Kiedy dziecko zaczyna wyrażać niepewność co do swojej tożsamości, może to wzbudzić w każdym rodzicu różne emocje. Możesz czuć się niepokojony, chroniący lub niepewny co do słów.

Uszkodzenie tożsamości to złożony, trwający proces, który często zaczyna się w wczesnej młodości i może trwać długo w dorosłości. Dziecko może wątpić w jego płci, seksualności, kulturowych poglądach, wiary religijne, a nawet w sensie celu.

Zrozumienie niepewności w tożsamości dzieci i nastolatków

Przed skutecznym wsparciem dziecka, pomaga zrozumieć, jaka jest natura niepewności tożsamości. Dzieci i nastolatki mogą wyrażać wątpliwości co do tego, kim są z szerokiego zakresu powodów, z których wiele jest całkowicie typowymi etapami rozwoju.

Kontext rozwojowy poszukiwania tożsamości

Psychologowie od dawna uznają, że dojrzewanie jest krytycznym okresem kształtowania tożsamości. Faza ta, czasami nazywana "załamaniem tożsamości w stosunku do roli", obejmuje aktywne eksperymentowanie z różnymi rólami, przekonaniami i sposobami prezentowania się światu.

W przypadku młodszych dzieci niepewność tożsamości może występować w prostszych formach. Dziecko może się zastanawiać, czy pasuje do rówieśników, dlaczego czuje się odmienny od siostr, czy dlaczego pewne oczekiwania, jakie stawia się przed nimi, nie są właściwe.

Powszechne czynniki wywołujące niepewność tożsamości

Rozumienie tych czynników może pomóc w zrozumieniu sytuacji dziecka i w lepszym zrozumieniu jego reakcji.

  • Wpływ rówieśników i porównanie społeczne: Dzieci, które spędzają więcej czasu z rówieśnikami, naturalnie porównywają się z innymi, co może wzbudzić w nich pytania o to, kim są, zwłaszcza jeśli czują się odmienne od swoich przyjaciół lub nie potrafią znaleźć grupy, do której należą.
  • Media i reprezentacja: Widać różnorodne tożsamości przedstawione w filmach, książkach, mediach społecznościowych lub w wiadomościach może skłonić dziecko do zastanowienia się, gdzie one pasują.
  • Puberty i zmiany ciała: Zmiany fizyczne w okresie dojrzewania często przyczyniają się do nowej świadomości płci, seksualności i wizerunku ciała.
  • Oczekiwania rodzinne lub kulturowe: Kiedy dziecko czuje się pod presją, by przestrzegać określonych norm rodzinnych, religijnych lub kulturalnych, może doświadczyć wewnętrznych konfliktów, jeśli jego prawdziwe jaźni nie są zgodne z tymi oczekiwaniami.
  • Główne zmiany w życiu: Takie wydarzenia jak zmiana szkoły, przeprowadzka do nowego miasta, rozpad rodziny lub śmierć bliskiego człowieka mogą destabilizować poczucie własnej wartości dziecka i skłonić do głębszego zapytania.

Kiedy zrozumiesz, dlaczego dziecko zadaje ci pytania, możesz lepiej odpowiedzieć i uniknąć reakcji, które mogą zakończyć rozmowę.

Przygotowanie się jako rodzic

Zanim usiądziesz i porozmawiasz z dzieckiem, warto poświęcić czas na przygotowanie się emocjonalnie i intelektualnie.

Rozważ swoje uczucia i uprzedzenia

Naturalnie czujesz silne uczucia, gdy dziecko zadaje pytania o to, kim jesteś. Możesz się martwić, być smutny o przyszłość, być w zamieszaniu, a nawet się bronić.

Zadaj sobie szczerze pytania: Jakie konkretne obawy powstają, gdy myślę o niepewności mojego dziecka? Skąd pochodzą moje własne przekonania dotyczące tożsamości? Czy bardziej martwię się o szczęście mojego dziecka czy o to, jak inni mogą postrzegać naszą rodzinę?

