Dzieci i rodzice mają więcej niż tylko zabawny sposób spędzania czasu. To podstawowy element budowlany zdrowych relacji i rozwoju dziecka. Kiedy rodzic siedzi na podłodze, aby zbudować bloki, przebiegać przez sprinklery lub uczestniczyć w wyimaginowanej imprezie herbaty, wysyła silny komunikat: Dzielsza jesteś. Widzę cię. Chcę być z tobą.

Nauka jest za tym wspólnym zawodem

Badania w dziedzinie rozwoju dziecka i neurologii wykazały, że zabawa nie jest tylko przerwą w nauce. jest W roku 2020 amerykańska Akademia Pediatryka podkreśliła, że gra jest niezbędna do zmniejszenia stresu, budowania umiejętności społecznych i wspierania kreatywności. Wspólna gra pomaga również regulować układ nerwowy dziecka, zwłaszcza po momentach frustracji lub strachu. Kiedy rodzic dołącza do relacji z ciepłem i dostosowaniem, dziecko uczy się, że relacje są źródłem bezpieczeństwa i radości.

Jak rozwój mózgu kształtuje gra

W dzieciństwie w pierwszej połowie życia, w którym dzieci są w stanie się rozwijać, w szybkim tempie tworzą się połączenia neuronowe, a gra jest podstawowym środkiem do tego wzrostu. Na przykład proste gry, takie jak peekaboo, uczą niemowląt trwałości obiektów i przyczyny i skutku. Centrum rozwijającego się dziecka na Uniwersytecie Harvarda W wyniku badania naukowego, które przeprowadzono w 2003 r. w Stanach Zjednoczonych, stwierdziono, że gra jest jednym z najpotężniejszych czynników napędzających serve i return interakcje między dorosłymi a dziećmi, które są kluczowe dla budowy silnej architektury mózgu.

Korzyści emocjonalne: związek i regulacja

Dzieci mogą się rozmawiać w różnych formach, w których dzieci mogą się rozmawiać, w których dzieci mogą się rozmawiać, w których dzieci mogą się rozmawiać, w których dzieci mogą się rozmawiać, w których dzieci mogą się rozmawiać, w których dzieci mogą się rozmawiać. Organizacja od zera do trzech W przypadku dzieci, które są obecne i angażowane w życie, zabawa staje się podstawą odporności.

Rodzaj wspólnych działań według wieku i etapu

W każdym wieku nie wszystkie gry wyglądają tak samo. Aby zachować korzystne doświadczenie zarówno dla rodzica, jak i dziecka, pomaga dostosować działania do etapu rozwoju dziecka.

Niemowlęta (012 miesięcy)

W tym etapie gra to wszystko o eksploracji zmysłowej i reakcyjnej interakcji. Takie aktywności jak czas żołądka, śpiewanie śpiączek, robienie zabawnych twarzy i delikatne drgawki pomagają budować zaufanie. Wysokokiego kontrastu książki i miękkie drgawki zachęcają dziecko do skupienia się i dotarcia. Najważniejszym elementem jest obecność rodziców zaangażowana patrz dziecko w oczy, naśladuj jego dźwięki i zatrzymaj się, aby pozwolić mu odpowiedzieć.

Dzieci (13 lat)

Dzieci wybuchają z ciekawości i rosnące poczucie niezależności. Wspólna gra powinna umożliwić im przejęcie przewodnictwa, podczas gdy rodzic zapewnia bezpieczną strukturę. Dobre opcje obejmują proste zagadki, sortery kształtu, malowanie palców, odpływanie bańek, wtykanie samochodów zabawczych i udawanie zabawy z lalkami lub zwierzętami wypełnionymi. Powoli spacer, w którym dziecko może zatrzymać się, aby zbadać każdą liść lub błąd, również liczy się jako wysokiej jakości gra. Unikaj nadmiernych korektów lub kierowania działalnością; zamiast tego opowiedz, co robią (Włożyłeś czerwony blok na górę!) i zadaj proste pytania ( Powinien niedźwiedź pójść do łóżka?).

Przedszkola i wczesna podstawówka (37 lat)

Dzieci w tym wieku uwielbiają wyobraźniowe gry, budowanie projektów i rozpoczęcie gier planszowych. Rodzice mogą dołączyć, stając się postacią w swojej dziecinnej historii (You be the dragon, and Ill be the knight?), budowanie fortów z kołnierzami lub tworzenie kollage sztuki.

