Rozumienie lęku przed porażką - więcej niż tylko zła ocena

Strach przed porażką, znany klinicznie jako atichyfozja w swojej najbardziej skrajnej formie, jest głęboko zakorzenioną reakcją emocjonalną, która może powstrzymać dzieci przed osiągnięciem pełnego potencjału. Przewyższa po prostu nie lubiąc błędów; tworzy ciągły niepokój przed nie spełnieniem oczekiwań, niezależnie od tego, czy te oczekiwania pochodzą od rodziców, nauczycieli lub samego dziecka.

Dziecko, które unika nowych czynności, odmawia próby wykonywania trudnych zadań, wypowiada się przed rozpoczęciem, lub wykazuje ekstremalną frustrację, gdy coś pójdzie nie tak, może walczyć z obawą przed porażką. Objawy fizyczne, takie jak żołądek, ból głowy lub problemy ze snem, często pojawiają się przed testami, występami lub jakakolwiek sytuacją, w której są postrzegane sąd. Rozumienie tych sygnałów pozwala rodzicom i wychowawcom wtrzymać się z współczuciem i strukturalnymi strategiami, zanim strach się zakorzeni.

Badania z zakresu psychologii rozwojowej pokazują, że dzieci tworzą przekonania o sukcesie i porażce już w wieku czterech lub pięciu lat, często odzwierciedlając wiadomości, które pochłaniają od dorosłych. Amerykańskie Stowarzyszenie Psychologiczne podkreśla W związku z tym pomoc dzieciom w reframewaniu niepowodzenia nie jest tylko kwestią sukcesu akademickiego buduje odporność emocjonalną, która trwa przez całe życie i wpływa na sposób, w jaki radzi sobie z porażkami zawodowymi, wyzwaniami związanymi z osobistymi celami w późniejszym życiu.

Ważne jest również rozróżnienie między zdrową ostrożnością a paraliżującym strachem. Niewielka ilość strachu może zmotywować dziecko do przygotowania się ostrożnie, ale gdy to uniemożliwia całkowicie próbowanie, konieczna jest interwencja.

Siła rozwoju: zmienianie postrzegania siebie przez dzieci

W sercu przezwyciężania strachu przed porażką leży koncepcja myślenia wzrostu, popularyzowana przez psychologię Carol Dweck w swojej książce. Mentalność: Nowa psychologia sukcesu. Mentalność wzrostu to przekonanie, że inteligencja i umiejętności można rozwijać poprzez poświęcenie, ciężką pracę i uczenie się z błędów. W przeciwieństwie do tego, fikcyjny umysł postrzega talent jako statyczny albo masz go, albo nie, co czyni z niepowodzenia niszczycielski wyrok na jego wrodzoną wartość. Dzieci, które działają z fikcyjnej umysłu, często unikają wyzwań, aby chronić swoje ego, podczas gdy ci z rozwojem umysłu przyjmują trudności jako szansę na rozwój.

Dzieci z myślą o rozwoju są znacznie bardziej skłonne do przyjęcia wyzwań, wytrwałości w przeszkódach i postrzegania wysiłku jako drogi do opanowania. niepowodzenie nie jest ostatecznym celem Aby rozwinąć ten sposób myślenia w domu lub w klasie, język, który używasz każdego dnia, musi się zmieniać.

  • Zamiast: "Jesteś taki mądry!"
    Powiedz: Pracowałeś naprawdę ciężko, by rozwiązać ten problem.
  • Zamiast: nie martw się, następnym razem będziesz lepiej.
    Powiedz: Co nauczyłeś się z tego doświadczenia, że możesz spróbować inaczej?
  • Zamiast: To jest dla ciebie zbyt trudne.
    Powiedz: To jest wyzwanie, ale wierzę, że możesz to zrozumieć praktyką.
  • Zamiast: Udałeś egzamin.
    Powiedz: Test ten pokazuje, czego jeszcze nie opanowałeś.

Badania z myślą W przypadku dzieci, które nie są w stanie osiągnąć wyników, w przypadku których nie są w stanie osiągnąć wyniku, nie ma się w nich żadnego zwrotu.

Dodatkowo, pomaga omówić słynne przykłady myślenia o rozwoju w akcji. 10 000 prób Thomas Edison przed wynalezieniem żarówki, 12 odrzuconych przez J.K. Rowling przed opublikowaniem Harry'ego Pottera, a Michael Jordan zostaje wycięty z jego drużyny koszykówki w szkole średniej to klasyczne historie, które ilustrują, jak wytrwałość i uczenie się z porażki prowadzą do ostatecznego sukcesu.

Praktyczne pozytywne strategie rozwiązywania problemów

Podczas gdy mentalność stanowi podstawę, konkretne strategie rozwiązywania problemów dają dzieciom przydatne narzędzia do użycia, gdy pojawia się strach. Techniki te powinny być nauczane wyraźnie, regularnie praktykowane i wzmacniawane przykładem z rzeczywistego świata. Poniżej przedstawiono pięć strategii opartych na dowodach, które mogą mieć głęboką różnicę w sposobie podejścia dzieci do trudnych sytuacji.

