Ukryte psychologii myślenia rodziców w czasie kryzysu

W tych chwilach niepewności sposób, w jaki wymyślamy nasze walki może albo budować, albo utrudniać odporność naszej rodziny. Carol DweckWśród rodziców, którzy przeżywają czasy turbulencji, taką myślą rozróżnia się rozbicie i przebicie. Oferuje ona ramy, aby przekształcić chaos przejścia w strukturalną okazję do rozwoju rodziny.

Rzeczywistość jest taka, że większość rodziców wie. Co to jest? W tym artykule przejdziemy od nauki, dlaczego nastawienie myślenia ma znaczenie, poprzez konkretne przejścia, które nas testują, do konkretnych, praktycznych strategii, które działają na wszystkich etapach rozwoju. Cel nie jest doskonałością. Cel jest ramą, do której możesz dotrzeć, gdy najbardziej go potrzebujesz.

Dlaczego nastawienie myślowe zmienia mózg rodziny

Kiedy rodzic działa z fikcyjnej mentalności, rozgniew dziecka lub zakłócenia w domu wydaje się być wyrokiem na jego zdolności rodzicielskie. To wywołuje reakcję na stres, zatopując mózg kortizolem i ograniczając naszą uwagę do natychmiastowego przetrwania.

W tym samym czasie, w którym mózg uwalnia dopaminę, w celu uzyskania rozwiązań, poprawia się uczenie się i adaptacyjne zachowanie. potwierdza neuroplasticity W tym czasie, w którym wprowadzamy w życie, wchodzimy w skład tego, że nasze mózgi rozwijają się przez całe życie, tworząc nowe drogi neuronowe oparte na naszych doświadczeniach. Świadomie zmieniając perspektywę, dosłownie przełączamy mózg, aby stać się bardziej odporni.

W przypadku dzieci, które są w stanie wzrostu, wraz z rodzicami, wraz z rodzicami, wraz z rodzicami, wraz z rodzicami, wraz z rodzicami, wraz z rodzicami, wraz z rodzicami, wraz z rodzicami, wraz z rodzicami, wraz z rodzicami, wraz z rodzicami, wraz z rodzicami, wraz z rodzicami, wraz z rodzicami, wraz z rodzicami, wraz z rodzicami, wraz z rodzicami, wraz z rodzicami, wraz z rodzicami, wraz z rodzicami, wraz z rodzicami, wraz z rodzicami, wraz z rodzicami, wraz z rodzicami, wraz z rodzicami, wraz z rodzicami, wraz z rodzicami, wraz z rodzicami, wraz z rodzicami, wraz z rodzicami, wraz z rodzicami, wraz z rodzicami, wraz z rodzicami, wraz z rodzicami, wraz z rodzicami, z rodzicami, wraz z rodzicami, z rodzicami, z rodzicami, z rodzicami i rodzicami.

Przemiany, które drżą rodziny

W tym czasie, gdy rodzaj przejścia jest różny, stres psychologiczny jest powszechny.

  • /Gieograficzne przeniesienie: Dzieci pozostawiają za sobą przyjaciół, znajome rutyny i poczucie "domu". Rodzice często borykają się z izolacją i logistyką wsiadania w nowym środowisku.
  • Zmiany w strukturze rodziny: Rozwód, ponowne małżeństwo lub urodziny brata lub siostry zmieniają dynamikę rodziny, co powoduje niepewność, konflikty lojalności i rywalizację, które trzeba ostrożnie przeprowadzić.
  • Kariera i zmiany finansowe: Kiedy rodzic traci pracę, wraca do pracy lub założy nowy biznes, to wprowadza w niepewność finansową.
  • Kryzys zdrowotny: Wystarczy, że w przypadku chronicznej diagnozy, walki z zdrową psychiczną lub nagłej choroby każdy wchodzi w nowy normal, w sposób opieki, strachu i adaptacji.
  • Wzrost rozwoju: Nawet pozytywne przejścia, takie jak dziecko wchodzące w nastolatkę lub wychodzące na studia, stanowią utratę poprzedniej struktury rodziny i wymagają zasadniczej renegocjacji związków.

