Każdy rodzic i edukacja chce, aby dzieci stały się odpornymi, zmotywowanymi uczniami, którzy przyjmują wyzwania i trwają przez klęski. Ideal ten jest w centrum tego, co psycholog Carol Dweck nazywa "rostowym myśleniem" - przekonanie, że inteligencja i zdolności można rozwijać poprzez wysiłek, dobre strategie i wkład innych. Tradycyjne metody dyscypliny, które opierają się na karze, aby poprawić zachowanie, mogą nieświadomie podważyć ten myślenie. Kiedy dzieci są karane za błędy lub porażki, uczą się unikać ryzyka, ukrywać błędy i wiązać swoją wartość do doskonałej wydajności.

W tym artykule bada się głęboki związek między dyscypliną niekarną a rozwojem myślenia rozwojowego. Zajmiemy się nauką związaną z obu koncepcjami, praktycznymi strategiami w domu i szkole oraz powszechnymi pułapkami, których należy unikać.

Rozumienie rozwoju

W przełomowym badaniu Carol Dweck z Uniwersytetu Stanforda zostały zidentyfikowane dwa podstawowe sposoby myślenia, które kształtują podejście ludzi do uczenia się i wyzwań. stały umysł W przypadku dzieci z taką postacią myślenia często uniknięte są wyzwania, aby chronić swój wizerunek własnego siebie, łatwo się poddają, gdy stoją przed przeszkódami i postrzegają wysiłek jako bezpłodny, ponieważ wierzą, że zdolność jest wrodzona. wzrost mentalny Dzieci te przyjmują wyzwania, przetrwają porażki i postrzegają wysiłek jako drogę do mistrzowstwa.

Badania neuroplasticity mocno wspierają pogląd na wzrost. Mózg tworzy nowe połączenia i wzmacnia istniejące za każdym razem, gdy uczymy się czegoś nowego. Kiedy dzieci rozumieją, że ich mózg rozwija się jak mięśnią za pomocą ćwiczeń, stają się bardziej skłonne do zaangażowania się w trudne zadania. Sama ta wiedza może zmienić zachowanie i poprawić wyniki akademickie. Na przykład, Dweck i jej koledzy odkryli, że studenci, którym uczętowano o łatwość do składania mózgu, wykazywali znaczące zyski w matematyce w porównaniu z rówieśnikami, którzy otrzymali tylko szkolenie na umiejętności studijne.

Aby rozwijać umysł rozwoju, dzieci potrzebują więcej niż tylko pochwały za wysiłek. Potrzebują środowiska, w którym błędy są bezpieczne, odbiór jest konstruktywny, a dyscyplina koncentruje się na uczeniu się, a nie na karze.

Dlaczego niekarna karka wspiera wzrost umysłu

Dyscyplina karna przerwanie czasu, krzyki, usunięcie przywilejów lub konsekwencje fizyczne często wysyła nieprzewidziane przesłanie: Jesteś zły, gdy popełniasz błąd. To może wprowadzić w stały umysł, ponieważ dzieci uczą się, że błędy są wstydliwe i muszą być ukryte. Mogą rozwijać strach przed porażką, który hamuje ciekawość i ryzykowanie.

Dyscyplina bez kary W przypadku dzieci, które wyleją farbę, ponieważ biegają w domu, logicznym konsekwencją jest pomoc w sprzątanie, a nie utrata czasu na ekranie.

Dzieci, które doświadczają dyscypliny, która koncentruje się na rozwiązaniach zamiast na obwinianiu, czują się bezpiecznie w popełnianiu błędów. Ta bezpieczeństwo jest niezbędne dla myślenia rozwojowego, ponieważ uczenie się wymaga prób i błędów. Dzieci, które wiedzą, że złe kroki będą spotykane z rozmową o tym, co się stało i jak je naprawić, a nie karą, będą bardziej skłonne do próby wyzwania zadań i przyznać się do zamieszania.

Różnica między karnymi metodami

W pierwszej klasie uczniowie nie zdają egzaminów, a nauczyciel odpowiada, obniżając ocenę, dając im zakaz zatrzymywania i mówiąc, że nie uczyli się wystarczająco ciężko. Dziecko może stwierdzić, że jest złe w tym przedmiocie (ustawiona mentalność). W drugiej klasie nauczyciel siedzi z uczniem, przegląda błędy i mówi: Wymyślmy, które koncepcje wymagają więcej praktyki.

Badania przeprowadzone przez Alfie'ego Kohna i innych wykazały, że karanie może uszkodzić relacje rodziców i dzieci lub nauczycieli i dzieci, zmniejszyć ich motywację i nauczyć dzieci używać mocy zamiast rozumu.