Dzieci w wieku szkolnym (712 lat)

Dzieci zwiększają swoją złożoność i bawią się na zasadach. Mogą cieszyć się złożonymi gierami planszowymi, gierami strategicznymi, takimi jak szachy lub szachy, budowaniem zestawów LEGO lub tworzeniem i wykonywaniem krótkich szkic. Działania na zewnątrz, takie jak jazda na rowerze, spacer, rzucanie frisbee lub gra w łapkę, są doskonałe do łączenia się, pozostając aktywnymi. Jest to również świetny czas, aby wprowadzić wspólne działania wymagające cierpliwości i praktyki, takie jak nauczenie się plecia, podstawowe prace drewniane lub programowanie prosty program. Rodzice powinni starać się być partnerem zamiast nauczycielem.

Młodzież (1318 lat)

Wiele nastolatków sprzeciwia się idei graniczania, ale wciąż pragną połączenia. Kluczem jest znalezienie wspólnych zainteresowań i stworzenie czasu z niskim ciśnieniem razem. Oglądanie ulubionego programu telewizyjnego i rozmowa o nim, grę w kooperatywne gry wideo, wycieczka, gotowanie złożonego posiłku, praca nad samochodem, a nawet po prostu wykonywanie równoległych działań, takich jak czytanie obok siebie, może być silną więź. Wolontariat wspólny w sprawie, którą dba o nastolatek może pogłębić ich poczucie celu i wzmocnić relacje rodziców i dzieci.

Zwycięstwo wspólnych barier w wspólnym grze

Chociaż wielu rodziców wie, jak wartościowa jest gra, to nie potrafią jej regularnie wykonywać.

Brak czasu

Nie potrzebujesz godzin nieprzerwanej gry. Nawet 1015 minut całkowicie skoncentrowanej gry każdego dnia może wzmocnić twoje relacje. Spróbuj połączyć grę z regularną rutyną. Na przykład szybka gra w I Spy podczas chodzenia do domu ze szkoły lub pięciominutowa impreza tańca zaraz po kolacji. Ustaw, jeśli to konieczne, zegarek i traktuj ten czas jako niepodległą część dnia, jak szczotkowanie zębów. Konsynencja jest znacznie ważniejsza niż czas trwania.

Zbyt wiele rozpraszań

W przypadku dzieci, zarówno rodzice, jak i dzieci często wpadają w pułapkę przeglądania się przez telefony lub oglądania telewizji w czasie, w którym można je dzielić. Aby temu zapobiec, należy ustalić rodzinne zasady: odłożyć wszystkie ekrany w czasie wspólnej zabawy. Trzymaj kosz w pobliżu salonu, w którym telefony odchodzą w dół. Sam zaprojektuj takie zachowanie.

Uciążenie lub niska energia

Kiedy jesteś zmęczony, myśl o intensywnej grze może być przytłaczająca. Wybierz aktywności o niskiej energii: czytaj książkę razem, leż na podłodze i pozwól dziecku zbudować wokół ciebie poduszkę, zrób zagadek przy stole lub posłuchaj audiobooku podczas rysowania. Możesz również spróbować paralelnej gry siedząc blisko siebie podczas wykonywania własnych spokojnych działań.

Czujesz się głupio lub niewygodnie

Niektórzy rodzice mają trudności z wprowadzeniem się w sposób zabawy, zwłaszcza jeśli nie doświadczyli go sami jako dzieci. Zacznij od małego. Nie musisz nosić kostiumu ani mówić w śmiesznym głosie, jeśli to wydaje się nienaturalne. Po prostu idź za przykładem dziecka: często pokażą ci dokładnie, co chcą, aby zrobiłeś. Jeśli podają ci łyżkę z zabawką i miskę, poruszaj i wygłaszaj yum. Prawdopodobnie odkryjesz, że po kilku minutach, twoje własne poczucie zabawy się obudzi.

Amerykańskie Stowarzyszenie Psychologiczne Uwaga: zabawka jest również silnym środkiem łagodzącym stres dla dorosłych.

Zwiększ znaczenie wspólnego zabawy

Gra nie musi być wyrafinowana ani idealna, ale ważne jest jakość interakcji.

