Nauka o cierpliwości: dlaczego zachowanie spokoju jest trudne

Cierpliwość to nie cnota, z którą się urodziłeś. To umiejętność neurologiczna. Kiedy twoje dziecko odmawia nałożenia butów po raz dziesiąty, amygdala mózgu przewodzi racjonalnemu kortexie prefrontalnej w ciągu kilku milisekund. To jest odpowiedź walki lub ucieczki, zaprojektowana do przetrwania, a nie do spokojnego rodzicielstwa. Rozumienie tej biologii jest uwolnijące: utrata cierpliwości nie jest wadą charakteru, ale naturalną reakcją na postrzegane zagrożenie lub frustrację. Dobrą wiadomością jest to, że mózg jest plastikowy.

Za każdym razem, gdy zatrzymujesz się, oddychasz i wybierzesz mierzoną odpowiedź, wzmacnia się ścieżki nerwowe, które pomagają prefrontalnej kortexie zachować władzę. Z czasem te reakcje stają się bardziej automatyczne.

W związku z tym, jak wynika z amerykańskiego Stowarzyszenia Psychologicznego, przeciągnięty stres zmniejsza tolerancję do frustracji i zwiększa reakcję emocjonalną. Dowiedz się więcej o stresie i jego wpływie w APA- Nie.

Cierpliwość nie polega na tym, żeby nigdy nie czuć się sfrustrowany, ale na tym, aby zarządzać tą frustracją, aby nie uszkodzić więzi, które dzielimy z dzieckiem.

Budowanie narzędzi do cierpliwości rodzicielskiej oznacza zbudowanie opartych na dowodach strategii, które pomogą ci pozostać na ziemi, zareagować przemyślnie i chronić swoją relację nawet w najtrudniejszych dniach.

Podstawowe strategie cierpliwości

Te podstawowe techniki można wykorzystać w gorącości chwili i ćwiczyć codziennie, aby przełączyć mózg do spokoju.

Zatrzymaj się z celem

Najprostszym narzędziem jest celowa pauza. Kiedy czujesz podrażnienie wzrastające grzew w klatce piersiowej, przyciskanie w szczęce stop to, co robisz. Umieść rękę nad sercem, jeśli to pomoże. Weź wolny, głęboki oddech w nosie i w usta. Nawet jeden oddech może przerwać automatyczną reakcję. Aby osiągnąć silniejszy efekt, spróbuj oddychania pudełkowego: wdychać przez cztery liczby, zatrzymać przez cztery, wydychać przez cztery, zatrzymać przez cztery.

To aktywuje parasympatyczny układ nerwowy, obniżając tęt i ciśnienie krwi. Dzięki praktyce ta pauza staje się refleksem.

Zmienić historię

Twoja interpretacja zachowania dziecka określa twoją reakcję emocjonalną. Jeśli myślisz, że Ona robi to celowo, aby mnie złościć, twój migdała krzyczy. Ale jeśli zmieniasz ramę na Ona ma trudności z komunikowaniem tego, czego potrzebuje, otwierasz drzwi do empatii. Ta ponowna ocena poznawcza jest sprawdzoną techniką stosowaną w terapii poznawczo-behawioralnej. Zapytaj siebie: Co moje dziecko może czuć teraz?

Czy jest zmęczona? przeżyta nadmierną stymulację? głodna?

Nazwaj emocje

Emocje tracą moc, gdy są nazwane. W chwili, powiedz sobie cicho: Czuję się wściekły. lub Fryustrują mnie, bo spóźniam się. Nazwa emocji aktywuje korytkę przedczołową i zmniejsza intensywność alarmu migdały. Możesz również nazwić emocję swojego dziecka: Jesteś tak wściekły, że powiedziałem "nie" ciasteczkowi. To naprawdę trudno. To sprawdza ich doświadczenie i pomaga obejmie regulować.

Użyj humoru i zabawy

Czasami jedyną drogą wyjścia z walki o władzę jest za pomocą zabawy. Jeśli dziecko odmawia noszenia butów, spróbuj sprawić, aby buty rozmawiali głupim głosem. Jeśli dziecko w wieku szkolnym kłóci się o lekcje, z przesadną fryzurą i powiedz Myślę, że ten problem z matematyką właśnie mnie gębał. Zabawność rozbroi napięcie i uwalnia oksytocinę, hormon związujący. Sygnalizuje to układzie nerwowemu dziecka, że sytuacja jest bezpieczna, a nie groźna.

Humor jest uzasadnionym narzędziem cierpliwości używać go swobodnie.