1. Rozdziel wyzwania na kroki, które można sobie poradzić

Jednym z najbardziej skutecznych sposobów na zmniejszenie przeciążenia związanego z obawą przed porażką jest nauczenie dzieci, jak rozdzielić duże zadania na mniejsze, osiągalne elementy.

Pracuj ze swoim dzieckiem, aby wyliczyć każdy krok: Pierwszy, wybierzemy temat. Następnie, zbierzemy trzy fakty. Jutro, rozbijemy schemat. Świętuj ukończenie każdego kroku, a nie tylko końcowy produkt.

2. Zmienić niepowodzenia jako dane, a nie osąd

Dzieci często postrzegają porażkę jako wyrok o swojej wartości. Pomóż im ją zmienić w formę informacji zwrotnych informacje, które mówią im, co nie zadziałało i wskazują na lepszy sposób podejścia. Zachęcajcie do pytania: Czego mogę się z tego nauczyć? Zamiast "Dlaczego nie jestem wystarczająco dobry?" Ta zmiana zmienia negatywną reakcję emocjonalną w konstruktywną, analityczną.

Jednym z prostych ćwiczeń jest metoda Trzej pytań po każdym powstawaniu negatywności:

  1. Co poszło dobrze? (Zapracować każdy sukces, niezależnie od tego, jak małe nawet wysiłek liczy.)
  2. Co nie poszło zgodnie z planem? (Zidentyfikuj konkretną przeszkodę bez obwiniania.)
  3. Co mogę spróbować następnym razem? (Rozpodaj jeden lub dwa nowe pomysły, aby je przetestować.)

W czasie dzieci uczą się szukać rozwiązań zamiast się wkurzać w samodzielną winę. Możesz również samemu to zaprojektować po niewielkim niepowodzeniach powiedzmy, spalić kolację wypowiadając trzy pytania na głos.

3. Naucz pozytywny dialog i wewnętrzny dialog

Głos w głowie dziecka może być ich największym sprzymierzeńcem lub najpotężniejszym krytykem. Nie mogę tego zrobić, zepsuję to, wszyscy się ze mnie śmieją. Nauczanie ich zastępować te myśli wspierającymi, realistycznymi stwierdzeniami jest potężną umiejętnością, która z czasem przełącza drogi neuronowe.

Tworzyć listę power fraz razem, takich jak:

  • Jeszcze nie wiem, ale się dowiem.
  • Błędy pomagają mi nauczyć się, co nie działa.
  • To w porządku prosić o pomoc.
  • Jestem odważny, bo próbowałem czegoś ciężkiego.
  • To trudne, ale wcześniej radziłem sobie z trudnymi rzeczami.

W czasie spokoju ćwicz używanie tych fraz głośno, aby stały się automatyczne, gdy pojawia się niepokój. Możesz to zaprojektować dla dziecka, opowiadając swoją samodzielną mowę: Jestem zdenerwowany tą prezentacją, ale wiem, że jestem przygotowany.

4. Użyj opowieści i przykładów, aby normalizować walkę

Dzieci uczą się poprzez historie. Dzielenie się opowieściami słynnych naukowców, sportowców lub wynalazców, którzy wielokrotnie nie zrobili tego, co chcieli, może znacznie zmienić perspektywę dziecka. Poza zwykłymi przykładami, rozważ podział historii z różnych dziedzin: artystów takich jak Vincent van Gogh, który sprzedał tylko jeden obraz w swoim życiu, wynalazców takich jak Alexander Graham Bell, który stał przed stałą krytyką, lub nowoczesnych przedsiębiorców takich jak Sara Blakely, która za swój sukces uznaje zachęty ojca do porażki.

Jeszcze bardziej potężne są opowieści o ludziach, których dziecko osobiście zna rodzice, którzy walczyli z matematyką, ale teraz używają jej z pewnością siebie, bracia, którzy nie byli w zespole, ale ćwiczyli, sąsiedzi, którzy dwa razy nie zdawali egzaminu jazdy, zanim przeszli. Kiedy dzieci widzą, że porażka jest powszechna i przetrwa, ich własny strach traci przewagę. Co myślisz, że ta osoba nauczyła się z ich porażki? Aby wzmocnić lekcję i uczynić historię osobistą.

5. Zachęcaj do myślenia i elastycznego myślenia

Strach przed porażką często wynika z przekonania, że istnieje tylko jeden prawidłowy sposób na osiągnięcie sukcesu. Naucz dzieci, że problemy zazwyczaj mają wiele rozwiązań. Brainstorming bez osądu (nawet głupie pomysły) rozszerza ich myślenie i zmniejsza presję na znalezienie idealnej odpowiedzi. Ta technika buduje elastyczność poznawczą, kluczowy składnik odporności.