W związku z tym, że w przypadku, gdy rodzina ma przejście, wprowadza się w życie, wprowadza się w życie, wprowadza się w życie, wprowadza się w życie, wprowadza się w życie, wprowadza się w życie, wprowadza się w życie, wprowadza się w życie, wprowadza się w życie, wprowadza się w życie, wprowadza się w życie, wprowadza się w życie, wprowadza się w życie, wprowadza się w życie, wprowadza się w życie, wprowadza się w życie, wprowadza się w życie, w życie, w życie, w życie, w życiu, w życiu.

Pięć strategii, które działają w czasie rzeczywistym

Właściwie, w przypadku gdy w rodzinie istnieje najbardziej stresujące momenty, można wdrożyć pięć praktycznych strategii, które opierają się na sobie, ale mogą być stosowane w zależności od sytuacji.

Strategiczne użycie słowa "tak"

Słowo "przestoje" jest być może najpotężniejszym narzędziem w słownictwie rodzica myślącego o wzroście. Zmieni stałe stwierdzenie porażki ("nie mogę poradzić sobie z tym ruchem") w linię czasu wzrostu ("Nie wiem, jak poradzić sobie z tym ruchem /aleDodając "przynajmniej" do wewnętrznego narracji, tworzy psychologiczną przestrzeń do uczenia się. Przyznaje, że walka jest realna, ale tymczasowa. /ale"Ta niewielka zmiana językowa aktywuje regiony mózgu związane z wytrwałością i rozwiązywaniem problemów, a nie porażką i wycofanie się.

W przypadku, gdy rodzice się nie zgadzają, używają "ale" jako zwolnienia. Sekwencja ma znaczenie. Najpierw sprawdź, a następnie rozszerz. "Wiem, że to jest okropne. Tęsknisz za starymi przyjaciółmi tak bardzo, że boli.

A jeszcze nie znalazłeś swoich ludzi tutaj. To może się zdarzyć. Jesteś dobry w tworzeniu połączeń.

Wykorzystanie pochwały jako narzędzia do szkolenia nerwów

W fikcyjnym umyśle często oznakowujemy dzieci ("Jesteś tak mądry!" "Jesteś artystyczna".). Etichety, nawet pozytywne, mogą stać się więzieniami psychicznymi. Dziecko chwalone za bycie "mądre" może uniknąć wyzwań, które zagrożają tę tożsamość. W umyśle rozwoju, chwaliśmy wysiłek, strategie i wytrwałość proces.

Zamiast "Jesteś tak odważny w tym ruchu", spróbuj "Widziałem, że bałeś się iść do nowej szkoły, ale wpadłeś głęboko i wszedł w to. To było naprawdę odważne". To uczy dzieci, że ich wartość wynika z ich działań i wyborów, a nie z ich wrodzonych cech. Badania wykazały, że że proces pochwały wspiera większą motywację i odporność w obliczu niepowodzeń, gdy dzieci uczą się przypisywać sukces kontrolnym czynnikom, takim jak wysiłek.

Wykorzystując taką metodę, można wyrazić się w sposób niejasny: "Przyjaśniałeś trzy różne podejścia do tego problemu matematycznego, zanim znalazłeś właściwy". Albo "Proszyłeś nauczyciela o pomoc, chociaż byłeś zdenerwowany. To wymaga odwagi". Specyfikacja sprawia, że uczenie się jest widoczne dla dziecka i wzmacnia ścieżki nerwowe do myślenia strategicznego.

Znowu opracowywane bez zaprzeczenia

Przemiany życia są w istocie stresujące, ale narracja, którą tworzymy wokół nich, dyktuje wpływ emocjonalny. Przeoczenie poznawcze to akt zmiany znaczenia czynnika stresującego, aby zmienić reakcję emocjonalną. Na przykład, przemieszczenie się w miasta może oznaczać opuszczenie przyjaciół (stratę), ale oznacza również budowanie nowego życia i szerszego spojrzenia na świat. Kiedy nastolatek narzeka na nowe zasady domu z powodu zmiany rodziny, zatwierdź frustrację, ale następnie zbadaj, co reguła chroni (bezpieczeństwo, połączenie).