Praktykuj współczucie dla siebie

Kiedy tracisz cierpliwość, krytyka własnej często następuje: Jestem strasznym rodzicem. Powinienem być lepszy. To tylko napędza większą frustrację i poczucie winy. Samoczłobienie, jak to badała Kristin Neff, oznacza uznawanie, że rodzicielstwo jest trudne, że wszyscy wyślizgają i że możesz spróbować ponownie. Krótka fraza, ta jak To jest ciężki moment; robię wszystko, co mogę, teraz może zresetować twoje stan emocjonalny.

Techniki cierpliwości w zależności od wieku

Dzieci w różnym wieku w różnych celach wyzwalają cierpliwość.

Dzieci i małe (03 lat)

W tym stadium dzieci doświadczają dużych uczuć bez języka, aby je wyrazić. Kiedy dziecko krzyczy, ponieważ dałeś niewłaściwy kubek, pamiętaj, że ich mózg nie jest jeszcze podłączony do rozumowania. Korteza przedczołowa jest w budowie. Użyj rozproszenia, aby przekierować uwagę: O, patrz! Ten ptak skacze!

Nazwaj swoje uczucie dla nich: Jesteś tak zdenerwowany, że wybrałem niebieski kubek. Słyszę cię. Następnie oferuj komfort lub wybór: Spotrakujmy czerwony kubek czy żółty kubek? Unikaj długich wyjaśnień zachowaj język konkretny i krótki. Twój spokojny ton jest ważniejszy niż twoje słowa.

Przedszkolne (35 lat)

Dzieci przedszkołowe sprawdzają granice i zaczynają twierdzić o niezależności. Mogą negocjować, co często wywołuje frustrację rodziców. Używaj logicznych konsekwencji, które są dostarczone spokojnie. Na przykład: Jeśli wyrzucisz swoją zabawkę, zostawię ją na kilka minut, abyś mógł zrobić przerwę. Konsynencja jest ważniejsza niż objętość głosu. łączyć przed poprawieniemW tym roku, gdy dzieci są w stanie się rozwijać, nie ma żadnych problemów z zachowaniem się w wieku dziecka.

Dzieci w wieku szkolnym (612 lat)

Dzieci w tym wieku testują granice i negocjują, gdy rozwijają się w samodzielności. Frustracja często pojawia się wokół zadań domowych, zadań domowych i czasu na ekranie. Unikaj walki o władzę oferując możliwości wyboru w granicach: Chcesz najpierw zrobić matematykę czy najpierw czytać? Użyj naturalnych konsekwencji: Jeśli zdecydujesz się nie dokończyć zadań domowych teraz, będziemy musieli wyłączyć ekrany dziś wieczorem, abyś mógł się skoncentrować jutro. I pamiętaj, abyś nie zapominał o Słuchaj więcej niż wykładCzasami dzieci muszą po prostu opowiedzieć sobie o trudnym dniu w szkole.

Młodzież i nastolatki (wyżej 13 lat)

Wystarczy, że dzieci będą się odwracać, gdy będą się kształtować. Wystarczy, że nie będą się rozwijać. Wystarczy, że dzieci będą się odwracać, gdy będą się odwracać. Wystarczy, że będą się odwracać.

Stworzenie spokojnego środowiska w domu

Środowisko spokojne zmniejsza wyzwalające na próbę cierpliwości.

  • Ustanowienie przewidywalnych rutyn W przypadku dzieci, które są w stanie się zmniejszyć, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku których są zmartwione, w przypadku których są zmartwione, w przypadku dzieci, w przypadku których są zmartwione, w przypadku dzieci, w przypadku których są zmartwione, w przypadku dzieci, w przypadku dzieci, w przypadku których są zmartwione, w przypadku dzieci, w przypadku których rodzice muszą podjąć decyzje.
  • Zmniejsz swój harmonogram. W rodzinie, które mają zbyt duże plany, występuje chroniczne pośpiech, co niszczy cierpliwość.
  • Stwórz spokójokołek z poduszkami, książkami, miękkim oświetlenie lub narzędziami zmysłowymi, w którym każdy (rodzic lub dziecko) może się wycofać do regulacji bez osądu.
  • Zmniejsz przeciążenie zmysłowe. Występujące zmiany, takie jak zmniejszenie światła podczas kolacji, odtwarzanie miękkiej muzyki lub utrzymanie wjazdu w porządku, mogą znacząco zmienić sytuację.
  • Ogranicz media tła. W przypadku, gdy wprowadzamy w życie informacje o technologii, wprowadzamy w życie informacje o technologii, które mogą być wykorzystywane w czasie posiłku lub godzinie przed snem.

Krytyczna rola samozapowiedzi

Cierpliwość jest ograniczoną ilością, którą trzeba codziennie uzupełniać.