Kluczowe zasady niekarnej dyscypliny

Aby skutecznie wdrożyć dyscyplinę niekarną, pomaga w włączyć kilka podstawowych zasad, które są bezpośrednio zgodne z praktykami, które budują myślenie rozwoju.

Skup się na nauczaniu, a nie na karaniu

Każdy incydent zachowania jest okazją do nauki. Zamiast pytać: Co kary pasują do tego przestępstwa? zapytać: Co dziecko musi się nauczyć?

Użyj naturalnych i logicznych konsekwencji

W przypadku, gdy zagrałeś w zabawkę, pomagałeś ją naprawić lub traciłeś przywilej jej używania na jakiś czas. Konsekwencje powinny być szacunkowe, rozsądne i powiązane. Nauczają odpowiedzialność bez wstydu.

Zachęcaj do rozwiązywania problemów i zastanowienia się nad nimi

Dyscyplina bez kary zachęca dzieci do myślenia. Zadaj otwarte pytania: Co się stało? Co próbowałeś osiągnąć? Co mogłeś zrobić inaczej następnym razem? Jak możemy wszystko naprawić?

Ten proces odbicia buduje umiejętności funkcjonowania wykonawczego i umysł rozwoju, pokazując dzieciom, że mają moc poprawić swoje zachowanie.

Zachowaj spokój i szacunek

Kiedy dorośli zachowują spokój i traktują dzieci z godnością, dzieci mogą rozwinąć lekcję.

Zdecydowanie się, czego się spodziewacie i jak się zachowujcie

Dzieci rozwijają się, gdy wiedzą, czego się spodziewa. Jasne, odpowiednie do wieku oczekiwania zmniejszają zamieszanie i niewłaściwe zachowanie. Konsekwentne rutyny, ale z elastycznością zapewniają poczucie bezpieczeństwa.

Praktyczne strategie wspierające wzrost

Poniżej przedstawiono rozszerzone strategie łączące zasady myślenia wzrostu z dyscypliną niekarną.

1. Zmienić błędy w możliwości uczenia się

Kiedy dziecko popełnia błąd, czy to w matematycznym problemie, czy w sytuacji społecznej, sprzeciw się chęci krytyki lub kary. Zamiast tego, normalizuj błędy jako część uczenia się. Powiedz takie rzeczy jak: Błędy pomagają naszemu mózgu rozwijać. Co możemy się z tego nauczyć? lub To dobrze, aby się źle zrozumieć. Teraz wiemy, co praktykować.

Dla błędów akademickich, zachęcaj dziecko do znalezienia właściwej odpowiedzi i wyjaśnienia ich rozumowania. Dla błędów behawioralnych, poprowadź je do naprawy i wybrać inną odpowiedź następnym razem.

Przykład: Dziecko zapomnia zabrać z sobą zadanie domowe. Zamiast go zaprzestać, możesz powiedzieć: To frustrujące. Co możesz zrobić, aby pamiętać następnym razem?

2. Wykorzystaj pochwałę, która skupia się na procesie

Chwalenie jest potężnym narzędziem, ale tylko wtedy, gdy jest stosowane poprawnie. Unikaj ogólnych pochwalenia, takich jak "Jesteś tak mądry", które mogą prowadzić do ustawionego myślenia. Chwalenie procesu brzmi jak: Podoba mi się, jak ciągle próbowałeś różnych sposobów rozwiązywania tej zagadki, lub Zatrzymałeś się na tym trudnym problemie nawet gdy był trudny to jest rodzaj wysiłku, który buduje umiejętności. To wzmacnia ideę, że sukces pochodzi z tego, co robisz, a nie z tego, kim jesteś.

Wiem, że trudno jest przeprosić się, gdy jesteś zły. Jestem dumny, że zrobiłeś ten krok i próbowałeś poprawić sytuację.

3. Zachęcaj do samodzielności i wyboru

Dzieci, które mają kontrolę nad swoją nauką i zachowaniem, rozwijają poczucie własności i w sobie motywację. Dyscyplina niekarna naturalnie zachęca do autonomii, dając dzieci wybory w granicach. Na przykład: Chcesz zrobić pracę domową przed obiadem czy po nim?

Autonomia oznacza również umożliwienie dzieciom doświadczenia naturalnych konsekwencji ich wyborów (w bezpiecznych granicach). Jeśli zdecydują się nie nosić płaszcza w chłodny dzień, nauczą się je przywozić następnym razem.

4. Udowodnij wzrost

Dzieci uczą się więcej z tego, co robimy, niż z tego, co mówimy. Niech widzą, jak przyjmujesz wyzwania, popełniajesz błędy i rozmawiasz o uczenia się. Powiedz głośno: Będę walczył z tą recepturą, ale spróbuję innej techniki. Błędy pomagają mi się poprawić. Kiedy tracisz gębę lub używasz ukarającego tonu, naprawiasz model, przepraszając i omawiając, jak będziesz lepiej radzić sobie z tym następnym razem.