Najczęstszym błędem, jaki popełniają rodzice w reframeingu, jest zbyt szybkie przejście do pozytywnego. Jeśli dziecko płacze nad straconą przyjaźń, to mówienie: "Ale pomyśl o wszystkich nowych przyjaźniach, które zrobisz!" wydaje się nieważne. Badania na temat regulacji emocji są jasne: musisz całkowicie uznać negatywne emocje, zanim będziesz mógł je reframewać.

Cykl rozkładu i naprawy

Wystarczy, że w ciągu ostatnich kilku lat, w którym wprowadzono w życie wprowadzone w życie dzieci, wprowadzono w życie dzieci, które są w stanie się rozwijać, a w których nie ma żadnych problemów z ich rozwojem. naprawka- Nie.

Kiedy stracisz spokój, przeprosić. Zastanów się, co możesz zrobić inaczej następnym razem. Powtórz kontakt z dzieckiem. Ta sekwencja ruptury i naprawy to prawdziwe wykazanie umysłu rozwoju. Uczy dzieci, że relacje są odporne i że błędy są okazją do połączenia, a nie wstydem.

Rozmowa o naprawie ma strukturę: nazw coś, co zrobiłeś źle, uznaj wpływ, powiedz, co zrobisz inaczej, i poproś o nowy początek. "Przykni, że cię wkurzyłem w ten bałagan. To nie było sprawiedliwe. Trudno było ci się dostosować, i powinienem był być cierpliwy. Następnym razem, zanim będę mówił, oddycham.

Czy możemy spróbować ponownie?"

Dzieci uczą się znacznie więcej od tego, jak rodzice radzą sobie z porażkami, niż od tego, jak radzą sobie z sukcesem.

Strukturowana metacognicja dla całej rodziny

Stwórz codzienny "Growth Huddle", w którym każdy może dzielić się wyzwaniem, z którym się spotkał, jak się nim poradził i czego się nauczył. To normalizuje dyskusję o walce i określa ją jako dane dotyczące wzrostu, a nie dowodu porażki. Dla dorosłych może to być praktyka dziennikarstwa. Zapytaj się: "Co było najtrudniejszym momentem w tym tygodniu? Jak zareagowałem?

Co zrobiłbym w wersji "rozwoju"? Co mogę spróbować następnym razem?"

W tym czasie, w którym dzieci są w stanie się uczniami, nie ma potrzeby, aby rozwijać się w różnych sytuacjach. Ten rozróżnianie daje bezpieczeństwo psychiczne. Dzieci uczą się, że mogą być uczciwi w walce bez rozwiązania, którego nie poprosiły.

Dostosowanie pracy do każdego etapu rozwoju

Wystarczy, aby wdrożyć taką metodę rozwoju, aby odpowiednio dopasować się do jego rozwoju.

W wczesnym dzieciństwie (w wieku 2-5 lat)

W tym stadium dzieci są bardzo dostosowane do emocjonalnych sygnałów - zjawisko znane jako zarażenie emocjonalne. Twój spokój lub panika jest natychmiast wchłonięty przez dziecko. Skup się na bezpieczeństwie i przewidywalności. Użyj "jeszcze" w prostych słowach: "Nie śpisz jeszcze w nowym pokoju, sprawdźmy, że będzie miło razem". Uważaj swoje duże uczucia, potwierdzając jednocześnie ich zdolność do dostosowania się.

Trzymaj strategie konkretne i skoncentrowana na grze.

W tym momencie dzieci nie potrafią jeszcze rozróżnić między stanami tymczasowymi a stałymi. Złe poranki są jak zły życie. Twoim zadaniem jest zapewnienie im kontekstu czasowego, którego nie mają. "Wiem, że jesteś smutny.

Średnie dzieciństwo (w wieku 6-12 lat)

Dzieci w wieku szkolnym są konkretnymi myślicielami, którzy boją się odrzucenia społecznego i porażki. Podczas przejścia mogą działać lub regresować. Proces-pławiają swoje wysiłki, aby zaprzyjaźnić lub nauczyć się nowej rutyny. Wprowadź do nich formalnie koncepcję "plasticzności mózgu". Dzieci kochają wiedząc, że dosłownie budują swój mózg poprzez rozwiązywanie trudnych rzeczy.

Jeśli walczą z nową szkołą, zatwierdź ból, ale skup się na wzroście. "Twój mózg uczy się nowej mapy. Czuje się teraz ciężko, ale z każdym dniem staje się coraz silniejszy".