Przykładowo, należy przystosować co najmniej siedem godzin snu w nocy. Sama brak snu zmniejsza regulację emocjonalną, sprawiając, że niewielkie frustracje są przytłaczające.

Wsparcie społeczne jest równie ważne. Rozmowa z zaufanym przyjacielem, dołączenie do grupy rodzicielskiej lub nawet czytanie opowieści od innych rodziców normalizuje walki i zmniejsza poczucie samotności. Przeczytaj pozytywne wskazówki CDC- Nie.

Mikro-momenty odbudowy zapobiegają gromadzeniu się frustracji. Wstawaj na verandę przez trzydzieści sekund. Wypij szklankę wody. Posłuchaj jednej piosenki.

Naucz dziecko cierpliwości

Dzieci uczą się cierpliwości przede wszystkim poprzez modelowanie. Kiedy spokojnie radzicie sobie z opóźnieniem lub mówicie: "Czuję się sfrustrowany, więc zamierzam oddychać", wykazujecie umiejętność, którą będą wcielać w siebie.

  • /Zagraj w gry oczekiwania. Jak I Spy, 20 pytań, lub The Quiet Game podczas jazdy samochodem lub długich czekania, aby sprawiać przyjemność.
  • Czytaj książki o cierpliwości Zapytaj: Jak się czuł? Co mu pomogło czekać?
  • Chwal małymi zwycięstwami. Kiedy dziecko czeka bez płaczu, powiedz: "Widze, jak cierpliwy byłeś, gdy skończyłem dzwonić.
  • Użyj zegarów wizualnych Czasopisy pokazują dziecku, ile czasu potrwa na kolejce, zmniejszając niepokój i frustrację.
  • Praktyka opóźnienia satysfakcji W przypadku dzieci, które są w wieku odpowiednim, Mogą jeść przekąskę, albo mogą poczekać 10 minut i otrzymać specjalne przysmaki. W przypadku starszych dzieci, Jeśli zaoszczędzicie swoje kwoty na dwa tygodnie, możecie kupić zabawkę, którą naprawdę chcecie.

Pamiętaj, że cierpliwość to umiejętność rozwojowa, która rozwija się wraz z upływem lat.

Kiedy tracisz cierpliwość Jak naprawić

Każdy rodzic traci cierpliwość, gdy się rozmawia, mówi coś surowego lub się wycofuje.

Szczerze przeprosić, nie szukając wymówek. Powiedz: "Przykro mi, że wcześniej krzyczałem. Czułem się przeciążony, ale to nie twoja wina. Chcę się lepiej porównać. To jest model odpowiedzialności i uczciwości emocjonalnej.

Następnie połączyć się z przytułką, wspólną aktywnością lub po prostu siedzeniem razem. Badania pokazują, że ciepłe naprawy po konflikcie wzmacniają przywiązanie i budują zaufanie dziecka.

Zamiast karzyć siebie za porażkę, zapytaj. Co mogę się z tego nauczyć? Może potrzebowałeś przerwy wcześniej, albo nie było jasnych granic. Zmień swoje otoczenie lub oczekiwania odpowiednio i spróbuj ponownie.

Jeśli często się krzyczy lub mówi ostro, zwróć się o pomoc do terapeutki lub klasy rodzicielskiej.

Cierpliwość - praktyka, a nie przeznaczenie

Budowa narzędzi cierpliwości rodzicielskiej to ciągły proces. Twoje narzędzia będą się zmieniać w miarę wzrostu dziecka i zmiany własnych zdolności. Niektóre dni będziesz używać każdej strategii i nadal czuć się testowany, co jest częścią rzeczywistości wychowywania ludzi. Cierpliwość nie polega na nigdy nie walczeniu, ale na walce dobrze, ze świadomością i gotowością do dalszego uczenia się. Każdy trudny dzień jest okazją do praktykowania umiejętności, które utrzymują twój związek w centrum rodzicielskich.

Kiedy inwestujesz w cierpliwość, inwestujesz w dom, w którym zarówno ty, jak i twoje dziecko mogą razem rozwijać się przez wyzwania.

Zacznij od jednej strategii dzisiaj. Zatrzymaj się przed reagowaniem. Zmienij jeden z wyzwalaczy. Idź spacerować, aby go ustawić. Małe kroki stają się trwałą zmianą. A w dni, gdy się potknujesz, pamiętaj, że związek jest odporny.

W celu uzyskania dodatkowych informacji Instytut "Myśli Dziecka" oferuje praktyczne rady dotyczące zarządzania stresem rodzicielskim. Odwiedź Instytut Umysłu Dziecka tutaj- Nie.