Przed rozmową wychowaj się

Nie musisz być ekspertem, ale posiadanie pewnej wiedzy podstawowej może ci pomóc w niezależności od edukacji dziecka. Amerykańska Akademia Pediatrii lub PFLAGW tym roku, w ramach programu "Przezległość i rozwój społeczeństwa LGBTQ", w ramach programu "Przezległość do społeczeństwa LGBTQ+", można znaleźć w książce "Przeległości do rodziców" przewodniki na temat tożsamości płci, orientacji seksualnej i wsparcia dla młodzieży LGBTQ+.

Edukacja pomaga też rozróżnić typowe zachowania badawcze i oznaki, że dziecko może potrzebować profesjonalnej pomocy. Im więcej wiesz, tym bardziej pewni siebie możesz przejść przez rozmowę bez paniki lub nadmiernej reakcji.

Zatrudnij reakcje

Kiedy dziecko dzieli się czymś wrażliwym, naturalnym impulsem człowieka jest często szybka reakcja, naprawienie tego problemu lub zapewnienie, że wszystko będzie dobrze. Czasami najpotężniejszą reakcją jest po prostu siedzenie z nim w niepewności.

Jak podejść do rozmowy

W samej rozmowie wymaga się intencji. Nie można to napisać, ale można przygotować ramy, które utrzymują w sobie miłość i szacunek.

Zacznij od słuchania

Aktywne słuchanie jest najważniejszą umiejętnością, jaką możesz przyprowadzić do rozmowy. Pozwól dziecku ustawić tempo.

Nie przerywaj, nie koryguj ani nie wchodź w swoje interpretacje. Pozwól dziecku skończyć swoje myśli, nawet jeśli jest to długa pauza.

Uważaj na emocje bez osądu

Uważanie nie oznacza, że zgadzasz się ze wszystkim, co mówi twoje dziecko lub że popierasz określoną drogę. To oznacza, że uznajesz, że ich uczucia są prawdziwe i ważne. Używaj fraz takich jak: "Widzę, że to naprawdę cię obciąga" lub "Mie sens, że poczujesz się niepewny, biorąc pod uwagę wszystko, co się dzieje".

Zadaj pytania otwarte

Otwarte pytania zachęcają dziecko do zbadania własnego myślenia, zamiast dawać odpowiedź, którą chce usłyszeć. Zamiast "Czy mówisz, że jesteś gejem?" próbuj "Czy możesz mi powiedzieć więcej o tym, co masz w głowie?" zamiast "Czy chcesz być chłopcem czy dziewczynką?" próbuj "Co czujesz się najbardziej komfortowo, gdy myślisz o sobie?"

W związku z tym, jak wprowadzamy w życie identyfikację, musimy pamiętać, że tożsamość nie zawsze polega na osiągnięciu określonego celu, ale dla wielu osób to trwająca przez całe życie podróż do bycia kimś.

Podzielić się bezwarunkowym wsparciem

Dzieci muszą jasno i jednoznacznie usłyszeć, że twoja miłość nie zależy od ich tożsamości. Powiedz to bezpośrednio: "Chcę, żebyś wiedział, że nic z tego, co mi powiesz, nigdy nie spowoduje, że przestaję cię kochać. Jestem w twojej drużynie, bez względu na wszystko".

Jeśli twoje osobiste przekonania utrudniają ci zapewnienie bezwarunkowego wsparcia, warto szukać wskazówek od terapeutki lub wspierającej społeczności wiary, która potwierdza różnorodne tożsamości.

Co nie mówić

Nie rób sobie sprawy, czego należy unikać. Nie mów o sobie: "To tak ciężko dla mnie" lub "Co zrobiłem źle?" Nie żądaj pewności: "Jesteś pewny?" lub "Jak wiesz?" Nie mów w katastryficznych kontekstach: "To będzie ci tak utrudniło życie". I nie pośpiesz się na rozwiązania: "Musimy to natychmiast rozwiązać".