To pokazuje, że wzrost to proces trwający całe życie.

5. Naucz siłę Teraz

Słowo yet przekształca stałe stwierdzenia w wyrażenia zorientowane na wzrost. Kiedy dziecko mówi: Nie mogę tego zrobić, dodaj yet. Nie możesz tego zrobić jeszcze, ale dzięki praktyce to zrobisz. Ta prosta zmiana otwiera drzwi do możliwości.

6. Zastosować krytyki zamiast krytykowania

Kiedy dziecko zachowanie lub praca wymaga poprawy, przekazać konkretne, działające opinie. Unikaj oznakowania dziecka (np. jesteś leniwy). Zamiast tego opisać zachowanie i zaproponować następny krok. Zauważyłem, że opuściłeś swój projekt do ostatniej minuty. Następnym razem spróbuj rozbić go na małe kroki w ciągu kilku dni.

Czy chciałbyś pomóc w planowaniu harmonogramu? Ta metoda jest zgodna z przekonaniem rozwoju, że zdolność może być rozwinięta poprzez lepsze strategie.

7. Stwórz kulturę "nieudanej przyszłości"

W domu lub w klasie ucz się prób, nawet jeśli nie odniosą sukcesów. Podzielić się historiami słynnych porażek, takich jak Thomas Edison lub J.K. Rowling. Zrób błąd z tablicy tygodnia, w której dzieci mogą publikować błąd i czego się z niego nauczyły.

Wprowadzenie w życie dyscypliny bez kary w domu i w szkole

Przejście z karnej do niekarnej dyscypliny wymaga cierpliwości i praktyki.

Zrozumiałe oczekiwania

Dzieci muszą wiedzieć, czego oczekuje się, zanim będą mogły spełnić te oczekiwania. Rozważcie zasady razem i wyjaśnijcie przyczyny za nimi. Na przykład, Wchodzimy do środka, ponieważ to chroni wszystkich. Jeśli biegniesz, możesz się z kimś natknąć lub coś złamać. Podaj kilka prostych zasad, aby wszyscy mogli je zobaczyć.

Używanie spokojnego i szanownego języka

Kiedy dziecko źle się zachowuje, przed wypowiadaniem oddychaj głęboko. Zmniejsz głos zamiast go podnieść. Użyj powiedzeń, aby wyrazić swoje uczucia bez winy: Czuję się sfrustrowany, gdy na podłodze zostawiają zabawki, ponieważ ktoś może się potknąć. Następnie zapraszaj do rozwiązania: Co możemy zrobić, aby utrzymać bezpieczeństwo na placu zabaw? To jest model regulacji emocjonalnej i rozwiązywania problemów.

Rozmowa o przyczynach i konsekwencjach

Nie tylko ogłaszaj konsekwencji, wyjaśnij dlaczego mają sens. Wybrałeś rzucenie piasku, więc naturalną konsekwencją jest to, że musisz przestać grać w piasku na razie. Możemy spróbować ponownie jutro, gdy będziesz gotowy, aby zachować piasek na ziemi. To uczy przyczyny i skutków i szanuje inteligencję dziecka.

Oferujemy wybory, które wzmocnią nas

W miarę możliwości, pozwól dzieciom wybrać, w jaki sposób spełnić oczekiwania. Musisz oczyścić swój pokój. Chcesz najpierw odłożyć bloky czy książki?W przypadku sytuacji dyscyplinowych, zaoferuj wybory, które zachowują godność: Chcesz zrobić sobie przerwę w spokojnym kącie na pięć minut, czy wolisz porozmawiać ze mną o tym, co się właśnie stało? To daje im poczucie agencji, co jest kluczowe dla rozwoju intrynsycznej motywacji.

Rozważmy wspólne zachowanie

Po konflikcie lub niewłaściwym zachowaniu, poświęć sobie czas na krótką refleksję. Zapytaj: Co się stało? Co czułeś? Co mogłeś zrobić inaczej? Jak możemy wszystko naprawić?

Ten proces buduje samoświadomość i umiejętności rozwiązywania problemów. Pokazuje również, że dorosły jest po stronie dziecka, pracując z nimi, aby rozwijać się, a nie przeciwko nim.

Spójność z elastycznością

W takich momentach elastyczna reakcja, jak dostosowanie oczekiwań lub odroczenie dyskusji, może zapobiec eskalacji. Wyjaśnij, dlaczego jesteś elastyczny: widzę, że jesteś bardzo zmęczony. Porozmawiajmy o tym, co się stało po odpoczynku.