W rzeczywistych sytuacjach: Nie mamy mleka. Jakie są trzy różne sposoby, w jakie możemy rozwiązać ten problem? lub Wypraca domowa jest jutro i przegapiliście autobus. Jakie są wasze opcje? Kiedy dzieci praktykują elastyczne myślenie w scenariuszach z niskimi stawkami, stają się bardziej elastyczne i mniej paraliżowane w scenariuszach z wysokimi stawkami. Z czasem uczą się, że zawsze jest droga naprzód, nawet jeśli pierwsza próba nie powiodła.

Wspieranie emocjonalnie dziecka

W przypadku gdy emocjonalne środowisko w domu lub w szkole nie jest wspierające, nie wystarcza samemu w sobie strategii.

Chwal wysiłki, proces i wytrwałość

Jak już wspomniano, przesunięcie pochwały z wyniku na proces jest niezbędne. Ale to wykracza poza słowa. Kiedy dziecko nie osiąga rezultatu, najpierw potwierdź swoje uczucia: Widzę, że jesteś naprawdę zdenerwowany tą oceną. W porządku czuć się rozczarowany. Dopiero po uznaniu emocji przechodzisz na rozwiązywanie problemów. Dzięki temu nauczysz, że uczucia są dozwolone i że nie muszą kontrolować działań.

Stwórz bezpieczne miejsce dla błędów

Niech dziecko widzi, że spalasz kolację, zapominasz o spotkaniu lub przegrywasz grę i reagujesz w łasce. Powiedz głośno: No to nie zadziałało. Co mogę się nauczyć następnym razem? Śmiej się razem z małych niepowodzeń.

Wprowadź rodzinne normy wokół niepowodzenia. Na przykład, zrób niepowodzenie tygodnia kolację, w której każda osoba dzieli się jednym błędem i tym, czego się od niego nauczyła. Piękne Oops! / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / Dziewczyna, która nigdy nie popełniała błędów Dla starszych dzieci, rozważ obejrzenie filmów lub programów przedstawiających postaci pokonujących porażki, a następnie omówić razem lekcje.

Zdrowe zachowanie i życzliwość

Dzieci absorbują więcej z tego, co robisz niż co mówisz. Jeśli się pobijesz nad błędem, nauczą się tego samego. Zamiast tego, wzorować współczucie dla siebie. Użyj takich stwierdzeń jak: Czuję się sfrustrowany, że się popsułem, ale nie będę zły do siebie. Po prostu spróbuję jeszcze raz jutro.

To uczy, że porażka nie jest powodem do osłabienia siebie.

Według Eksperci Instytutu Umysłu DzieckaW przypadku dzieci, które dorastają w domach, w których rodzice są wzorem spokojnej reakcji na porażkę, częściej rozwijają te same umiejętności radzenia sobie z tym.

Kiedy szukać pomocy specjalistycznej

Chociaż często obawia się porażki, to w pewnym wypadku jest to normalne, intensywny lub trwały lęk, który zakłóca codzienne życie, może wymagać profesjonalnej pomocy.

Podstawy oparte na dowodowych badaniach, takie jak terapia behawioralna poznawcza (CBT), są bardzo skuteczne w pomaganiu dzieciom restrukturyzować zniekształcone myśli o porażce i rozwijać umiejętności radzenia sobie z tym. Terapeuci mogą również używać terapii ekspozycji w małych, kontrolowanych krokich, aby pomóc dziecku w obliczu obawnych sytuacji bez przytłaczającego stresu. W niektórych przypadkach można rozważyć leczenie w przypadku występujących wraz z niepokojem zaburzeń, ale terapia pozostaje pierwszą linią leczenia.

Rozumiano.org W tym przypadku, w przypadku gdy dziecko ma różnice w uczeniu i myśleniu, takie jak dysleksja lub ADHD, jest szczególnie podatne na strach przed porażką, ponieważ może doświadczyć większej liczby zawodów akademickich.

Wniosek: budowanie wytrzymałości na całe życie

Pomaganie dziecku przezwyciężyć strach przed porażką nie polega na eliminowaniu błędów, ale na zmianie relacji z nimi.

Celem nie jest wychowanie dziecka, które nigdy nie zawiodło, ale które wie, jak wstać, nauczyć się z upadku i iść naprzód. Każdy mały zwycięstwo za każdym razem, gdy próbuje coś ciężko, prosi o pomoc lub śmieje się z głupiej pomyłki wzmacnia, że porażka jest normalną, a nawet wartościową, częścią wzrostu. Cierpliwością, praktyką i właściwym nastawieniem umysłu możesz pomóc dziecku przekształcić strach w odwagę, a przeszkody w możliwości. Nawyki, które dziś budujesz, będą im służyć nie tylko w szkole, ale w każdym przyszłym przedsięwzięciu, od kariery po relacje po osobiste marzenia. Zacznij od małego, bądź konsekwentny i obserwuj, jak rozkwita odporność dziecka.