W domu tworzyć wspierające środowisko

W domu, w którym identyfikacja jest normalizacja i szacunek, staje się bezpiecznym portem dla dziecka, gdy przechodzi przez niepewność.

Przykładowy akceptacja w codziennych działaniach

Dziecko obserwuje, jak mówisz o ludziach, którzy są od ciebie różni. Zauważa Twoje reakcje na wiadomości, komentarze na temat sław, żarty i milczenie.

Wykorzystaj szanowaną bibliotekę domową i dietę medialną

Obejrzyj swoją rodzinę książkami, filmami i innymi zasobami, które odzwierciedlają różne doświadczenia. Dla młodszych dzieci książki z obrazami z postaciami z różnych struktur rodzinnych, płci i umiejętności normalizują różnorodność. Dla nastolatków powieści, filmy dokumentalne i podcasty, które badają tożsamość z wielu kątów, mogą zapewnić zarówno komfort, jak i słownictwo.

Szanuj prywatność i tempo

Nie każda rozmowa musi się odbywać natychmiast. Dziecko może potrzebować tygodni lub miesięcy, aby rozgryźć jedną z nich, zanim będzie gotowe do rozmowy. Szanuj ich tempo. Nie narzucaj na nich presji, aby podzielili się więcej niż są gotowi, i nie podnieś tematu przed innymi, chyba że dziecko wyraźnie dało pozwolenie.

Zachęcaj do otwartego dialogu bez pytań

Uwaga: "Jestem zawsze tu, jeśli chcesz porozmawiać o czymkolwiek, o czym rozmawialiśmy" lub "Jeśli pojawią się nowe myśli, chciałbym je usłyszeć, gdy będziesz gotowy". Takie podejście utrzymuje drzwi otwarte, nie sprawiając, że dziecko czuje się, że jest pod obserwacją.

Stwórz rytuały rodzinne, które budują więzy

W trakcie badania tożsamości dziecko musi czuć się wdzięczne do swojego miejsca w rodzinie. Regularne rytuały, takie jak rodzinne kolacje, tygodniowe wieczory gry lub poranne kontrole, zapewniają stabilność i pewność. Rytuały te nie muszą być szczegółowe. Sam spójność komunikuje, że rodzina jest stała, nawet gdy inne rzeczy czują się niepewne.

Kiedy i jak szukać wsparcia zawodowego

Chociaż wiele dzieci przechodzi przez niepewność, jeśli tylko rodzina ich wspiera, w niektórych sytuacjach korzystne jest profesjonalne wskazówki.

Świadczenia, że pomoc zawodowa może być pomocna

Zastanów się, czy możesz skontaktować się z lekarzem psychicznym, jeśli dziecko wykaże jakiekolwiek z następujących objawów:

  • Trwający smutek, niepokój lub irytacja, które z czasem nie ulegają poprawie
  • Odstawanie od rodziny, przyjaciół lub czynności, które kiedyś lubiły
  • Znaczące zmiany snu, apetytu lub poziomu energii
  • Wyrażenia bez nadziei lub bezwartości
  • Samodzielne obrażenia lub mówienie o samobójstwie
  • Odmowa szkolna lub gwałtowny spadek wyników akademickich
  • Intensywne konflikty w domu, które wydają się związane z kwestiami tożsamości

Każdy z tych znaków wskazuje, że dziecko może mieć problemy z niezwykłym badaniem tożsamości i może skorzystać z wykwalifikowanego specjalisty, który może zapewnić dodatkowe narzędzia i wsparcie.

Znalezienie odpowiedniego zawodowego

Szukaj terapeutę, który ma szczególne doświadczenie w pracy z dziećmi, nastolatkami i zainteresowaniami związanymi z tożsamością. Projekt Trevor Instytut Umysłu Dziecka zapewnia wskazówki dotyczące wspierania dzieci poprzez badania tożsamości.