Powszechne wyzwania i jak je pokonać

Wprowadzenie dyscypliny nieprzymierzającej kary nie zawsze jest łatwe.

Czy to nie zrujnowałoby dziecka?

Nie karująca dyscyplina nie jest permisywna. Ma jasne granice i prowadzi do konsekwencji, ale konsekwencje te są logiczne, szczerze i ukierunkowane na nauczanie.

A co z poważnym niewłaściwym zachowaniem, takim jak uderzenie lub kłamstwo?

Poważne niewłaściwe zachowanie wymaga poważnej reakcji, ale kara nie jest jedyną opcją. W przypadku uderzenia natychmiastową interwencją jest oddzielenie dzieci i zapewnienie bezpieczeństwa. Następnie omówić, co się stało, pomóc dziecku zrozumieć wpływ i praktykować alternatywy, takie jak używanie słów.

Nie mam czasu na rozmowę o każdym zachowaniu.

W tym celu można się nauczyć, że wprowadzanie do pracy w sposób niezależny, niezależny od innych, może wydawać się bardzo wymagające, ale teraz zainwestowanie czasu w nauczanie dzieci umiejętności pozwala na znacznie większe oszczędności czasu.

Co jeśli mój partner lub współuczeń nie zgadzają się z tą metodą?

W przypadku, gdy jeden dorosły stosuje karę, a drugi - wskazówki, dzieci mogą nadal uczyć się z obu, chociaż mogą być zdezorientowane.

Długoterminowe korzyści wynikające z połączenia rozwoju z dyscypliną bezkarną

Dzieci, które dorastają z dyscypliną niekarną, która wspiera myślenie rozwoju, zyskują znacznie więcej niż dobre zachowanie. samoregulacjazdolność do zarządzania emocjami, myślami i zachowaniami w sposób produktywny. motywacja wewnętrznaW tym celu, w ramach programu "Studium" w ramach programu "Studium" w ramach programu "Studium" w ramach programu "Studium" w ramach programu "Studium" w ramach programu "Studium" w ramach programu "Studium" w ramach programu "Studium" w ramach programu "Studium" w ramach programu "Studium" w ramach programu "Studium" w ramach programu "Studium" w ramach programu "Studium" w ramach programu "Studium" w ramach programu "Studium" w ramach programu "Studium" w ramach programu "Studium" w ramach programu "Studium" w ramach programu "Studium" w ramach programu "Studium" w ramach programu "Studium" w ramach programu "Studium" w ramach programu "Studium" w ramach programu "Studium" w ramach programu "Studium" w ramach programu "Studium" w ramach programu "Studium" w ramach programu "Studium" w ramach programu "Studium" w ramach "Studium" w ramach "Studium" w ramach "Studi

Co więcej, te dzieci uczą się. odpornośćW przypadku trudnej klasy, trudnego sportu lub wyzwania przyjaźni nie rozpadają się, szukają strategii, proszą o pomoc i próbują dalej.

Badania pokazują, że studenci z myślą o rozwoju są bardziej skłonni do podejmowania wyzwania w kursach, trwania na studiach i odzyskiwania od niepowodzenia akademickiego.

Być może najważniejsze, że te dzieci dorosły do dorosłych, którzy przyjmują uczenie się przez całe życie. Rozumieją, że umiejętności można rozwijać, że błędy są kamieniami wskokami, i że dyscyplina to rozwój, a nie karanie. Ta podstawa jest jednym z największych darów, jaki możemy dać następnemu pokoleniu.

Wniosek

Wspieranie myślenia o wzroście u dzieci nie polega na tym, aby przez presję lub pochwałę starały się bardziej. Chodzi o stworzenie środowiska, w którym czują się wystarczająco bezpiecznie, aby próbować, porażka i spróbować ponownie, a gdzie dyscyplina jest narzędziem nauczania, a nie bronią kontroli. Discyplina niekarna zapewnia to środowisko.

Wybrać jedną z strategii z tego artykułu, może używając yet lub pochwalić wysiłek i ćwiczyć go codziennie. Z czasem zauważysz zmiany nie tylko w zachowaniu dziecka, ale także w jego wewnętrznym dialogu.

Aby uzyskać więcej informacji na temat myślenia o wzroście, odwiedź Mentalność działa/W celu głębszego zagłębienia się w dyscyplinę niekarną, /przejrzyj Praca Alfie Kohn O karze i nagrodzie. Amerykańskie Stowarzyszenie Psychologiczne W tym celu Komisja Europejska podjąła decyzję o wdrożeniu w życie dyrektywy w sprawie kontroli i kontroli. 0 do 3 organizacja daje praktyczne wskazówki na wczesne dzieciństwo.