Dzieci zaczynają porównywać się z rówieśnikami i rozwijać wewnętrzne narracje o swoje umiejętności. Dziecko, które po przeprowadzce ma problemy z czytaniem, może zdecydować: "Nie potrafię czytać" zamiast "przyzwyczajam się do nowej szkoły, a czytanie jest tymczasowo trudniejsze". Rodzic, który ma myślą o wzroście, aktywnie rzuca wyzwanie tym fikcyjnym narracji, wskazując na przeciwprzykłady: "Pamiętaj, w zeszłym roku nie mogłeś zrobić tego problemu matematycznego, a teraz możesz?

W wieku nastolatków (w wieku 13+ lat)

Dzieci są neurologicznie przygotowane do stałego myślenia o społecznych hierarchii i tożsamości. Przejście może być poważnym ciosem dla ich społecznego stanowiska lub poczucia siebie. Jednak rozwijające się zdolności poznawcze pozwalają na wyrafinowane metacognizacje. Otwarcie omówić z nimi ramy myślenia wzrostu. Analizuj filmy lub książki, w których postaci wykazały wzrost.

Bądź szczery o swoich walkach jako błędny rodzic. Cel jest przejście z zarządzania ich życiem na konsultanta dla ich wzrostu. Zadaj silne pytania: "Która część tego jest dla ciebie najtrudniejsza?

Występuje to w sposób, który pomaga w rozwoju. "Mocę się zastanawiać nad wszystkimi rzeczami, których tęsknię, i wpadam w oczy, że życzę sobie, żeby było inaczej. Próbuję sobie przypomnieć, że to jest sezon, a my tu budujemy życie. Jest to trudne, ale ja praktykuję".

Układ odpornościowy rodziny

W końcu celem nie jest tylko przetrwanie przeprowadzki lub utraty pracy, ale także wychodzenie z niej jako silniejsza, bardziej spójna jednostka. Filozofia rodzicielskia wzrostu buduje "system odpornościowy" dla rodziny. Stwarza kulturę, w której błędy nie są wstydliwe, ale są uważane za "dane uczenia się".

Budowanie tej kultury wymaga celowości. To oznacza tworzenie rodzinnych rytuałów, które celebrują wysiłek nad wynikami. To oznacza publiczne uznanie, kiedy coś jest trudne i wybranie, aby stawić temu czoła razem. To oznacza, że pozwalają dzieciom zobaczyć, jak walczysz i się odzyskasz.

Wśród tych, które są najbardziej silne w sytuacji trudności, są rodziny, które mają wspólne cechy: utrzymują otwartą komunikację, mają wspólną optymistyczną perspektywę i rozwijają normy rozwiązywania problemów, które obejmują wszystkich członków. Mentalność wzrostu zapewnia ramy poznawcze, które umożliwiają te cechy. Bez przekonania, że walka może prowadzić do wzrostu, otwarta komunikacja o trudności jest zagrożeniem.

Praktyka, która nigdy się nie kończy

Utrzymanie nastawienia do rozwoju nie jest tylko jednym wydarzeniem, ale codziennym praktyką. To jest wybieranie słowa "Nie wiem jeszcze" zamiast "Nie mogę". To jest patrzenie na rozkład dziecka i postrzeganie szans na połączenie, a nie oskarżenie o swoje umiejętności. To postrzeganie przemieszczenia, rozwodu lub diagnozy jako rozdział w historii rodziny, a nie końca. Wstawieniem tych zasad w tkankę rodzicielską, dajesz swoim dzieciom najbardziej trwały dar: przekonanie, że są zdolni do nauki z walki, że ich przyszłość nie jest napisana na kamieniu i że zawsze mają moc na rozwój.

Przemiany przyjdą. Stres jest nieunikniony. Ale wzrost? To wybór, który możesz zrobić dla swojej rodziny, zaczynając od teraz. A pięknym paradoksem jest to, że za każdym razem, gdy wybierzesz wzrost, ułatwisz wybór następnym razem.

Sterowane drogi neuronowe wzmacniają. Kultura rodzinna pogłębia się. Wzmocnienie się tworzy. To jest praca życia i jest warta każdej chwili.