W porządku jest wywiad z potencjalnymi terapeutami i zapytanie o ich podejście. Chcesz kogoś, kto będzie wspierał odkrycie siebie dziecka bez narzucania własnego programu, a także kto będzie wspierał ciebie jako rodzica w podróży wraz z dzieckiem.

Trzeba użyć terapii rodzinnej

Czasami indywidualna terapia dla dziecka nie wystarczy. Terapia rodzinna może być szczególnie pomocna, gdy niepewność tożsamości spowodowała napięcie lub nieporozumienie w domu.

Wspieraj swoje dziecko w ciągłym badaniu

Wykorzystanie tożsamości rzadko jest procesem liniowym. Wraz z nimi pojawiają się zmiany, zwroty i nowe pytania.

Przyjmuj płynność tożsamości

W rzeczywistości wiele osób nadal się uczą i rozwijają przez całe życie. Dziecko może rozpoznać się w ten sam sposób, a za rok inaczej. To nie jest znak zamieszania lub nieudokumentowania, ale wzrostu i samoświadomości.

Świętuj kamienie milowe bez presji

Kiedy dziecko dzieli się nową wiedzą, ucztaj ją bez nadmiernego reagowania. "Cieszę się, że mi to powiedziałeś. Dziękuję, że mi zaufałeś" jest często bardziej wspierające niż rozległe święto, które może się wydawać przytłaczające. Podobnie, jeśli dziecko zdecyduje się wyjść publicznie, idź za ich przewodnikiem w tym, jak to wygląda i kto się do tego dowie.

Wspieraj swoje dziecko w kierunku reakcji zewnętrznych

Niestety nie każdy będzie tak akceptujący jak ty. Twoje dziecko może być w obliczu pytań, wyśmiewania lub odrzucenia od rówieśników, członków rodziny, a nawet w swojej szkole lub społeczności religijnej. Przygotuj się na tę rzeczywistość, pomagając dziecku opracować strategie radzenia sobie z tym.

Uważaj na siebie jako na rodzica

Wspieranie dziecka poprzez badania tożsamości może być emocjonalnie wyczerpujące. Jeśli dziecko jest dotknięte dyskryminacją, możesz doświadczyć smutku, obaw, a nawet wtórnego traumy.

Uwaga o wpływach cyfrowych i społecznych

Dzieci dorastają w świecie, w którym identyfikacja jest eksplorowana i wyrażana w sieci w sposób, jakich poprzednie pokolenia nigdy nie doświadczyły.

Z pozytywnej strony społeczności internetowe mogą zapewnić weryfikację, informacje i połączenie z rówieśnikami, którzy dzielą podobne doświadczenia. To może być szczególnie cenne dla młodych ludzi, którzy czują się odizolowani w swoim środowisku offline. Jednak przestrzenie cyfrowe wiąże się również z ryzykiem, w tym narażeniem się na dezinformacje, molestowanie i presję na przyjęcie etykiet przed gotowością dziecka. Zachęcaj dziecko do krytycznego myślenia o tym, co widzi w Internecie i do rozmowy z tobą o wszelkich treściach, które czują się mylące lub niepokojące. GLAAD, która oferuje dokładne i potwierdzające informacje o tożsamości.

Spodziewanie i praktyczna nadzieja

Kiedy dziecko wyraża niepewność co do swojej tożsamości, łatwo jest skupić się na ryzyku i wyzwaniach. Ale równie ważne jest, aby rozpoznać mocne strony, które odkrywa ten moment.

Wspieranie i zrozumienie dziecka może znacząco wpłynąć na jego podróż do samopoznawania i pewności siebie. Nie musisz mieć wszystkich odpowiedzi. Musisz tylko pojawić się z miłością, słuchać z otwartym sercem i zobowiązać się do chodzenia z nimi tak długo, jak będzie trwać podróż.