesnym rozpoznaniu i skoordynowanej reakcji.