  • Idź za dzieckiem. Niech wybierają swoją działalność, ustanawiają zasady i kierują kierunkiem. To buduje ich pewność siebie i pokazuje, że szanujesz ich pomysły.
  • Użyj otwartych pytań. Zamiast mówić to jest piękna wieża, spróbuj Opowiedz mi o swojej wieży co jest na szczycie? To zachęca do rozwoju języka i kreatywnego myślenia.
  • Przeciwstań pragnieniu przekazywania instrukcji. Jeśli nie ma problemów z bezpieczeństwem, unikaj korekty w sposób, w jaki dziecko gra.
  • Bądź zabawny w swoim tonie. Ucz się często uśmiechu, śmiej się z błędów, a to uczy dzieci, że nie jest niebezpieczne próbować nowych rzeczy i że nieprzyjemność jest częścią uczenia się.
  • Zręć zabawki i aktywności. Aby zachować świeżą graczkość, umieść kilka zabawek na kilka tygodni i przyprowadź je z powrotem.
  • Świętuj wysiłek, nie wynik. Chwal procesPracowałeś naprawdę ciężko nad tym rysunkiem! zamiast nazywać go pretty lub perfect. To wspiera wzrost umysłu.

Długoterminowe skutki wspólnej gry

Wśród dzieci, które są w stanie rozgrywać się w grze, jest wiele więcej niż w dzieciństwie. Badania wskazują, że dzieci, które mają ciepłe, zabawne relacje ze swoimi rodzicami, mają tendencję do lepszych umiejętności społecznych, większej samooceny i silniejszego zdrowia psychicznego w wieku nastolatków i dorosłych.

W szerszym zakresie wspólna gra pomaga zwalczać rosnące wskaźniki lęku i depresji w dzieciństwie. W erze, w której dzieci są pod silnym naciskem akademickim i pozalekcyjnym, posiadanie rodzica, który po prostu chce być z niminie ma programu, ani nauczanienie może być potężnym czynnikiem ochronnym. Wytyczne CDC dotyczące dobrobytu emocjonalnego Kiedy w rodzinie regularnie się bawią, dzieci uczą się, że mogą z problemami do swoich rodziców przychodzić, wiedząc, że będą one traktowane z ciepłem, a nie z osądem.

Dostosowanie wspólnego gry do różnych struktur rodzinnych

Rodziny mają różne kształty i rozmiary, a wspólna gra może wyglądać różnie w zależności od okoliczności. Jedynczy rodzice mogą mieć ograniczony czas i energię, ale nawet małe chwile liczą. Rozważ zaproszenie dziecka do pomocy w zadania w zabawny sposób - wyścig, aby zobaczyć, kto może najszybciej złożyć skarpetki, lub zamienić mycie naczyń w konkurs, który wybucha bańki. Dla rodziców, którzy pracują nietradycyjnie, pozostawienie na poduszku notatki z planem na randkę zabawy w weekend może pomóc utrzymać połączenie. Dziadkowie, starsze siostrze i inni opiekunie mogą być wspaniałymi partnerami zabawy.

Kluczem jest zapewnienie, że każde dziecko ma przynajmniej jednego dorosłego, który konsekwentnie robi przestrzeń dla radosnej, niepodzielonej uwagi.

W czasie, gdy dziecko czuje się bezpieczniejsze, może pojawić się bardziej wyobraźnia. Cierpliwość i spójność są niezbędne.

Kiedy gra jest trudna: szczególne okoliczności

W niektórych przypadkach dzieci mogą mieć trudności z zaangażowaniem się w wspólną grę ze względu na problemy zmysłowe, neurodwergencję, traumatykę lub niepokój. W takich przypadkach ważne jest, aby śledzić strefę komfortu dziecka. Jeśli głośne lub chaotyczne gry powodują niepokój, wybierz ciche, przewidywalne działania, takie jak sortowanie przedmiotów, wspólne oglądanie książek lub praktykowanie głębokiego oddechu, trzymając się za ręce. Terapeuci zawodowi często zalecają użycie gry, aby stopniowo budować tolerancję do wprowadzania danych zmysłowych. Dla dzieci w spektrum autyzmu, grę równoległą (grana w pobliżu, ale nie bezpośrednio z rodzicem) może być wygodnym pierwszym krokiem.

Konkluzja: Gry priorytetowe

Zachęcanie do wspólnej zabawy nie wymaga wyrafinowanych planów, drogich zabawek ani specjalnych umiejętności. Wymaga to tylko twojego czasu, uwagi i chęci bycia obecnym. W świecie, w którym często produktywność jest ważniejsza niż połączenie, wybór gry jest radykalnym aktem miłości. Mówi dziecku: Wierzysz moją niepodzieloną uwagę. Twój świat jest ważny.

Cieszę się z tobą. Te wiadomości, przekazane poprzez śmiech i towarzystwo, budują fundament zaufania, który będzie wspierał wasze związki przez lata.